Archive for the ‘epistomadologies’ Category

ο Κραπ δεν ταυτίζεται / αφομοιώνεται / εξαφανίζεται / και όταν αναδύεται, συνήθως, μονολογεί παρατηρώντας όλα όσα έκανε και είπε / ξέρει ότι πεθαίνει / αλλά αυτό δεν κάνουν όλοι; / επιπλέον: αυτός το κάνει καλύτερα από τους άλλους / διότι ξέρει / ότι πεθαίνει / ο Κραπ μεταμορφώθηκε σε Πατ και τώρα σε Αντρέας / ο κύριος Κραπ – είπαμε – αφομοιώνεται / εξαφανίζεται και μεταμορφώνεται / είναι μέρος της τελετής ενός πεθαίνοντας / ο κύριος Κραπ / κι έπειτα απλά γκρινιάζει / αυτό δεν κάνουν όλοι; / όχι όλοι: μόνον οι ηττημένοι / τι δουλειά έχουν οι ηττημένοι ανάμεσα στους ζωντανούς; / τι δουλειά έχει πια η λογοτεχνία;

πώς θρέφεται ένα Mogwai μετά τα μεσάνυχτα;

ο πιο απλός τρόπος να μεταμορφώσεις ένα χνουδωτό αρκουδάκι σε τέρας ή να θρέψεις το ίδιο το τέρας ώστε να αποκτήσει γιγαντιαίες διαστάσεις είναι η απαγόρευση… απαγορεύοντας προσφέρεις καλές υπηρεσίες εφόσον επιτρέπεις στο τέρας να προσλάβει μια σχεδόν αγαθή προβιά (του θύματος) / αφότου βεβαίως το έχεις εκνευρίσει ή θυμώσει…

ΥΓ. η Γαλλία (αντίθετα από την Ολλανδία), διαβάζω, ανατρέχει στην ελευθερία του συναθροίζεσθαι, ώστε να επιτρέψει τη βλακώδη και ηλίθια συγκέντρωση για την προπαγάνδα της προεκλογικής εκστρατείας (κρατιέμαι από τα γέλια) ενός δικτάτορα… δεν είμαστε εδώ όμως για να κρίνουμε ποιος είναι βλάκας (προφανώς και έχουμε ήδη αποφασίσει)… ή επικίνδυνος: προφανώς είναι… ούτε είμαστε εδώ για να εκθειάσουμε και να υπενθυμίσουμε την αξία του δημοψηφίσματος ως κορυφαίας στιγμής της συμμετοχής στη δημοκρατία… θυμάστε, δεν θυμάστε; Ναι, ίσως, όχι, ναι αλλά όχι ή όχι αλλά ναι…  το θέμα ήταν: Τι είναι (ήταν) η Ευρώπη; και η απάντηση σαφής: Ένας ορίζοντας που έχασε – αν είχε ποτέ – το νόημά της (δεν χρειάστηκε ούτε δυο γενιές για αυτό)…

Before the flood OST

Before the flood, Documentary

κι αν ο Trump είσαι (κι) εσύ; (κι) εγώ; κι αν η Hilary ήσουν (κι) εσύ; (κι) εγώ; σοκαρισμένη η κοινή γνώμη σχολιάζει διότι η αφόδευση πλέον θα αποκαλείται χέσιμο / ή η διαχείριση, εξουσία και δύναμη / είναι καλό πότε – πότε οι λέξεις να επιστρέφουν στις ρίζες τους / όχι τίποτα άλλο: να ξέρουμε ποιον ή ποιαν έχουμε κάθε φορά απέναντί μας ή τι είμαστε κι εμείς οι ίδιοι…

καληνύχτα σας και, παρεμπιπτόντως, καλή τύχη

ΥΓ. το επόμενο δημοψήφισμα ας γίνει για τον αν μας αντιπροσωπεύει η αντιπροσωπευτική δημοκρατία κι ίσως είναι καιρός να ανοίξει η συζήτηση για μια επιμερισμένη τοπική διαχείριση, εξουσία, πολιτική – δεν είμαι βέβαιος… οι αριθμοί πια απλά δεν βγαίνουνε σε μαζική κλίμακα και οι νόμοι γελοιοποιούνται πιο πολύ κι από το κατακλυσμιαίο ξερατό των Monty Pythons ή το γνωστό λουκάνικο του Μπίσμαρκ (ας μην παρεξηγηθώ – υπάρχει συγκεκριμένη αναφορά που συνδέει νόμο και λουκάνικο – όχι ως φαλλικό σύμβολο) / ο κατακερματισμός δεν συνεπάγεται μη ενότητα και τανάπαλιν: η ενότητα μπορεί να σημαίνει και κατακερματισμό

‘you’ll be the fox and i’ll be the prince’ (said self-consciousness)

(‘you’ll be the self and i’ll be the consciousness’) said the fox

PS. a non-identity of non-identity struggling to identify itself or the other / as the other etc.

 

AUVN \Hors Sujet

the glistening one by sans you

‘Etimasia’

αξίζει τον κόπο… κι εδώ