Αρχείο για Αύγουστος, 2017

η εφαρμογή των ιδεών μοιάζει κατά κανόνα βίαιη – στην ιστορική της διάσταση / υπάρχει άλλη;

λες κι οι ιδέες παίρνουν την όψη των ανθρώπων που επιθυμούν να τις ενσαρκώσουν (μια ορισμένη ερμηνεία τους τουλάχιστον ή αλλιώς: είναι άραγε η σύγκρουση και ο ανταγωνισμός η μοναδική ερμηνεία μιας ιδέας;)

ανθρωπο(παρα)μορφισμός

την καλησπέρα μας

Advertisements

τα σημεία δεν έχουν νόημα από μόνα τους / είναι σαν τους αστερισμούς / κάτι ίσως θυμίζουν όλα μαζί / ίσως / ορισμένα σημεία όμως δυνητικά είναι πλήρη νοημάτων: όπως ένα κουμπί που εκτοξεύει έναν πύραυλο / πολλοί πιστεύουν ότι τα σημεία αποκαλύπτουν ένα σχέδιο (τις περισσότερες φορές όμως είναι απλά προβολή δική μας αυτό το σχέδιο) / εκτός κι αν το σχέδιο αυτό προέρχεται από τις συνέπειες ενός σημείου πλήρους νοήματος (όπως ένα σημείο που καταστρέφει) / κανείς δεν θα έπρεπε να μπορεί να το κάνει αυτό – κανείς: κανένας δεν θα έπρεπε να μπορεί να ορίσει τις φυσικές συνθήκες της ζωής των όντων αυτού του πλανήτη / κι όμως…

περιορίζοντας την αναπαράσταση του κόσμου στο μέτρο, το ζύγι και τον χάρακα φτιάξαμε πρώτα τον εξωσκελετό μας – τα σπίτια και τις πολιτείες μας… τώρα φαίνεται ότι είναι σιγά – σιγά καιρός να φτιάξουμε τον έξω-νου μας χρησιμοποιώντας ξανά το μέτρο, το ζύγι και τον χάρακα – η τεχνολογία είναι ο εξωσκελετός της νόησής μας… γιατί; / απλά επειδή λειτουργεί… όπως και ο σκελετός μας… τελικά δεν επικρατήσαμε επειδή περνούσαμε την ώρα μας αφηγούμενοι ιστορίες ή φτιάχνοντας τις παλάμες μας στους τοίχους των σπηλαίων μας αλλά επειδή μπορούσαμε μάλλον να υπολογίσουμε… οι ιστορίες μας γίνανε στιγμές και αναρτήσεις – αδιάφορες – και ο υπολογισμός μια σκαλωσιά που ελάχιστοι ανεβαίνουν (οι περισσότεροι πασχίζουν να μην πέσουν)… σε κάποιες αίθουσες βέβαια και κάποια αμφιθέατρα και κάποιες παρέες ή κάποιοι γονείς, κάποια βιβλία ή κάποιες εικόνες διηγούνται ακόμη ιστορίες αλλά αυτές μοιάζουν πιο πολύ με κραυγές στην έρημο… διότι τόσο η γη όσο και η φαντασία όταν χαράσσονται ερημώνουνε… ερημώσανε… γιατί; γιατί χάνουνε από τον χώρο τους ή απλά τον χώρο τους… σαν τη γη: έγινε μετόχια και χωράφια… τετράγωνα ως επί το πλείστο… ένα ζώο που κατανοεί αριθμούς και σχήματα… τα υπόλοιπα προς κατανάλωση – ίσως με ένα περίβλημα υψηλού… αλλά κατανάλωση…