Αρχείο για Σεπτεμβρίου, 2014

είναι παράδοξο αλλά – μισά ενοχικά και μισά δειλά – υποστηρίζουμε τις αυτονομίες… το πρόβλημα είναι βεβαίως ότι αυτές τροφοδοτούνται από εθνικιστικά ή εθνικά ιδεολογικά μανφιέστα… κι αυτό παραμένει ακατανοήτο – όχι ακριβώς: παραμένει οπωσδήποτε ένα ενδιαφέρον επιφαινόμενο της ανθρώπινης ταυτότητας… τι σημαίνει ‘ανήκω’ ή ‘γιατί θέλω να ανήκω’; η αυτοδιάθεση ή η αυτονομία ή η ελευθερία κτλ. παραμένουν κενά ιμάτια όταν αναφέρονται σε φανταστικά υποκείμενα και συλλογικότητες – οι αριθμοί μας είναι πια εμπόδιο σε κάθε προσπάθεια συνεννόησης σε οποιοδήποτε επίπεδο… αλλά και πάλι: συχνά ακόμη και το 2 αποδεικνύεται μεγάλος αριθμός σε κάθε προσπάθεια συνεννόησης… ίσως… ίσως φυσικά να μας εκπλήσσει κι αυτή ακόμη η συνεννόηση – όταν πραγματώνεται… έκπληκτοι εξίσου όταν ΔΕΝ συνεννοούμαστε και όταν ΣΥΝΕΝΝΟΟΥΜΑΣΤΕ…

G’un robh math agad!
(Good luck – που λένε και οι κατακτητές που κατακτήσανε και κατακτήθηκαν από τους κατακτημένους)

Advertisements