Αρχείο για Ιουλίου, 2011

είναι όμως η ελληνική αστυνομία το πρόβλημα; δηλαδή, προτιμάτε μία ευρωπαϊκή αστυνομία; είναι η αστυνομία αυτόνομος τόπος ή είναι σκέλος ενός σχεδιασμού; παράλογα πράγματα – ποιος – αν – θα – αν – πρέπει – αν -να – αν λέμε – να απολογηθεί; αν συμφωνήσουμε ότι επιθυμούμε μία συγνώμη / με συγχωρείτε αλλά το πλέον παράλογο είναι να ανακαλύπτεις το σύμπαν των προβοκατόρων (φυσικά με την ανάλογη πτώση από τα σύννεφα που συνοδεύει κάθε πληροφορία), την ανεστραμμένη θεοδικία των ηλιθίων και να επικεντρώνεσαι στο θέμα ή στην παρουσία της αστυνομίας – με συγχωρείτε / η γραμματική της γλώσσας ΔΕΝ παραπλανά: αποβλακώνει / χτυπώντας το χέρι που χτυπάει φυσικά εξαντλείται η βία στο χέρι που χτυπάει – το ερώτημα ήταν και είναι- ηλίθιο ερώτημα που θέτει ο ηλίθιος άνθρωπος: ποιανού είναι το χέρι; ΠΟΙΑΝΟΥ -που να με πάρει ο διάολος / τι σκατά ζητάτε ΡΕ; / ποια ανατροπή απαιτείται όταν είστε μέρος της δημοσκόπησης – είστε κρίσιμη μάζα / ούτε καν πλήθος / τι σκατά; / τέτοια είναι η έκταση της ασθένειάς μου που αποτυγχάνω να προσπελάσω στοιχειωδώς την πραγματικότητα; / αντίλογος: φυσικά υπάρχει σχεδιασμός / φυσικά η αστυνομία είναι όργανο / φυσικά είναι ο στρατός που αντανακλά την πρακτική της εξουσίας της / φυσικά / φυσικά είναι το μοναδικό φυσικό απτό σημείο της παρουσίας της εξουσίας: καταστολή / φυσικά / φυσικό / φυσικότητα / φυσικά δεν σας ακούνε // φυσικά / φυσικά στοχεύουν στην καταστολή μέσω του φόβου / φυσικά / ένα λεπτό /ομως: ποιος φόβος είναι κυρίαρχος, ο φόβος της σωματικής εξόντωσης ή φόβος της ουτοπίας που υποσχέθηκε η αστική κοινωνία; / ποιος φόβος αυτός που αντανακλάται στην επιβεβαίωση – νομιμοποίηση του συστήματος μέσα από την εκλογική διαδικασία; / ποιος φόβος; / αυτός που αποκηρύσσει την υποψία ότι στρέφεται ΕΝΑΝΤΙΑ στον κοινοβουλευτισμό και την αντιπροσώπευση; / αυτός ο ίδιος ο φόβος που σπεύδει να αποκηρύξει τη ΒΙΑ; / όλοι φυσικά είμαστε ενάντια στη ΒΙΑ / εκτός από την 17Ν που έκφρασε (εξέφρασε) όλες τις προσδοκίες αυτοδικίας ενός ανώνυμου λαού που προφανώς υπόφερε / εκτός από τον ανώνυμο που σπάζει τα γραφεία των πολιτικών εκφράζοντας με απτό τρόπο την προσδοκία αυτοδικίας ενός ανώνυμου λαού / εκτός από τον ανώνυμο που σπάζει στο ξύλο τον γραμματέα της ΓΕΣ εε / εκτός από τους ανώνυμους που καίνε τις τράπεζες – φυσικά / αρκεί να μην έχουμε απώλειες / εκεί κάπου το σώμα ξαναποκτά την διάσταση της περατότητάς του και όλα μοιάζουν ανύπαρκτα ενώπιον του θανάτου τριών ανθρώπων και ενός εμβρύο / ΟΛΑ / αλλά όλοι καταδικάζουμε ε; / αλλά φτάνει με τα ερωτηματικά… για περισσότερα ερωτηματικά δες εδώ – (άπειρο respect) http://www.inews.gr/68/flertarontas–me-to-thanato-tou-g-avgeropoulou.htm / εγώ ή εμείς αδελφέ – συγνώμη για την οικειότητα – ΔΕΝ μπορώ πια να ρωτάω σε αυτό το επίπεδο κανέναν, και με κανέναν τρόπο, πάντως, τον κύριο Παπουτσή / μου είναι / μας είναι αδύνατο να απευθυνθούμε… πώς να μιλήσεις – έστω και αυτό – όταν δεν είναι κανένας εδώ να σε ακούσει; / εμείς το ξαναπεράσαμε αυτό: με τον θεό… κρατώντας φυσικά την εθιμοτυπία της εκκλησίας απλά νομιμοποιήσαμε την εκκλησία – όχι τον θεό / κρατώντας φυσικά την εθιμοτυπία της δημοκρατίας νομιμοποιούμε το κράτος…

ΥΓ. όλοι διαφορετικοί, όλοι ίδιοι; /