Αρχείο για Απρίλιος, 2008

η υπάρχουσα πολιτική / οικονομική μορφή του ελληνικού κράτους προφανώς λειτουργεί: λειτουργεί κατά τρόπο που θρέφει την συλλογική μυθολογία… η μυθολογία δεν είναι μία ασυνείδητη διεργασία που θεμελιώνει τις πράξεις μας – αντιστέκεται στην θεωρία μόνο και υπό αυτήν την έννοια η πράξη είναι σφόδρα αντιστοχαστική [σε όλα τα επίπεδα] – το πρόβλημα μίας πραξεολογικής θεωρίας δεν αφορά την ελληνική πραγματικότητα διότι η ιστορική διαδρομή του κράτους δεν επέτρεψε την ανάπτυξη κανενός είδους ιστορικής πολιτικής πράξης… ο μη αναστοχαστικός χαρακτήρας της πράξης δεν σημαίνει ότι αυτή είναι μη συνειδητή: σημαίνει μόνον ότι η σκέψη δεν τέθηκε ποτέ ως αίτημα πραξεολογικό και αυτό απλώς διότι η πρακτική – πέραν της σκέψης και της θεωρίας – λειτουργεί για έναν σημαντικό αριθμό ανθρώπων… αυτό διαρκώς διαφεύγει από την προσοχή…

η υφιστάμενη πρακτική που ερείδεται σε σχήματα που διατηρούν πλήθος ετερόκλητων και συχνά αντιφατικών στοιχείων [ανομία – αίτημα ισονομίας: ισονομία ανομίας / ορθόδοξο δόγμα – αίτημα ανεξιθρησκείας: η συντριπτική πλειοψηφία είναι ορθόδοξοι άρα η ανεξιθρησκεία δεν αφορά κανέναν! ] διατηρεί ζωντανή μία μορφή παράδοξης οργάνωσης που απλα λειτουργεί… μέσα σε αυτό το δεδομένο καμία πράξη δεν συνιστά τω όντι διακύβευμα – κι αν συνιστά διακύβευμα αποβάλλεται άμεσα ως μη λειτουργική…

αυτή η μορφή της λειτουργίας δεν ακολουθεί την σύλληψη της λειτουργίας ως τεχνική εξειδίκευση και τεχνική πρόοδο, ερείδεται, αντίθετα, σε αυτό που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε ‘μορφές ζωής’ – αυτό όμως δεν σημαίνει αυτόχρημα ότι η λειτουργικότητα της ελληνικής κοινωνίας είναι ουμανιστική: λαμπρό παράδειγμα το πρόβλημα με τους συλλέκτες φράουλας: το πρόβλημα τέθηκε σε ένα επίπεδο ημερομησθίας συσκοτίζοντας το ζωντανό πρόβλημα της ανασφάλιστης εργασίας (ακόμη και για εποχικούς εργάτες – αδιανόητο ε;)… μία απλή λειτουργική σκέψη θα ήταν: η ένταξη σχεδόν ενός εκατομμυρίου ανθρώπων στους ασφαλιστικούς φορείς σημαίνει την αύξηση της ασφαλιστικής δύναμης και δυνατότητας άρα την ενδυνάμωση των οικονομικών πόρων της κοινωνικής ασφάλισης… κι όμως: αυτή η ανάγνωση είναι μία κλασική τεχνοκρατική σκέψη: η πραγματική μυθολογική ανάγνωση είναι ότι η ένταξη ενός εκατομμυρίου μη ελλήνων [ό,τι κι αν αυτό μπορεί να σημαίνει] σηματοδοτεί την αναγνώριση άρα και υποστασιοποίηση ενός μη ελληνικού στοιχείου [εξακολουθώ και δεν κατανοώ τις σημασίες της λέξης ελληνικότητα] με κίνδυνο την διάρρηξη της εθνικής ταυτότητας [εδώ ξέρω: ορθόδοξος που μιλά ελληνικά και αναγνωρίζει την συμπαγή ιστορική πορεία μίας ελληνικής οντότητας – της γλώσσας δηλαδή – που διαρκεί μερκικές χιλιάδες χρόνια]… ένα δεύτερο παράδειγμα είναι η πρόσφατη αποβολή του ελληνικού κράτους από το σύμφωνο του Κιότο και οι κυρώσεις που επίκεινται από το ευρωπαϊκό δικαστήριο: εδώ η ανάγνωση απαιτεί την κατανόηση του σχήματος της συνομωσίας σε όλες τις εκδοχές της [η ανεστραμμένη θεοδικία]: κατά πρώτον αυτή η ανάγνωση επαληθεύεται από την αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης που διαγιγνώσκει την συνωμοσία και την εθνική προδοσία στις υπηρεσίες που προσφέρουν οικολογικές οργανώσεις και οι αποφάσεις των διεθνών οργάνων… αυτή είναι η πλέον αυθεντική ελληνική σύλληψη: η συνομωσία… φυσικά μία δεύτερη προσέγγιση εκθέτει μία πιο απλή σκέψη: τα κέρδη που θα διαφύγουν σε περίπτωση συμμόρφωσης με τις κοινοτικές και διεθνείς οδηγίες είναι τέτοια ώστε είναι προς το συμφέρον του εκάστοτε ελληνικού κράτους να δέχεται να καταβάλλει πρόστιμα και όχι την διενέργεια ελέγχου [είναι πρόσφατη η λαμπρή πρωτοβουλία της ΄δημόσιας’ επιχείρησης ηλεκτρισμού που αφάνισε δασώση έκταση 5000 στρεμμάτων για τις ανάγκες των εγκαταστάσεών της]… αυτό που θα ρωτήσει κάποιος εύλογα είναι ποια είναι η σχέση του ελληνικού κράτους με επιχειρηματίες που είναι προς το συμφέρον του ελληνικού κράτους να διαφυλάξει την οικονομική παραγωγή συγκεκριμένων επιχειρήσεων – μήπως η διατήρηση των θέσεων εργασίας;!!!

η ίδια η αγορά, δημόσια και ιδιωτική, [κι αυτό μας αφορά όλους] λειτουργεί με άξονα αυτήν την εμμονή στον μη έλεγχο… αυτό είναι εύλογο: ο μη έλεγχος επιτρέπει την ανομία κι αν παρ’ελπίδα ένας έλεγχος υποδείξει παρανομίες τότε ή σοκαριζόμαστε ή το πιο απλό, πληρώνουμε με διακανονισμούς πρόστιμα – κι αν γνωρίζουμε κόσμο ή είμαστε φορείς πρακτικών που διασφαλίζουν την κοινωνική εκτόνωση και συνοχή [βλέπε ποδοσφαιρικές και αθλητικές ομάδες]δεν πληρώνουμε τίποτα: ο έλεγχος εν προκειμένω προσλαμβάνει μία μυθολογική σημασία που παραπέμπει σε χούντες και μεγάλους αδελφούς, πολιτικές διώξεις κ.ο.κ….
το επιχείρημα εδώ [αριστερόστροφο ή ορθόδοξα αριστερό ή απλά κεντρώο, βλέπε πολιτισμένο] παραπέμπει σε μία αιώνια αλήθεια, μία ρομαντική σύλληψη περί ανθρώπου που ή αναγνωριζεί φύσει το δίκαιο ή αναγνωρίζει και πράττει σύμφωνα με τον καθολικό νόμο – αυτό όμως διακωμωδεί μόνον και προσβάλλει τον καντιανό της διπλανής μου πόρτας: με αυτόν τον τρόπο παρεμποδίζεται η στοιχείωδης συγκρότηση ενός ιστού που θα προλαμβάνει έννοιες όπως διάκριση των εξουσιών, διάκριση κράτους και θρησκευμάτων κ.ο.κ. …

αυτή η συλλογική λειτουργική μυθολογία γεννά ένα περιθώριο: αυτό το περιθώριο δεν αποτελείται από ευδιάκριτες ομάδες ‘αναξιοπαθούντων’ – οι λεπροί για παράδειγμα: σε αυτές τις ομάδες προστίθενται φαντάσματα… άνθρωποι που επιδεικνύουν όλα τα σημεία μίας ένταξης και προσαρμογής αλλά υποφέρουν και πονάνε ανομολόγητα διότι η ομολογία είναι εκ των πραγμάτων ύποπτη – εξ ορισμού ακατανόητη και ανόητη… τα φαντάσματα δεν είναι αριστεροί ή δεξιοί: διότι δεν έχουν ποτέ δίκαιο… είναι απλά άπιστοι ή το δίκαιό τους βυθίζεται και αφανίζεται στο ίδιο το μέσον… η σκύλα της αριστεράς – που είναι πια μυθολογικό υπόστρωμα – και η χάρυβδη της λειτουργικότητας έχουν συγκροτήσει μία μορφή ζωής που απλά λειτουργεί σε αυτόν τον τόπο… το πιο πρόσφατο μόρφωμα παραμένει η συνοδοιπορεία του κομμουνστικού κόμματος και εκφραστών της ορθόδοξης ελληνικότητας καθώς και η σύμπτωση στη ρητορεία των εθνικοσοσιαλιστών με τους κομμουνιστές… η απάντηση δεν είναι προφανής πάντως: δεν είμαστε διατεθειμένοι να ανταλλάξουμε μία ασαφή έννοια λειτουργίας με μία τεχνικά προσδιορισμένη σημασία λειτουργικότητας διότι απλά η έννοιά τους είναι ταυτόσημη: λειτουργούν… για αυτό και είμαστε φαντάσματα…

Advertisements