Αρχείο για Δεκέμβριος, 2011

Advertisements

http://www.sigur-ros.co.uk/band/disco/inni/inni-film.php

όλη αυτή η παραγωγή λέξεων… κείμενα… ας ανοίξει τουλάχιστον η συζήτηση, λέει ο αδελφός – αρκεί να συζητάμε… η λέξη ‘κινητικότητα’ κατατρόπωσε τον αδελφό και αποκάλυψε τη δυσκολία σε όλη την έκτασή της: ασφάλεια / επισφάλεια… πώς κηρύσσεις την κίνηση [κίνημα / κινήσεις / κινηματικό κοκ] όταν σε συνθλίβει η λέξη; δεν δίνει άδικο ο Άγιος… έτσι είναι: προϋποθέτουμε συνήθως ένα σταθερό σημείο προκειμένου να κινήσουμε όντας ακίνητοι στο κέντρο του… ας αντιστρέψουμε αυτήν τη μεταφορά: ας προϋποθέσουμε ένα κυμαινόμενο σημείο προκειμένου να ακινητοποιήσουμε όντας σε κίνηση τα εξώτατα όρια και τους κόμπους του…

ο Άγιος σας καληνυχτίζει: αδελφέ η μόνη ανοικτή πληγή είναι ο μονόλογος… αυτή είναι η μόνη αληθινά ατέρμονη συζήτηση…

δεν προκύπτουν πουθενά παρά μόνον ως πλήθος, ή σύνολο / αυτοί δεν υπάρχουν / δεν μπορείς να τους δεις διότι δεν υπάρχουν / παρά μόνον ως σημεία / μελανές κηλίδες σε χαρτί ή μελανά σημεία σε οθόνες / αυτοί δεν υπάρχουν / δεν εμφανίζονται παρά μόνον ως κινούμενες εικόνες μέσα σε οθόνες ή πάλι: μέσα στο ακρότατο έξω όριο το οφθαλμού / φυσικά αυτοί όλοι δεν υπάρχουν / δεν υπάρχουν παρά μόνον ως αναλώσιμα / διορθώσεις / στατιστικές αποκλίσεις / απλά δεν υπάρχουν / θα μπορούσες να αντικαταστήσεις κάθε μελανή κηλίδα με μια μελανή κηλίδα / δεν είναι σκιές διότι οι σκιές προϋποθέτουν φως και ο προβολέας δεν είναι στραμμένος πάνω τους / τίποτα δεν τους κοιτάζει / δεν μπορείς να κοιτάζεις εξάλλου αυτό που δεν υπάρχει / είναι μάζα / μία μάζα από σημεία / δεν υπάρχουν / είναι πλήθος / απλά δεν υπάρχουν / δεν μπορείς να χρησιμοποιείς τον πληθυντικό / δεν είναι καν μήλα να μετρήσεις / αυτοί δεν υπάρχουν / όλοι όσοι δεν υπάρχουν απλά είναι κανένας / κανένας δεν υπάρχει / κι αν δεν υπάρχει δεν μπορεί και να υφίσταται τίποτα / κανένας δεν παθαίνει τίποτα / κανένας / δεν υποφέρει αυτός που δεν υπάρχει / απλά δεν υπάρχει / αν δεν υπάρχει όμως δεν μπορεί και να υπόκειται σε τίποτα / δεν υπόκειται αυτό που δεν υπάρχει / απλά δεν υπάρχει / τίποτα / κι αν δεν υπάρχει τίποτα δεν υπάρχει και τίποτα προκειμένου να απαντήσει / φυσικά δεν απευθύνεται: αφού δεν υπάρχει / αλλά αν δεν απευθύνεται δεν μπορεί να έχει όνομα / δεν είναι υπόλογο σε τίποτα / τίποτα δεν μπορεί να είναι υπόλογο σε τίποτα: αφού δεν υπάρχει / αν δεν υπάρχει δεν μπορείς να το συλλάβεις / δεν υπάρχει / κι αν δεν υπάρχει τότε δεν υπάρχει και τίποτα που αυτό μπορεί να βλέπει / απλά δεν υπάρχει / κι αν δεν βλέπει αφού δεν υπάρχει άρα δεν έχει μάτια προκειμένου να δει τότε δεν υπάρχει τίποτα να δει: αφού δεν βλέπει / δεν βλέπει αυτό που δεν υπάρχει / ούτε ακούει: φυσικά δεν ακούει αφού δεν υπάρχει / κι αν δεν ακούει αφού δεν υπάρχει δεν μπορεί να έχει αφτιά προκειμένου να ακούσει / το σώμα δεν υπάρχει αφού αυτό δεν υπάρχει κι αν δεν υπάρχει σώμα προκειμένου να παραλάβεις τότε δεν υπάρχει τίποτα να λάβεις πια / καμιά λαβή για να πιαστείς αφού το σώμα, κανένα εξόγκωμα δεν υπάρχει / αυτό απλά δεν υπάρχει / κι αν δεν υπάρχει τότε δεν μπορεί να είναι μέρος από εδώ / μέρος από αυτά / καν: μέρος / αυτό δεν υπάρχει / αυτό είναι απόλυτα διακριτό από αυτά / ο μη τόπος / αυτά είναι εδώ / αλλά αυτό δεν υπάρχει άρα δεν αλληλεπιδρά πια με αυτά / τίποτα / αυτά το διαπερνούν / αλλά και αυτό μπορεί να τα διαπεράσει / αγνοούν την παρουσία του αλλά και αυτό μπορεί να αγνοήσει τη δική τους / αυτό / ένα και τίποτα περισσότερο / απόλυτη μονάδα / αυτό που δεν υπάρχει / κι αν δεν υπάρχει τότε όλοι αυτοί δεν υπάρχουν παρά μόνον ως μελανά σημεία που δεν έχουν πια νόημα, δεν έχουν πια καμία σημασία / απλά δεν υπάρχουν / κι αν αυτοί δεν υπάρχουν τότε αυτοί μπορεί και να είναι πλήθος ή αριθμοί / στατιστικές / αλλά δεν υπάρχουν άρα δεν μπορεί να σε βλάψουν άλλο / όχι περισσότερο από το να χάσεις όλα όσα ήδη έχεις χαμένα διότι δεν υπήρξανε ποτέ / ποτέ / απλά δεν υπάρχουν / κι αν δεν υπάρχουν δεν χρειάζεται πια να τα χρησιμοποιείς / όχι πια / απλά δεν υπάρχουν / η γλώσσα τους πια δεν υπάρχει / τίποτα δεν υπάρχει / μόνον η φωνή σου που αντηχεί κάθε φορά που μαθαίνεις πως δεν υπάρχουν / το πιο πραγματικό; / το πλέον απτό; / τίποτα / εσύ δεν υπάρχεις άρα δεν χρειάζεται να υπόκεισαι σε αυτό που δεν υπάρχει / είσαι ελεύθερος/ επειδή δεν υπάρχεις / παρά μόνον ως στατιστική απόκλιση / δεν υπάρχεις… δεν υπάρχεις ως πλήθος / είσαι εσύ / δεν υπάρχεις ως μάζα / είσαι εσύ / δεν υπάρχεις ως μελανή κηλίδα / είναι εσύ / είναι / δεν υπάρχει αυτό που είναι απλά / είναι ελεύθερο… δίχως γλώσσα / δίχως σημασίες και νόημα / δίχως σώμα / απλά είναι / αλλά αυτό δεν υπάρχει…

Jeff Buckley, ‘Dream Brother’ taken from the album ‘Grace’ released on August 1994

– και τι σημαίνει για σένα εν τέλει ‘φιλοσοφία’;
τρόπος να ζεις…
– όχι τρόπος να πεθαίνεις;
και πώς διακρίνονται;
– δηλαδή;
το ένα είναι μέσα στο άλλο και το άλλο στο ένα…
– αφορά αυτό στα όρια;
ναι
-πώς όμως;

το όριο συνεπάγεται πως είναι ήδη πέρα από το όριο… διαφορετικά δεν θα ήταν καν όριο…
– αλλά πεθαίνεις…
ζώντας (και τανάπαλι: ζω πεθαίνοντας) κι αυτό δεν είναι καν τραγικό / δεν είναι μεταφυσικό / δεν είναι τίποτα…
– και τι απομένει;
βλέποντας τα όρια βλέπω πώς να υπερβώ τα όρια απλά με το να βλέπω πως είναι όρια… αλλά αυτό δεν είναι πάντα αυτονόητο… όλοι λέμε: ‘το βλέπει από τη μεριά του’ αλλά ποτέ δεν το εννοούμε διότι αν το εννοούσαμε θα υποπτευόμασταν πώς είναι η μεριά του και εκείνη ακριβώς τη στιγμή το όριο θα αποκάλυπτε τη φύση του: την υπέρβαση του εαυτού (του) που δεν είναι άλλη από την υπέρβαση του εαυτού (μου) / αλλά αυτό πάλι δεν έχει σε τίποτα να κάνει με την πραγματικότητα
– ή μήπως; και η φιλοσοφία;
αυτό το (μη) περιεχόμενο δεν έχει η κριτική;

ΥΓ. ορισμένες φορές το γεγονός πως έχουμε επιλέξει αυτό που έχουμε επιλέξει αποκαλύπτει έναν παράδοξο συγχρονισμό που δεν είναι τίποτα άλλο από την ευτυχισμένη στιγμή της συνείδησης όλων των επιμέρους συνιστώσεων που έχουν συγκλίνει στη μία και μοναδική συνισταμένη της ζωής μας… η αναγνώριση σημαίνει αυτόχρημα κατάρρευση και διάχυση αλλά με έναν πολύ διαφορετικό τρόπο που αγγίζει τον πυρήνα της αυτοσυνείδησης… φυσικά και θα μπορούσε να είναι αλλιώς: ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ… προτάσσοντας με έμφαση το ένα ή το άλλο αποκαλύπτει πώς ζεις ή πού ζεις… αλλά και πώς πεθαίνεις…

«Η ιδέα πως ο άνθρωπος δεν έχει φύση είναι πια αδιαμφίσβητητη. Έχει ή μάλλον είναι ιστορία»

[Wolf Children and the Problem of Human Nature: With the Complete Text of the Wild Boy of Aveyron
by Lucien Malson]

με αφορμή αυτό: http://dangerfew.blogspot.com/2011/12/blog-post.html

«Ένα ζώο είναι ήδη όλα όσα μπορεί να είναι εξαιτίας του ένστικτου που προσιδιάζει σε αυτό, μία ξένη διάνοια έχει ήδη μεριμνήσει για αυτό. Το ανθρώπινο ον όμως χρειάζεται τη δική του ευφυΐα. Δεν έχει ένστικτο και πρέπει να διαμορφώσει ο ίδιος τον τρόπο της συμπεριφροάς του. Ωστόσο, εφόσον το ανθρώπινο ον δεν είναι σε θέση να το πράξει αυτό ο ίδιος για τον εαυτό του διότι βρίσκεται σε μία αδιαμόρφωτη κατάσταση όταν έρχεται στον κόσμο, αυτό πρέπει να το πράξουν άλλοι για τον ίδιο» [Immanuel Kant, Über Pädagogik, αα09:441]