Αρχείο για Ιουλίου, 2017

πότε αντιλήφθηκες ότι είσαι κομουνιστής;

/ όταν ξεστόμισα ότι πρέπει να είμαστε πάντα με το μέρος των ηττημένων…

ότι είσαι με το μέρος των ηττημένων;

/όχι, όχι… ότι πρέπει πάντα να είμαι με το μέρος των ηττημένων…

κι εσύ ηττημένος;

/πρέπει να παραμείνω ηττημένος…

και πότε αντιλήφθηκες ότι δεν είσαι κομουνιστής;

/ όταν σκέφτηκα ότι παραμένω ηττημένος – όχι δικαιωμένος… καμία δικαίωση… ούτε συμβολική ούτε τίποτα…

ΥΓ. απέναντι στον ρεβιζιονισμό ή στην ορθοδοξία ή πάλι στους νεκρούς του Benjamin απομένει η μόνη δυνατή οδός: η ήττα… ως υπενθύμιση για την τραγική μοίρα του ανθρώπου…

Advertisements

μερικές φορές – η αλήθεια είναι πως όχι – βοηθάει να αποφασίσουμε τι θέλουμε: φτηνό δανεισμό με όρους ή πανάκριβο δανεισμό άνευ όρων; [βέβαια εδώ το ‘άνευ όρων’ εξαρτάται από τον τρόπο που σε βλέπει ο δανειστής] / τη φαντασία στην εξουσία [με τη μορφή των μεσαιωνικών μπουλουκιών] ή την εξουσία της φαντασίας [μια δικαστική εξουσία που εξαντλεί την αυστηρότητά της στις προκαταλήψεις της απέναντι σε αναρχικούς ή και συμπαθούντες ή και συντρόφους αναρχικών ενώ την ίδια ώρα διαιωνίζει πολιτικές / φασιστικές και άλλες περιπτώσεις, ακυρώνοντας στην ουσία της την έννοια της καταλογησιμότητας και της απονομής δικαιοσύνης]; / τον έλεγχο [όχι μόνον της εξουσίας ή των αποφάσεων – αυτό υποτίθεται πως προβλέπεται μέσα από τις διαδικασίες] αλλά και τον δικό μας – γιατί όχι; / διότι ακούγεται τουλάχιστον γελοίο να απαιτείς τον έλεγχο όλων των άλλων αλλά να αντιδράς στην αξιολόγησή σου στον έλεγχο και τον δικό σου/ έναν νόμο που να λειτουργεί [άρα δεσμευτικό και για εμάς] ή μια νεφελώδη κατάσταση που δεν είναι σαφές τι επιτρέπει και τι όχι; / ξέρω: στο κενό που περιβάλλει τις ιδέες – και ίσως τους νόμους – δεν επιβιώνει κανείς διότι δεν μπορεί να πάρει ανάσα / παρόλα αυτά -αργοπορημένα λένε πια αφού γύρισε ο τροχός της ιστορίας και οι νόμοι απελευθερώνουν πια την αγορά από την εργασία- αν αποφασίζαμε τι θέλαμε / πέρα από χαζοί της υπόθεσης προφανώς / μη πω και τίποτα πιο βαρύ / ίσως το πράγμα να μπορούσε να λειτουργεί / ξέρω: είμαι αφελής (και δεν ξέρω: αν θα συνέφερε κι εμένα να λειτουργεί το πράγμα)

την καλημέρα μου

όλοι επικαλούνται ή προσβλέπουν ή ελπίζουν σε μια έννοια ευσυνειδησίας που θα διασφαλίζει την ελευθερία (;) στην αγορά (ποια;) παράλληλα με την (αυτόματη) αυτορρύθμισή της, διότι όλοι γνωρίζουν ότι αργά ή γρήγορα σε όλα τα συστήματα επέρχεται μια ισορροπία / δηλαδή μια κατάσταση που λειτουργεί / κάπου εδώ σταματούν όμως οι αναλογίες / διότι ναι: η αγορά λειτουργεί αλλά, φαίνεται ότι λειτουργεί σε βάρος των πολλών / έκπληκτο το άρθρο υπογραμμίζει ότι παραβιάζεται η εργατική νομοθεσία ή πάλι, δεν εκδίδονται αποδείξεις / μα γιατί; / ελευθερία σημαίνει να αποφασίζω εγώ, όπως θέλω, όποτε θέλω / σαν τις διαφημίσεις ένα πράγμα / ή όχι;

την καλησπέρα μας