9 μέρες μετά

9 μέρες μετά

circe

circe

8 μέρες μετά

 

8 μέρες μετά

7 ημέρες μετά

 

 

πάντα μου προκαλούσαν απέχθεια τα σύμβολα / τα συνθήματα και οι παράλυτες ιδέες που αυτά εκφράζανε / πάντα / η απέχθεια αντανακλούσε τον φόβο που μου προκαλούσαν τα σύμβολα και τα συνθήματα / σακατεμένες συνόψεις ασαφών και θολών ιδεών  / τίποτα άλλο / ένστικτα / το ένστικτο είναι κυρίαρχο / παντού / η αντανακλαστική πρώτη αντίδραση / αυτό / φοβάμαι όμως τα ένστικτα / την άβυσσο που στερείται το πανωφόρι της ρομαντικής ιδέας της φύσης / τα ένστικτα καταφεύγουνε πίσω από σύμβολα / το πράγμα μοιάζει κάπου λάθος / σε τοπικό αλλά και ευρύτερο επίπεδο: μοιάζει απλά λάθος / και τα λάθη βαραίνουν τις πράξεις μας / όλες τις πράξεις: μικρές και μεγάλες / μοιάζει πολύ περισσότερο δίχως νόημα / το πράγμα δεν έχει νόημα / αντιλαμβάνομαι πλήρως ότι σε αυτήν την σιδηρά αλυσίδα της αναγκαιότητας των ανθρώπινων πρακτικών – που λέγεται συνήθειο, προκατάληψη, πίστη, δεισιδαιμονία, με έναν λόγο: μαγεία – η παρέκκλιση εκλαμβάνεται ως εξορία ή έξοδος / τι είναι η Ευρώπη; / πέραν των απίστευτα επιπόλαιων κρίσεων για τη σχέση της Ελλάδας με την Ευρώπη και τον βλακώδη τρόπο που φλερτάρουν με τον εθνικισμό όλοι (αυτή τη συλλογική μυθολογική αφήγηση της καταγωγής των ειδών) οι πεφωτισμένοι Νιόνιοι αυτού του κόσμου (κι ας είναι ξαναζεσταμένη η σούπα), η Ευρώπη είναι μια παρέα από νέους θεατρικούς συγγραφείς που βρεθήκανε κάποιο βράδυ στη Γρανάδα, στην Αλάμπρα, ανάμεσα σε ζωγραφισμένους κρίνους και αληθινές κρίνες / και συζητήσανε μέχρις το ξημέρωμα για τη λήθη και τη μνημοσύνη / κι εκεί ήτανε κάποιος από την Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ισπανία, την Τουρκία, το Ισραήλ, τη Γαλλία /  θα έπρεπε να πω: κάποιος από τη Θεσσαλονίκη, τη Μαγιόρκα, τη Λισσαβώνα, τη Μασσαλία, τη Μαδρίτη, την Άγκυρα, το Τελ-Αβίβ / αυτό το project που δεν ευτύχησε ποτέ να ανδρωθεί και τρόμαξε σαν έμαθε ότι απόκτησε πραγματικό παιδί – σαν να τρέμει τη ζωή πιότερο κι από τον θάνατο / κι απόμειναν μονάχα θραύσματα ενός Άμλετ που αβοήθητος προσπαθούσε να συγκρατήσει τους σπασμούς της γλώσσας της Οφηλίας μην πέσουν στον γκρεμό της λήθης / αυτό θα μου πείτε δεν είναι ακριβώς Ευρώπη / ναι: ευτυχώς / είναι μια ιδέα / κοσμοπολίτικη θα πω / δίχως σύμβολα να προσθέσω – νέα παιδιά μέσα στη δίνη της αμέλειάς τους αντιμετώπισαν εσφαλμένα τον κόσμο / και, εν πολλοίς, ακόμη εσφαλμένα τον αντιμετωπίζουν / φυσικά τώρα εσύ θα πρέπει να αναζητήσεις τις ειρωνείες του κειμένου και πώς το πλέον πρακτικό είναι το πλέον αφηρημένο και τανάπαλι: το αφηρημένο το πλέον χειροπιαστό

ΥΓ. ας μην σκεφτεί κανένας ότι το ‘όχι’ ήταν η ενστικτώδης επιλογή και το ‘ναι’ λογική (από πότε η λογική υπαγορεύεται από τον φόβο;) / εξίσου ενστικτώδεις και οι δύο αντιδράσεις / ο λόγος ως ενιαίο καθολικό αφήγημα έχει εκλείψει προ πολλού – όχι μόνον από τις μεγάλες αφηγήσεις (τα βιβλία δηλαδή) αλλά και από τις μικρές / αλλά πολύ φοβάμαι ότι δεν είχε ουδέποτε ανατείλει, ο λόγος (μόνον στα βιβλία ίσως και το ρομαντικό τους παρελθόν) / λόγος ή το ενσαρκωμένο βιβλίο;

ΥΓ. μαμά συγγνώμη που δεν αντιλαμβάνομαι την πραγματικότητα (τη δική σου / σας δηλαδή)…

5 μέρες μετά

5 μέρες μετά

… vel … vel … [ad infinitum]

4 μέρες μετά

ερμηνευτική εγκύκλιος

στις 5 Ιουλίου αναμένεται η ερμηνευτική εγκύκλιος για το αποτέλεσμα των εκλογών του Ιανουαρίου

(3 μέρες μετά)

εσύ πού ήσουν όταν χρεοκόπησε η χώρα;

10

9

8

7

6

5

4

3

2

1

(+1)

0

 

εσύ τι έκανες την Τρίτη τα μεσάνυχτα; ρεβεγιόν; πού ήσουν όταν χρεοκόπησε η χώρα;

-1

-2

2 μέρες μετά…

bank a run / run a bank (over)

είναι ωραίο να τα κάνεις όλα πουτάνα… να τρολάρεις… το συναίσθημα είναι υπέροχο / μεθυστικά μεθυστικό / αρχίζεις με τσιμπήματα / σπρωξίματα / απειλές / χαμόγελα υπαινικτικά / προσποιείσαι ότι δεν ακούς / ότι δεν καταλαβαίνεις / αρχίζεις σταδιακά και εντείνεις / πιο πολύ / έως ότου όλα θυμίσουν υαλοπωλείο / κι εσύ ο ταύρος / φυσάς και ξεφυσάς / μέχρις ότου συνειδητοποιήσεις ότι θα πρέπει κάποια στιγμή να βγεις ξανά έξω και να περπατήσεις / κι εκεί είναι το δύσκολο / τα πόδια δεν σε κρατούν και τόσο / οι λόγοι που επικαλέστηκες; / ναι: αυτό ήταν το πρόβλημα εξ αρχής / οι λόγοι που επικαλέστηκες / όλα είναι πια πουτάνα και δεν αισθάνεσαι και τόσο όμορφα/ για έναν κρατικό καπιταλισμό αδελφές μου ξανά όλες μαζί στη Μόσχα / στην Κίνα / στο Μπαγκλαντές / όπου σκατά θέλετε / το τρολάρισμα όμως είναι αυτοσκοπός (και αιτία εαυτού να προσθέσω αγαπητέ Βενέδικτε) / κάποιοι θα λέγανε ότι είναι αισθητική στάση / στάση ζωής / δεν θα μπορούσα να διαφωνήσω με αυτό / κι αυτό είναι το πρόβλημα: αισθητικό και μόνον αισθητικό / για σένα τον μαλάκα που είπες ότι δεν γνώριζες τι ακριβώς ψήφιζες / για σένα τη μαλακισμένη που ήθελες να νιώθεις ότι γαμάς και δέρνεις όταν σκοτώνατε τους θεσμούς αλλά, παρόλα αυτά, ζήτησες τελικά συμφωνία ή κάποια συμφωνία ή κάτι / ευρώ ή δραχμή / σκατά ή ευκοίλια / ξερατό ή φλέμα / αισθητικό είναι το πρόβλημα: εμετικά αισθητικό / ούτε καν εννοιολογική η τέχνη των καιρών / μια άθλια συμπεριφοριστική προπαγάνδα του τρόμου των πιθανοτήτων και της στατιστικής / καληνύχτα και άντε γαμήσου / το παιχνίδι δεν αλλάζει με δημοψηφίσματα / γελοίοι ευρωπαίοι / γελοίοι έλληνες / γελοίος κι εγώ που ασχολήθηκα / θα ήθελα να πω ότι το πρόβλημα παραμένει πολιτικό / αλλά έχεις ευτελίσει τόσο πολύ τις λέξεις που ούτε καν αυτό δεν θέλω να πω / και είμαι πολύ κουρασμένος αυτήν τη στιγμή για να διεκδικήσω πίσω τις λέξεις μου /

ΥΓ. γελοίοι κι εμείς που συζητάμε ακόμη για τράπεζες και κεφάλαια τραπεζικά / μαλάκα: δικά σου είναι τα λεφτά / κι εσύ θα τα χάσεις / οι τοκογλύφοι πάντα επιβιώνουν κι επιστρέφουν ως σωτήρες / κι ενίοτε: έθνο-σωτήρες / ούτως ή άλλως κάποιος θα πρέπει να σε σώσει (ξανά) / μην τυχόν και πεις τη γνώμη σου / α! να πεις τη γνώμη σου / βεβαίως / σε ρωτάμε… μόνο που δεν ξέρω το ερώτημα / κάποιος είπε κάποτε ότι η βλακεία ελλοχεύει στα βλακώδη ερωτήματα / κι όλοι κατανοούμε ότι δεν εννοούσε τα παιδιά με αυτό / ε; Μανώλη Κάντιε; / μια πρόταση: ζητήστε από εμένα να θέσω το ερώτημα διότι από όσα βλέπω ούτε καν αυτό δεν μπορεί να τεθεί / το ερώτημα – μείζον ζήτημα πάντα / η ερώτηση που θα απαντά με ορθό τρόπο στο πρόβλημα / μείζον το ζήτημα – ούτε ψυχαναλυτικό / ούτε συμπεριφοριστικό / ούτε πολιτικό: ανθρωπολογικό και μόνον

ΥΓ1. είδα την ανάπτυξη κι έτρεχε / κοριτσάκι με κοτσιδάκια και φακίδες / δεν την πρόφτασα / πήγαινε ίσα στον γκεμό / κρίμα / είδα τους αριστερούς / τρέχανε κι αυτοί / δεν τους πρόφτασα / πήγαιναν ίσια στον γκρεμό / είδα τους οικονομολόγους / τρέχανε / ίδιοι αρχαίοι έλληνες θεοί / τρέχανε / δεν τους πρόλαβα / πέσανε κι αυτί στον γκρεμό / μετανοείτε: παίρνουμε σειρά… / τρέχουμε κι εμείς / δεν μας προφταίνω / ο γκρεμός όμως όλοι μας χωράει / συμβολικά μιλώντας: κι ο γκρεμός και το κοριτσάκι / κατά τη διάρκεια αυτής της εμετικής λογοδιάρροιας κακοποιήθηκε μόνον όποιος μπήκε στον κόπο να διαβάσει κι εγώ που κάθισα σαν τον ηλίθιο να γράψω / μου αρέσει όμως: αντιστέκομαι… γράφω.. κλάνει η νύχτα γελοίε κι εγώ / καληνύχτα

ήδη είπα πολλά, ήπια πολλά, και είναι ώρα να σωπάσω…

 

την καλησπέρα μας

Ausweg

«Hier tötete sich mit seinem Revolver der Held des Romans „Krieg und Krieg“ von Laszlo Krasznahorkai, Gyorgy Korin, der lange suchte und nicht fand, was er den Ausweg nennt.»

(εδώ αυτοκτόνησε με το περίστροφό του ο ήρωας του μυθιστορήματος «Πόλεμος και Πόλεμος» του Λάζλο Κραζναχόρκαϊ, Γκιόργκι Κόριν, ο οποίος αναζητούσε για καιρό δίχως να βρει, αυτό που ο ίδιος ονόμαζε: Έξοδο.).

http://warandwar.com/

o László Krasznahorkai κέρδισε το βραβείο Booker 2015 για το μυθιστόρημά του ‘Πόλεμος και Πόλεμος’