Αρχείο για Απρίλιος, 2009

αυτό συνοψίζει περίπου και την ιστορία των ανθρώπινων σκέψεων – η πιο τρομακτική αποτυχία όμως είναι αυτή που προσκομίζει τη βεβαιότητα ότι είναι οριστική άρα επιτυχής… δεν είναι όμως… αυτή δεν είναι πια σκέψη: είναι εργαλείο… χρήσιμο – αν και δεν είναι σαφές το περιεχόμενο της έκφρασης ‘χρήσιμο’… την καλημέρα μου…

# σιωπή

Posted: Απρίλιος 20, 2009 in (oblivion) μνήμη

βαρέθηκα, είπε, να συνομιλώ με την σιωπή…

– μα είναι νεκρός…

πάντοτε είναι νεκρός…

βαρέθηκα, είπε, να συνομιλώ με τους νεκρούς τότε…

– κι εσύ νεκρός είσαι…

(παύση: αρκετή προκειμένου να αναπνεύσω, αναπνοή) 

ξανά

βαρέθηκε, λέει, την σιωπή

– μίλα τότε…

αυτό δεν κάνω;

– δεν απάντησε ξανά

δεν με πειράζει, θα απαντήσω εγώ για χάρη του

υπέρ αυτού / μάρτυρας αυτού; / στη θέση αυτού; / καλύπτοντας αυτόν; /

καλύπτοντας ξανά την απουσία

η ιστορία της αποτυχίας #

Posted: Απρίλιος 20, 2009 in theoria

η προϋπόθεση της αρχής αποστεώνει την σκέψη – η σκέψη μόνον ταυτολογική είναι ή, ασυνάρτητη (μία εκ των σημασιών της ασυναρτησίας είναι η μη αντιστοιχία της σκέψης σε συγκεκριμένα σημεία): η αρχή συλλαμβάνεται στην οντοθεολογική της σημασία και μόνον και είναι εχθρική προς την κίνηση, την ιστορία και την εξέλιξη… η φιλοσοφική παράδοση δεν εκκινεί από αρχή ή την Αρχή αλλά τίθεται διαρκώς το όμοιο της ασυναρτησίας ή της ταυτολογίας πεφρασμένο στη γλώσσα και μόνον εντός της… το άναρχο διασώζει και το φαινόμενο και το φαινόμενο (της σκέψης)… η θεμελίωση είναι η κίνηση που θεμελιώνει μόνον τον εαυτό της άρα μόνον ως αυτό – θεμελίωση υφίσταται και ως εκ τούτου συνυφαίνεται με τη βία της διάρρηξης των παρα(δε)δομένων… η αρχή είναι εχθρική έναντι της ζωής και η σύλληψη της αρχής ως όρου και δυνατότητας παραμορφώνει την ίδια τη δυνατότητα (στο μέτρο που η διατύπωση ή έκφραση είναι μόνον μία όψη της δυνατότητας)… η διαλεκτική συμπλοκή όλων των εκφράσεων με τον θεμελιακό άναρχο χαρακτήρα της σκέψης είναι η ιστορία της αέναης αποτυχίας (και για αυτό είναι ταυτολογικός ή ασυνάρτητος ο χαρακτήρας της)…

i can’t really understand

Posted: Απρίλιος 14, 2009 in παύσεις / σιωπές

we are all but shadows of what was left behind – thank goodness for that…

what is ethical after all?

a piece of [my] mind/body

Posted: Απρίλιος 14, 2009 in orakeln

there is always something rotten in this kingdom of dust

[doves] no peace of mind [or body]

Posted: Απρίλιος 14, 2009 in (oblivion) μνήμη

it really does take an ocean of trust in this kingdom of rust

black mirror

Posted: Απρίλιος 3, 2009 in theoria

ο καθρέφτης ακινητοποιεί το θήραμά του (αυτός που κοιτάζει) – πιέζει το εσωτερικό των κόρων του και τον ακινητοποιεί, δεν είναι πόνος, είναι ενόχληση, αρχικά, έως ότου θύτης και θήραμα συμφιλιωθούν και απορροφηθούν από την αιώνια επαναφορά της ακίνητης εικόνας, το βλέμμα που μπλέκει στον ιστό της συνείδησης, μία συνείδηση που αφανίζεται μέσα στο φως (της),  ναρκωμένη, νάρκισσος

reflexion

Posted: Απρίλιος 3, 2009 in theoria

η αυτό -αναφορικότητα παγιδεύεται στην πολλαπλότητα των ασύμμετρων φωνών της, έναν διαρκή διάλογο με τον εαυτό της που εκ των πραγμάτων δεν είναι σιωπηλός – ακομη κι αν δεν ακούγεται τίποτα (πάντα παρεμβάλλει η γλώσσα και ο θεϊκός Πλάτων πάντοτε το ξεχνάει αυτό)… αυτή ακυρώνει την πρόθεση και περιορίζεται στην διαρκή ενατένιση έως ότου κι αυτός ακόμη ο πόνος που ξεπέταξε το χέρι του κόσμου δεν είναι πόνος καταλαμβάνοντας κάθε σπιθαμή της συνείδησης – η συνείδηση δεν πράττει πια, αφανίζεται στην θέαση του εαυτού (δεν είναι καν ο ίδιος – πώς θα μπορούσε άλλωστε;) μαζί της αφανίζεται και η θεωρία διότι δεν είναι πια θεωρία περί τινος: είναι διαρκής αυτό-ακύρωση…

broken glasses

Posted: Απρίλιος 3, 2009 in theoria

η θράυση του καθρέφτη δεν συνεπάγεται τον θρυμματισμό της εικόνας – πρέπει να σιγήσει, οι φωνές πρέπει να σιγήσουν κι αυτό δεν συμβαίνει παρά μόνον όταν το βλέμμα αποπροσανατολίζεται και επανέρχεται στην ζωική του κατάσταση: συντάσσεται δηλαδή με ένα αντικείμενο που εκλαμβάνει ως εξωτερικό… οι έννοιές μας δεν είναι παρά τα θραύσματα, τα κομμάτια οι προοπτικές και η ανασυγκρότηση της ενότητας μία ανάμνηση της εικόνας ή του ειδώλου – αυτά περί σφυριών…