Αρχείο για Μαΐου, 2012

τι θα συμβεί όταν σταματήσεις να ενημερώνεσαι; όταν δεν θα υπάρχουν πια ειδήσεις; φυσικά ο κόσμος δεν θα σταματήσει να γυρίζει – μάλλον… όμως ούτε και θα καταστραφεί – μάλλον… θέλεις να προετοιμαστείς – το ξέρω… θέλεις να γνωρίζεις – εύλογο… για τι όμως θα προετοιμαστείς και τι θα γνωρίζεις;! για να σωθείς; τότε: ΦΥΓΕ ήδη / εξασφαλίζω / διασφαλίζω / ασφαλίζω: Αυτό που δεν υπάρχει ακόμη και αυτό που δεν θα υπάρξει (ΠΟΤΕ: ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ)…
αυτό που συμβαίνει όταν σταματάει η ροή της εφήμερης πληροφορίας είναι η στοιχειώδης αποκατάσταση (;) της αισθητηριακής σου αντίληψης: Η σύχγυση δεν είναι μόνον προϊόν αποστέρησης ερεθισμάτων (πληροφοριών) αλλά και υπερφόρτωσης των αισθήσεων (του νου)… και οι δύο περιπτώσεις οδηγούν στο ίδιο σημείο: Την σύγχυση… ο θόρυβος – για αυτό πρόκειται – αντικαθιστά όλα τα παραδοσιακά μέσα σύχγυσης του νου: ο θόρυβος και η εικόνα… η εικόνα ως αλληγορία – εδώ θα συμπεριλάβω και τη λέξη ως εικόνα πια άρα αλληγορία και όχι ως σημασία διότι η σημασία έχει αποσυνδεθεί πλήρως από τον εφήμερο διαφημιστικό περιοσμένο και τηλεγραφικό λόγο μας… σκέφτομαι ότι ο νέος σωτήρας θα πρέπει να μιλάει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ με τσιτάτα – αναγνωρίσιμη μορφή… για αυτό: ας πάρουμε τα γκέουρά μας ή τα Υ (γκρεκ) μας, τις δραχμές ή τα ευρώ μας κι ας τα βάλουμε στον κώλο μας – σκατά λεφτά είχαμε, σκατά λεφτά θα έχουμε… αυτό μου φαίνεται ως ισοτιμία – δίκαιη ισοτιμία:τουλάχιστον ένας όρος της σχέσεις και αναλογίας είναι ίδιος…

πρωινά και βαθυστόκαστα

προβοκάτορας (τρολ / μπαγκσ μπάνι)

την καλημέρα μας

Quad Time and the Genius of The Crowd

http://www.origamibiro.com/

http://www.myspace.com/origamibiro

http://adancingbeggar.bandcamp.com/album/ghosts-ep

ω! κι αν σας αρέσει;
πολύ όμως;

– Αυτή είναι η πραγματικότητα και μας επηρρεάζει όλους, είπε ο ανατρεπτικός σύντροφος και πήγε να ψηφίσει.

άρα, έχουμε ένα ΣΥΣΤΗΜΑ που λειτουργεί άρτια ή θα μπορούσε ή είχε λειτουργήσει καλά ΑΛΛΑ ορισμένα αφελή, κακά, διαβολικά κτλ. πρόσωπα παραμόρφωσαν και παρερμήνευσαν τη λειτουργία του συστήματος προς όφελός τους… συνεπώς η κρίση δεν είναι συστημική (!) αλλά αφορά μόνον σε πρόσωπα και το αμφιλεγόμενο ηθικό ανάστημά τους… εξαιρετικό… φυσικά αν το πρόβλημα ήταν το σύστημα θα έπρεπε να ΑΠΟΡΡΙΨΟΥΜΕ το σύστημα άρα ίσως και να μην συρθούμε πίσω από τη λογική (του συστήματος) που απαιτεί ΨΗΦΟ… σε αυτήν την περίπτωση δεν θα είμασταν αντιμέτωποι μόνον με τα δύο κόμματα αλλά με ΟΛΑ τα κόμματα… διότι το πρόβλημα δεν θα ήταν απλώς τα πρόσωπα… ή πώς η δομική θεωρία ΔΕΝ άγγιξε ποτέ την ελληνική συνείδηση: σε κάθε δομική θεωρία που σέβεται τον εαυτό της το πρόβλημα είναι (και) η ΔΟΜΗ – φυσικά ο αντίλογος είναι πως η ΔΟΜΗ είναι ΑΦΑΙΡΕΣΗ (είναι) και ότι απαιτείται το πρόσωπο που θα ενσαρκώσει τη ΔΟΜΗ… δεν διαφωνώ: αλλά και το ΠΡΟΣΩΠΟ εδώ, ως συνήθως, αφαίρεση είναι (είναι)… το ερώτημα είναι: αν δεν σου κάνει (εμένα δεν μου κάνει) το παπούτσι, τι θα κόψεις; το πόδι ή το καλούπι; όλοι επιλέγουν ΠΟΔΙ… το πρόσωπο ή τη δομή;

κι αν το πρόβλημα είναι η ψήφος; όλα εκβιαστικά ΟΛΑ… τα λευκά προσθέτουν εκεί / τα άκυρα εδώ – τα μικρά κόμματα αυτό – αυτό… τι απίστευτο τσίρκο αυτό που λέτε ‘πραγματικότητα’ / μεταφυσικό μέχρι κεραίας –

συνοψίζοντας την απίστευτη αφέλεια της ελληνικής συνείδησης η καλή κυρία είπε: Κοίτα, τα λεφτά εκεί ήταν – κάποιος θα τα έπαιρνε ούτως ή άλλως… έλα μωρέ – δουλεια να υπάρχει (επιλέξτε τον τονισμό εσείς)… πώς το λέγανε εκείνο το ωραίο; η κρίση λέει είναι μια ευκαιρία ηθικής αλλά και καπιταλιστικής ανάτασης…

ΥΓ. όλοι ξέρετε φυσικά ότι κρίση μάλλον δεν υπάρχει… είπαμε: ευκαιρία είναι για όλους μας!

ΥΓ. ο (αυτιστικός) φιλόσοφος θα έλεγε ότι αυτό συμβαίνει όταν μία επιμέρους προοπτική της καθολικής έννοιας παραλαμβάνει τη θέση μίας ΑΠΟΛΥΤΗΣ αρχής, της ουσίας των πραγμάτων…

την καλημέρα μας

http://sigur-ros.co.uk/valtari/

he said, I think I understand now…
he asked, what?
[silent]
he thought about it for a sec and tried to rephrase: now…
he gazed down and thought that it all just makes sense… doesn’t it?
to be honest, No! It does not…
exactly… it makes sense that it doesn’t.

Now we all stood silent for a while and then we left… there wasn’t much to say, there hardly is much to say… there hardly is the need to say… yes… it is not as if the eyes talk: it is as if the eyes enclose and capture every bit of a life well and ill spent… of a language ill spoken – ill spent… yes, but still, it is all of that language…

He gazed up this time towards the mountains, there is still ice from the winter… oh, the music… it is well passed spring time and the ice shouldn’t be there – I mean: it should melt… it will – eventually… pace your self… we all do eventually…

they got in the car and drove back listening to static and scratch recorded on CD from an old LP… it is all about aesthetics after all…

that being said – I love you M and your daughter.