Archive for the ‘bankaran’ Category

επειδή συζητά για έλεγχο / για απαγορεύσεις / για το περιβάλλον και το κλίμα / επειδή συζητά / για προσωπικά δεδομένα και δικαιώματα / επειδή συζητά / φορολογίες / ενάντια – παραδόξως – σε αυτονόητα μονοπώλια / επειδή / συζητά / έστω στη Βουλή της / συζητά / κι ας είναι η συζήτηση εξαντλητικά αργή / επειδή / θέτει περιορισμούς – όχι πάντα / όχι πάντα επιτυχημένα / στη γεωργία / επειδή συζητά / αυτό / για αυτό Ευρώπη – η Ευρώπη τουλάχιστον που αποκαλύπτεται μπροστά στα δικά μου μάτια / αυτή την Ευρώπη γνώρισα / καμία άλλη / για αυτό Ευρώπη / επειδή συζητά / και διαφωνεί / ατελεύτητη η διαδικασία – αλλά πες μου: Τι άλλο απομένει; / φωνές και κραυγές και βία – τίποτα άλλο /

Advertisements

με την έκλειψη του λόγου (Horkheimer) είναι η σειρά της γλώσσας να εκλείψει σιγά – σιγά… αν η σκέψη (και εδώ θα πρέπει να συμπεριλάβουμε την αντίληψη περί του κόσμου) συγκροτήθηκε ως καθρέφτης της γλώσσας και η γλώσσα με τη σειρά της ξανά αντικατοπτρίστηκε στην σκέψη, η γλώσσα (μαζί και η σκέψη) στο λυκαυγές αρχίζει να αφανίζεται… / από τη μια είναι τρομακτικό για κάποιον που αναπνέει σαν να είναι λέξεις / λέξεις δίχως ρίζες / από την άλλη είναι προκλητική η τροπή των πραγμάτων (δίχως λέξεις) / με εικόνες (δεν θα πω σύμβολα διότι τα σύμβολα εμπλέκουν ανώτερες νοητικές διεργασίες) / παιδιά που δεν κατανοούν / δεν μπορούν να αντιληφθούν / δεν είμαι σίγουρος / πια / παιδιά που δεν μπορούν να γράψουν / και η ομιλία; / οριακή εμπειρία / είναι καιρός να φεύγουμε κι εμείς / εγώ δηλαδή

φαίνεται να έχουμε πολύ μίσος και πολύ δίκαιο – μίσος για το δίκαιο που δεν μας αναγνωρίζεται… με αυτούς τους όρους – όπου τα άκρα (και όχι μόνο) απλά μισούνε αναιρώντας κάθε άλλη δυνατότητα – δεν καταλαβαίνουμε γιατί περιμένουμε περισσότερα ή και λιγότερα από έναν άνθρωπο που είναι πρωθυπουργός – και ντρεπόμαστε που το λέμε: σχεδόν συνομήλικος – αλλά όπως και τα άκρα έχει γαλουχηθεί με την πεποίθηση του δικαίου (του / των / κτλ.)… σπάθα προκρούστειος η πεποίθηση αυτή…

δεν λέω… μερικές φορές απλά υποχωρείς… δεν γίνεται αλλιώς… απλά είναι – νομίζω – λίγο επικίνδυνο να έχεις ως κριτήρια για τις αποφάσεις σου την παντόφλα που ενδεχομένως θα φας στο σπίτι από ευρύτερα ανθρωπιστικά κίνητρα… αλλά μάλλον δεν γίνεται αλλιώς: Μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από το συμβούλιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα… περαστικά

είναι σαφές πως είμαστε μια φασιστική ή φασίζουσα κοινωνία… που ισχυροποιείται μέσα από το πλήθος της… η διαφορετική γνώμη είναι πρόκληση / προσωπική επίθεση / η άποψη που δεν μας βρίσκει σύμφωνους γραφική ή επικίνδυνη / είμαστε καταδικασμένοι να επιβεβαιώνουμε ένα ύπουλο εθνικό αφήγημα / ευτυχώς δεν έχουμε ακόμη τη δύναμη των όπλων / η ημέρα μνήμης / σαν το Ολοκαύτωμα: μόνον μίσος σπέρνει / καμία συμφιλίωση / χαμένες παρτίδες για όλους μας / γιατί; / δεν υπάρχει εξήγηση / είναι η αυτοκατάφασή μας / τίποτα άλλο / είναι υπαρκτική κατηγορία: έτσι είμαστε διότι αν δεν ήμασταν έτσι θα είχαμε αφανιστεί / ζούμε μέσα σε ένα δωμάτιο αντήχησης όπου κάθε άλλη φωνή ενισχύει τη δική μας – ούτως ή άλλως τη δική μας ακούμε μόνον / φασίστες – τίποτα άλλο… άνθρωποι που έχουν δίκιο με κάθε κόστος… νομοσταγείς…

την καληνύχτα μας στην απύθμενη βλακεία (των άλλων βεβαίως – βεβαίως)

τα διαβάζαμε συνήθως παλιότερα (και γελούσαμε) / πώς η οικονομία μπορεί να αποσαθρώσει ένα οικοδόμημα ή μια κοινωνία / αυτό που δεν κατανοούσαμε τότε ήταν πως σύντομα – μετά την οικονομία – η ρητορική αλλάζει και προσλαμβάνει τη μορφή του μίσους / στην αρχή νομίζαμε ότι η ρητορική ήταν προσανατολισμένη στο εσωτερικό – μετανάστες / πρόσφυγες – όλοι μιλούσαμε για αβγά φιδιών κτλ. / και ξαφνικά ακούστηκε μετά από χρόνια μια ρητορική που νομίζαμε ότι ήταν αδιανόητη: η ρητορική του πολέμου / οι δύο όψεις συνδέονται εφόσον έχουν στον πυρήνα τους ένα κοινό επιχείρημα: τη διεθνή συνωμοσία εις βάρος των ντόπιων πληθυσμών / νομίζαμε ότι είναι βλακώδες και ξεπερασμένο το επιχείρημα ή κάτι για να διασκεδάζουμε / κατανοούμε σιγά – σιγά ότι επικαλούμενοι τέτοια επιχειρήματα ο κόσμος αποκτάει νόημα / προσανατολισμό / σκοπό / είναι ανθρωπολογική η κατηγορία / πώς αντιμετωπίζεις μια ρητορική πολέμου; / διότι η ρητορική προετοιμάζει το γεγονός – συχνά / ή: ακόμη κι αν δεν το προετοιμάζει συνειδητά δημιουργεί τις προϋποθέσεις / οντολογικές είναι ή παραγωγικές: κατασκευάζει τον πόλεμο / αδιανόητα πράγματα – εμείς προσωπικά δεν έχουμε αναφορές / ούτε καν από την εμπειρία της γενιάς των γονιών μας /

παρατηρώντας τον τρόπο που η κυρίαρχη αφήγηση – μέσα ενημέρωσης αλλά και άνθρωποι που ανταλλάσσουμε κουβέντες – αντιδρά απέναντι στην επικαιρότητα (τη διεθνή κυρίως: ονοματολογία Σκόπα/Μακεδονία και Τουρκία): η αφήγηση είναι σχεδόν αφελής / από τη μια είμαστε διαρκώς ενώπιον μιας διεθνούς συνωμοσίας με προφανή στόχο το έθνος και από την άλλη ενώπιον των αυτονόητων και αδιαμφισβήτητων- ελέω θεού – δικαιωμάτων μας / η κριτική αντιμετωπίζεται ως προσωπική επίθεση / η άλλη άποψη ως επικίνδυνη / κι εγώ συχνά έτσι αντιδράω… δεν είναι η οικονομική κρίση / είναι μια συλλογική παραφροσύνη: επειδή λέει το άδικο το ζούμε μέσα από την κούνια μας / περαστικά…

η επιστήμη των οικονομικών μέσα από αριθμούς

στοιχεία αδιάσειστα και αντικειμενικά… νομοτέλεια… αδήριτη αναγκαιότητα…

δόξα σοι και περαστικά μας…

αριστεροί / δεξιοί / αριστεροδέξιοι και δεξιοαρίστεροι / δεξιόστροφοι / αριστερόστροφοι και φυσικά μετριοπαθείς: μια ιδέα μας ενώνει ή ένα όνομα / στο κάτω – κάτω τι θα ήταν μια ιδέα δίχως όνομα;

ο νομοσταγής πολίτης