Αρχείο για Δεκέμβριος, 2007

χαρακώματα

Posted: Δεκέμβριος 15, 2007 in (παρα -) λή(ρήμ)μματα

στα χαρακώματα η ζωή είναι ένας κόμπος που δεν λύνεται και δεν σκίζεται… τα χαρακώματα είναι επενδυμένα με καλούς τρόπους, με χαμόγελα, με κατανόηση, μία ευγένεια: επίχρυσα είναι όμως  και ξεφλουδίζεται η στρώση εύκολα… πολύ εύκολα μάλλον: μία λέξη αρκεί ή ένα νεύμα… τα ξέρω τα χαρακώματα: εγώ τα σκάβω – κάθε βράδυ… και αποκοιμιέμαι: δεν έχω πια όπλο… μόνον λέξεις… κι αυτές βουβαίνονται: αρχίζουν και υποπτεύονται ότι είμαι αυτιστικός… δεν ξεκίνησε σαν γενικευμένος πόλεμος της αγέλης των λύκων: όλοι ενάντια σε όλους: μεταμορφώνεται σε γενικευμένο πόλεμο όμως… θα καταλήξει ένας γενικευμένος πόλεμος… ολοι ενάντια σε όλους… το πιο σάπιο κομμάτι της δανιμακρίας είναι εγώ ή είμαι εγώ… το παρατηρώ: τα συρματοπλέγματα περιμετρικά, χωροτακτικές παρεμβάσεις: εγώ ήμουνα εδώ πρώτος… όλα στο καλάθι των αχρήστων: το παράδοξο δεν είναι η επικοινωνία… το παράδοξο είναι η συνεννόηση – διότι η επικοινωνία ανθεί παράλληλα με τις υπηρεσίες των προϊόντων της κινητής τηλεφωνίας… μέσα στα χαρακώματα χωμένος στη πρέζα της νόμιμης χαρτοπαιξίας και των νόμιμων ναρκωτικών ουσιών, της νόμιμης διαφήμισης… κατανάλωσε και μεταμορφώσου: μέχρι τα μεσάνυχτα όμως διότι η επενέργεια της ουσίας εξαντλείται… ανανεώνεται: εξαντλείται: ανανεώνεται… κι αν δεν θέλω να αλλάξω; αν μου είναι αρκετό ότι γερνάω; αν μου αρκεί η άσχημη όψη μου; αν δεν θέλω να μεταμορφωθώ; για ποιον λόγο ανέχομαι την βία αυτή; κι όταν οι λέξεις προσλάβουν ΣΗΜΑΣΙΑ και οι πράξεις θεμελιώσουν την πρόθεση, αν τυχόν και λάβουν σημασία, τότε γνωρίζω ότι θα βρεθώ εσώκλειστος – οριστικά… διότι τα χαρακώματα επιβιώνουν χάριν των επίχρυσων φυλλωμάτων τους… κι όταν οι λέξεις ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ξεφλουδίζουν τις στρώσεις μέχρις εκείνο το σημείο που βλέπεις το τσιμέντο στο χαράκωμα… και τα κάγκελα… τότε τα χαρακώματα καταβροχθίζουν: συνασπίζεται το ανώνυμο και γίνεται δείκτης, αντίχειρας και δείχτης και σε σηκώνει από τον γιακά και σε αφήνει να πέσεις από μεγάλο ύψος για να σπάσεις την μέση σου… πάντοτε εξάλλου μπορεί κάποια από τις παρεχόμενες υπηρεσίες των χαρακωμάτων να σε διασώσει: να σε εσωκλείσει και να σε φροντίσει… για μία ολόκληρη ζωή… τίποτα δηλαδή… αυτήν την φορά όμως τα καταφέρνω: βρήκα χώμα και σκάβω τον τάφο μου: εκεί θα σκεπαστώ… με τις λίγες λέξεις που απομείνανε με κάποια σημασία… κι αυτές δεν τις ξοδεύω εύκολα… μάνα, παίρνω το όπλο μου ξανά…

Advertisements

Α έκθετο

Posted: Δεκέμβριος 5, 2007 in διαστρωμάτωση σημασιών

γραμμή 31, βούλγαρη, σφαγεία

στις πινακίδες περιμετρικά των εργασιών του μετρό θεσσαλονίκης, στο συντριβάνι

συμβολή αριστοτέλους με εγνατία

στην στάση αριστοτέλους στην μητροπόλεως

στη βάση του άθλιου αφηρημένου οβελίσκου στην βορινή πύλη της έκθεσης, στο συντριβάνι

στην παλιά φιλοσοφική σχολή

είναι η ‘λευτεριά’ οδοδείκτης;  κι αν είναι, προς ποια κατεύθυνση δείχνει; είναι η πόλη ένας καμβάς; σ’αυτό, ναι, απαντώ καταφατικά: ένας καμβάς είναι…

(spam)

(…)

Posted: Δεκέμβριος 1, 2007 in αγρυπνία (Nachtgottestdienst / wake)

(…) spam