Αρχείο για Φεβρουαρίου, 2011

αντιγόνες

αν η συνείδηση είναι το μέτρο τότε το μέτρο είναι άνευ όρων και η έκβαση της μάχης δεν μπορεί παρά να είναι ο νεκρός της συνείδησης / βεβαίως τίποτα δεν τέθηκε έτσι ποτέ / η τέχνη όμως συνδέει την αφορμή με τον ανείπωτο λόγο που είναι, εν προκειμένω, αίτιο που οδηγεί στην ‘επανάσταση’ – λέει / παρόλα αυτά και ενάντια στο Νόμο η Συνείδηση οφείλει να τίθεται ως απόλυτο μέγεθος / για αυτό και το διακύβευμα είναι η αναγνώριση / στο παρασκήνιο διαδραματίζεται η μάχη της ζωής ή του θανάτου της Συνείδησης – όχι του Νόμου (ο Νόμος είναι σύμβολο εδώ και η ενσάρκωσή του διαχέεται σε πλήθος καθέκαστα) / το ερώτημα είναι αν η θυσία της συνείδησης τροποποιεί οτιδήποτε εκτός των συγκεκριμένων περιβάλλοντων συνθηκών της ζωής της / η απάντηση είναι δύσκολη / κι εδώ διπλά δύσκολη στο μέτρο που η θυσία είναι μέρος της ερμηνείας του θανάτου της συνείδησης άρα δεν είναι πράξη (με την αυστηρή έννοια της πράξης: απόφαση) / ήδη είμαστε σε γλιστερό έδαφος: αν η θυσία είναι ερμηνεία δεν διακυβεύεται τίποτα / δεν διακυβεύτηκε τίποτα ούτε τότε ούτε τώρα / η απόφαση όμως θα πρέπει να τεθεί – αν τεθεί – με απόλυτους όρους: διαφορετικά δεν είναι Συνείδηση / και η μάχη θα πρέπει να είναι μάχη ζωής ή θανάτου / αυτό διδάσκει ο εξεγερμένος κόσμος στις βόρειες ακτές της αφρικής και της μέσης ανατολής / ή όχι; / αυτό το έσχατο διακύβευμα ΔΕΝ είναι προς το παρόν κάτι που τίθεται στην διαπραγμάτευση / κι αυτό διότι απαιτούμε μόνον μία ανάμνηση – η ανάμνηση είναι οι όροι διαβίωσης του συστήματος τότε / δεν είναι εύκολο να ατενίσεις την άβυσσο… πολλώ δε μάλλον: να ριχτείς μέσα της… αργά ή γρήγορα όμως αυτό απαιτείται: η συντριβή, η πραγματική ήττα είναι η διάνοιξη και η ρήξη που θα ξεπετάξει τις δυνατότητες και όχι απλά το συμβάν /και με αυτήν την έννοια ο θάνατος του Γρηγορόπουλου ήταν μία πραγματική ήττα / απομένει η συντριβή των ερμηνειών και η απώλεια πρόσκαιρη ή παρατεταμένη της συνέχειας / είναι προφανές: φαντασιωνόμαστε την ρήξη και τον πόλεμο ενώ δεν είμαστε διατεθειμένοι  να τον αναλάβουμε (πάντοτε φυσικά υπάρχει η απεργία)… αντιγόνη; / όταν διαφανούν τα όρια στο περιθώριο θα αποκαλυφτεί η τύχη

build a rocket boys, March 2011

 

ευχαριστούμε Coerdia

κάποιοι φυσικά δεν λείψανε ποτέ… διόρθωση: δεν λείπουνε ποτέ…

Man Of Aran is the fourth album from the Brighton-based English band, British Sea Power. It was released on 18 May 2009 in the UK.The CD album was released with an accompanying DVD of the film Man Of Aran, with the album as its score.

http://en.wikipedia.org/wiki/Man_of_Aran

http://www.britishseapower.co.uk/

http://en.wikipedia.org/wiki/Jeff_Alexander

ούτως ή άλλως: αυτό που δεν φανερώνεται / ούτως ή άλλως: αυτό που διασυνδέει – δίχως να εμφανίζεται / ούτως ή άλλως: η δυνατότητα… ο ορίζοντας της κουλτούρας της τεχνικής καθιστά ορατό το ρήγμα στην δυσλειτουργία / ο ορίζοντας της κουλτούρας (με την πλέον αυστηρή καντιανή έννοια) καθιστά νοητό το ρήγμα (τελεία) / αυτό υποκρύπτει τη διαμεσολάβηση (αυτοσυνείδηση) και αυτό φανερώνεται στο ρήγμα (η συνείδηση) / η ίδια ωστόσο είναι κενή περιεχομένου: είτε μιλήσεις για αντίφαση (πλήρης ο λογικός χώρος άρα αδύνατος) είτε μιλήσεις για ταυτολογία (κενός ο λογικός χώρος άρα εξίσου αδύνατος) ο προσδιορισμός είναι αδιανόητος / ο προσδιορισμός όμως ούτως ή άλλως δεν πρέπει να συγχέεται με τη διαμεσολάβηση / ο προσδιορισμός λ.χ. δεν διαμεσολαβεί μεταξύ εμού και της γνώσης / κάθε άλλο: ο προσδιορισμός είναι εγώ και αξιώνει τη γνώση ή την πίστη ή την μη γνώση ή την μη πίστη / το είδωλο και ο ανεστραμμένος κόσμος / η φιλοσοφία εν τέλει μόνον ταυτολογεί ή, πράγμα ισοδύναμο, αντιφάσκει / για τούτο και αποκαλύπτεται μόνον στα ρήγματα /

http://theseorphanedeyes.bandcamp.com/track/black-noise-daremo

 

ο Άγιος σκέφτηκε αυτό που είπε – σκέφτηκα αυτό που είπες: το βάθος που ψάχνεις είναι, λέει ο Άγιος, η επιφάνεια που δεν σου επιτρέπει να ημερέψεις / για αυτό και ανησυχείς / για αυτό αναζητάς και το βάθος // το βάθος δεν υπάρχει, δεν υπάρχει τίποτα κάτω από την επιφάνεια μόνον επιφάνεια ξανά /// και ξανά και ξανά / η ρίζα δεν σκάβει το έδαφος αλλά, κυρίως, απλώνεται – γίνεται ένα με το έδαφος εκεί που αναγνωρίζει τη ζωή / φτιάχνει ανάγλυφο το έδαφος / επιφάνεια ξανά / μόνον που αυτήν την φορά βλέπεις και τον εαυτό σου και αναγνωρίζεις το πρόσωπό σου / το ίδιο αυτό το ανάγλυφο / … / να φτιάξεις ξανά το πράγμα / να τι φτιάχνεις συνέχεια / ο Άγιος σταματά / αλλά φυσικά ποτέ δεν θα αναγνωρίσεις τίποτα / γιατί το πράγμα θα φτιάχνεται πάντοτε ερήμην σου / όσο και να προσπαθείς / γιατί το πράγμα καταβροχθίζει το βάθος και αυτό σε ανησυχεί / γιατί το πράγμα διαφεύγει πάντοτε όσο το αναζητάς / το βάθος μετακινείται διαρκώς – όλο και πιο πίσω / όλο και πιο μακριά / ο Άγιος σώπασε / αλλά πάλι / σκέφτηκα αυτό που είπες – ο Άγιος σκέφτηκε αυτό που είπε /

 

ο Άγιος έχει πιει κι απόψε πολύ… δεν έχει σημασία… ο Άγιος μισεί εξάλλου τον θεό… ο θεός όμως λατρεύει τον Άγιο.. ο Άγιος ήπιε με αγνώστους ξανά… κεράστηκε: αλλά δεν έχει σημασία, ο ένας χωρισμένος, και ένα ζευγάρι ανδρών… ο Άγιος δεν μεθάει: πίνει και ξερνάει… κι αν είναι να ‘ρθεί να με βρει ας μεβρει όρθιο να περπατώ και να σε γυροφέρνω… αν είναι ναρθεί να μεβρει ειδάλλως ας περάσει… ο νεαρός κύριος Συνδικαλιστής αποχωρεί… συνήθως έξυπνος και ετοιμόλογος – όχι σαν τον Άγιο… ο Άγιος όμως δεν γνωρίζει: σφίγγει χέρια μόνον και πίνει… νεκρή η λάλω που δεν εγνώρισαν / και νεκρές κι οι ώρες όταν σε ξυπνά να παίξεις στο σαλόνι κι ας είναι Σάββατο κι ας ξυπνάς κάθε μέρα στις 6 και κάτι… σου είπα; σαγαπω… ο Άγιος κατηφορίζει για την μουσική… αλλά η μουσική βυθίζεται στο παρασκήνιο και συνοδεύει… κάποτε ο καλλιτέχνης αγανακτεί και προσκαλεί σε ησυχία… να πα να γαμηθεί / η μυσταγωγία, λέει ο Άγιος, είναι στο φαγί και στην  ρακί… αλλά δεν έχει σημασία  / ο εργάτης που δεν γνωρίζει να διαβάζει τον χάρτη κατηγορεί τον καλλιτέχνη για έντεχνο… / ο Άγιος που σπουδαγμένος είναι και δεν γνωρίζει εξίσου να διαβάζει ρωτά: το λέγεις για κακό; / ας είναι δεν πειράζει /  κακότεχνος / δεν ξέβρω γράμματα σε λέω αλλά γνωρίζω να διαβάζω την καρδιά σου να την λέγω: δεν είναι απόδω/// όχι: δεν είμαι από πουθενά.. λέγει ο Άγιος… δεν λέει και πολλά… ας είναι: ας πονά / Άγιος είναι και αντέχω/// ο Άγιος και η Λου