Αρχείο για Ιουνίου, 2015

είναι ωραίο να τα κάνεις όλα πουτάνα… να τρολάρεις… το συναίσθημα είναι υπέροχο / μεθυστικά μεθυστικό / αρχίζεις με τσιμπήματα / σπρωξίματα / απειλές / χαμόγελα υπαινικτικά / προσποιείσαι ότι δεν ακούς / ότι δεν καταλαβαίνεις / αρχίζεις σταδιακά και εντείνεις / πιο πολύ / έως ότου όλα θυμίσουν υαλοπωλείο / κι εσύ ο ταύρος / φυσάς και ξεφυσάς / μέχρις ότου συνειδητοποιήσεις ότι θα πρέπει κάποια στιγμή να βγεις ξανά έξω και να περπατήσεις / κι εκεί είναι το δύσκολο / τα πόδια δεν σε κρατούν και τόσο / οι λόγοι που επικαλέστηκες; / ναι: αυτό ήταν το πρόβλημα εξ αρχής / οι λόγοι που επικαλέστηκες / όλα είναι πια πουτάνα και δεν αισθάνεσαι και τόσο όμορφα/ για έναν κρατικό καπιταλισμό αδελφές μου ξανά όλες μαζί στη Μόσχα / στην Κίνα / στο Μπαγκλαντές / όπου σκατά θέλετε / το τρολάρισμα όμως είναι αυτοσκοπός (και αιτία εαυτού να προσθέσω αγαπητέ Βενέδικτε) / κάποιοι θα λέγανε ότι είναι αισθητική στάση / στάση ζωής / δεν θα μπορούσα να διαφωνήσω με αυτό / κι αυτό είναι το πρόβλημα: αισθητικό και μόνον αισθητικό / για σένα τον μαλάκα που είπες ότι δεν γνώριζες τι ακριβώς ψήφιζες / για σένα τη μαλακισμένη που ήθελες να νιώθεις ότι γαμάς και δέρνεις όταν σκοτώνατε τους θεσμούς αλλά, παρόλα αυτά, ζήτησες τελικά συμφωνία ή κάποια συμφωνία ή κάτι / ευρώ ή δραχμή / σκατά ή ευκοίλια / ξερατό ή φλέμα / αισθητικό είναι το πρόβλημα: εμετικά αισθητικό / ούτε καν εννοιολογική η τέχνη των καιρών / μια άθλια συμπεριφοριστική προπαγάνδα του τρόμου των πιθανοτήτων και της στατιστικής / καληνύχτα και άντε γαμήσου / το παιχνίδι δεν αλλάζει με δημοψηφίσματα / γελοίοι ευρωπαίοι / γελοίοι έλληνες / γελοίος κι εγώ που ασχολήθηκα / θα ήθελα να πω ότι το πρόβλημα παραμένει πολιτικό / αλλά έχεις ευτελίσει τόσο πολύ τις λέξεις που ούτε καν αυτό δεν θέλω να πω / και είμαι πολύ κουρασμένος αυτήν τη στιγμή για να διεκδικήσω πίσω τις λέξεις μου /

ΥΓ. γελοίοι κι εμείς που συζητάμε ακόμη για τράπεζες και κεφάλαια τραπεζικά / μαλάκα: δικά σου είναι τα λεφτά / κι εσύ θα τα χάσεις / οι τοκογλύφοι πάντα επιβιώνουν κι επιστρέφουν ως σωτήρες / κι ενίοτε: έθνο-σωτήρες / ούτως ή άλλως κάποιος θα πρέπει να σε σώσει (ξανά) / μην τυχόν και πεις τη γνώμη σου / α! να πεις τη γνώμη σου / βεβαίως / σε ρωτάμε… μόνο που δεν ξέρω το ερώτημα / κάποιος είπε κάποτε ότι η βλακεία ελλοχεύει στα βλακώδη ερωτήματα / κι όλοι κατανοούμε ότι δεν εννοούσε τα παιδιά με αυτό / ε; Μανώλη Κάντιε; / μια πρόταση: ζητήστε από εμένα να θέσω το ερώτημα διότι από όσα βλέπω ούτε καν αυτό δεν μπορεί να τεθεί / το ερώτημα – μείζον ζήτημα πάντα / η ερώτηση που θα απαντά με ορθό τρόπο στο πρόβλημα / μείζον το ζήτημα – ούτε ψυχαναλυτικό / ούτε συμπεριφοριστικό / ούτε πολιτικό: ανθρωπολογικό και μόνον

ΥΓ1. είδα την ανάπτυξη κι έτρεχε / κοριτσάκι με κοτσιδάκια και φακίδες / δεν την πρόφτασα / πήγαινε ίσα στον γκεμό / κρίμα / είδα τους αριστερούς / τρέχανε κι αυτοί / δεν τους πρόφτασα / πήγαιναν ίσια στον γκρεμό / είδα τους οικονομολόγους / τρέχανε / ίδιοι αρχαίοι έλληνες θεοί / τρέχανε / δεν τους πρόλαβα / πέσανε κι αυτί στον γκρεμό / μετανοείτε: παίρνουμε σειρά… / τρέχουμε κι εμείς / δεν μας προφταίνω / ο γκρεμός όμως όλοι μας χωράει / συμβολικά μιλώντας: κι ο γκρεμός και το κοριτσάκι / κατά τη διάρκεια αυτής της εμετικής λογοδιάρροιας κακοποιήθηκε μόνον όποιος μπήκε στον κόπο να διαβάσει κι εγώ που κάθισα σαν τον ηλίθιο να γράψω / μου αρέσει όμως: αντιστέκομαι… γράφω.. κλάνει η νύχτα γελοίε κι εγώ / καληνύχτα

ήδη είπα πολλά, ήπια πολλά, και είναι ώρα να σωπάσω…

 

την καλησπέρα μας

war and war

«Hier tötete sich mit seinem Revolver der Held des Romans „Krieg und Krieg“ von Laszlo Krasznahorkai, Gyorgy Korin, der lange suchte und nicht fand, was er den Ausweg nennt.»

(εδώ αυτοκτόνησε με το περίστροφό του ο ήρωας του μυθιστορήματος «Πόλεμος και Πόλεμος» του Λάζλο Κραζναχόρκαϊ, Γκιόργκι Κόριν, ο οποίος αναζητούσε για καιρό δίχως να βρει, αυτό που ο ίδιος ονόμαζε: Έξοδο.).

http://warandwar.com/

László Krasznahorkai κέρδισε το βραβείο Booker 2015 για το μυθιστόρημά του ‘Πόλεμος και Πόλεμος’

Realpolitik (from German: real «realistic», «practical», or «actual»; and Politik «politics», German pronunciation: [ʁeˈaːlpoliˌtɪk]) is politics or diplomacy based primarily on power and on practical and material factors and considerations, rather than explicit ideological notions or moral or ethical premises. In this respect, it shares aspects of its philosophical approach with those of realism and pragmatism. The term Realpolitik is sometimes used pejoratively to imply politics that are coercive, amoral, orMachiavellian.

«Γιατί έτσι βέβαια φαίνονται οι διαμάχες ανάμεσα στους ιδεαλιστές, στους σολιψιστές και στους ρεαλιστές. Άλλοι ψέγουν την κανονική μορφή της έκφρασης σαν να αντιμάχονταν μία βεβαίωση∙ άλλοι την υπερασπίζονται, σαν να διαπίστωναν γεγονότα που αναγνωρίζει ο κάθε λογικός άνθρωπος» [Wittgenstein, ΦΕ§402]

«Δυο μεταφυσικοί», αναφέρει ο Kant σε κατάλοιπο μεταξύ 1776-8, «ένας εκ των οποίων αποδεικνύει τη θέση και ο άλλος την αντίθεση, καταλαμβάνουν στο βλέμμα ενός τρίτου παρατηρητή τη θέση ενός αντικειμένου σκεπτικής διερεύνησης: οφείλει κανείς να διέλθει από τις δύο (ενν. θέση και αντίθεση)» [#5015, κατάλοιπο περί το 1776/8, ΑΑ18:60κ.ε.]

 

Alber Camus

In Albert Camus’, American Journals, he wrote a passage that spawned Amos val’s latest release, In The Afternoon A Great Event.

“…But the sky is full of a nasty haze and the sun looks like a sickness. The sea looks like an enormous swelling with the metallic brilliance of decay. In the afternoon, a great event: we pass a ship that’s following the same route we are. The greeting that the two ships give each other with three grand prehistoric animal roars, the waving of the passengers lost at sea and alert to the presence of other human beings, the irrevocable separation on the green, malevolent waters-all that weights on the heart a little. Afterwards, I remain staring at the sea for a long time, full of strange and good exaltation.” -Albert Camus

In The Afternoon A Great Event existed for over two years before it’s final iteration. Over the song’s lifetime, the soaring movement began to stand alone from Amos val’s previous work, as it’s venturesome development and linear qualities turn Camus’ bitter-sweet connection into a living, breathing organism, bound for discovery.

Amos Val