Archive for the ‘grinderman’ Category

είναι σαφές πως είμαστε μια φασιστική ή φασίζουσα κοινωνία… που ισχυροποιείται μέσα από το πλήθος της… η διαφορετική γνώμη είναι πρόκληση / προσωπική επίθεση / η άποψη που δεν μας βρίσκει σύμφωνους γραφική ή επικίνδυνη / είμαστε καταδικασμένοι να επιβεβαιώνουμε ένα ύπουλο εθνικό αφήγημα / ευτυχώς δεν έχουμε ακόμη τη δύναμη των όπλων / η ημέρα μνήμης / σαν το Ολοκαύτωμα: μόνον μίσος σπέρνει / καμία συμφιλίωση / χαμένες παρτίδες για όλους μας / γιατί; / δεν υπάρχει εξήγηση / είναι η αυτοκατάφασή μας / τίποτα άλλο / είναι υπαρκτική κατηγορία: έτσι είμαστε διότι αν δεν ήμασταν έτσι θα είχαμε αφανιστεί / ζούμε μέσα σε ένα δωμάτιο αντήχησης όπου κάθε άλλη φωνή ενισχύει τη δική μας – ούτως ή άλλως τη δική μας ακούμε μόνον / φασίστες – τίποτα άλλο… άνθρωποι που έχουν δίκιο με κάθε κόστος… νομοσταγείς…

την καληνύχτα μας στην απύθμενη βλακεία (των άλλων βεβαίως – βεβαίως)

Advertisements

[διαστροφή να φυλλομετρεί τους Πρωταγωνιστές / ας είναι / εδώ: Μάης 68] / το επιχείρημα ασαφές: «Επειδή σημαίνουσες προσωπικότητες που συμμετείχαν στον Μάη του 68 ή επιδοκίμασαν τον Μάη, παραδέχτηκαν ή ανέχτηκαν φαινόμενα παιδοφιλίας  έπεται ότι ο Μάης του 68 απέτυχε» / απέτυχε πώς; / ηθικά; / ας πούμε ηθικά / ούτως ή άλλως η φοιτητική πλευρά ήταν ανήθικη – με κάθε δυνατή έννοια και κάθε δυνατό προσδιορισμό του πράγματος, εφόσον η ηθική ταυτίστηκε με την αστική ηθική της εποχής με αιχμή την σεξουαλική ελευθερία / πώς αποτυγχάνει όμως κάτι; / όταν διαψεύδεται; / αυτοακυρώνεται; / ψεύδεται; / πώς; / οι απεργίες έληξαν – εκεί που κρίθηκε η εξέγερση ήταν στην ικανοποίηση των υλικών συνθηκών και αναγκών των εργατών και όχι στα συνθήματα των φοιτητών και στις καταλήψεις τους – και η κανονικότητα επανήλθε / η σύνδεση όμως της παιδοφιλίας με το μέτρο επιτυχίας ή αποτυχίας ενός πράγματος; / απαξιώνεται – αν έχει κάποια αξία – μια ιδέα – αν ήταν ιδέα – επειδή ορισμένες πλευρές της έκφρασής της ήταν και είναι αδιανόητες / η σεξουαλική ελευθερία είναι αδιανόητη για έναν οργανισμό που βιολογικά είναι ανώριμος για σεξουαλική έκφραση – είναι σαφές αυτό νομίζω / θα θέλαμε να αντικρούσουμε: να αναφερθούμε στο μεγαλείο του αρχαίου ελληνικού κόσμου και των ηθών της εποχής του / αλλά είπαμε… όχι (πονηρά βεβαίως το γράφουμε) / είπαμε να αναφερθούμε στην σύγχρονη μη εξεγερμένη πραγματικότητα που ανωριμάζει σεξουαλικά τα παιδιά προωθώντας και προβάλλοντας την εμπορική εικόνα  μιας εκδοχής της σεξουαλικότητας των ενηλίκων σε ηλικίες που είναι ανώριμες για να διαχειριστούν τη σεξουαλικότητα διότι απλά: δεν είναι βιολογικά έτοιμα τα σώματά τους / αλλά είπαμε όχι… (μόλις το ξαναγράψαμε όμως) / άρα τι: είναι συλλήβδην απορριπτέο το ελληνικό πνεύμα ή ο συγχρόνως καπιταλισμός ή οι σύγχρονες δημοκρατίες που ανέχονται όσα ανέχονται; /

ΥΓ. θα μπορούσαμε να σκεφτούμε αν απαξιώνεται ένα έργο τέχνης, μια σκέψη, μια ιδέα κτλ. στην περίπτωση που η έκφρασή της είναι ή κρίνεται ανήθικη, ανεπαρκής ή επικίνδυνη ή πάλι στην περίπτωση που ο δημιουργός είναι ή κρίνεται ως ανάξιος λόγω πράξεων ή του τρόπου της ζωής του (πολλά παραδείγματα με πιο πρόσφατο τη σημασία του Μαρξ μετά την διάλυση του κομουνισμού)… ίσως… ίσως το έργο θα πρέπει να αντανακλά το ήθος ή το αγαθό… ίσως και όχι…

ΥΓ. πονηρό το δίλημμα: Αν κάποιος αισθανθεί ανάγκη να υπερασπιστεί τον Μάη του 68 – μετά από το συγκεκριμένο αυτό άρθρο – τότε τι; δεν απορρίπτει την παιδοφιλία; κλασικό δίλημμα: «πότε σταμάτησες να δέρνεις τη γυναίκα σου;» – το δίλημμα σε εξαναγκάζει, αν αποφασίσεις να απαντήσεις, να παραδεχτείς ότι όντως έδερνες τη γυναίκα σου, εκτός κι αν απορρίψεις συλλήβδην το δίλημμα…  άρα και την προκείμενή του… όπως όλες οι ιδέες ο Μάης του 68 ούτε πέτυχε ούτε απέτυχε…

καλημέρα

βρες τον και εξήγησέ του το εσύ – αν μπορέσεις να ξεπεζέψεις… ή απλά άλλαξε τον τίτλο από το άρθρο σου… και ξανά: ξεπέζεψε όποτε μπορέσεις…

http://www.protagon.gr

ΥΓ. αν ο τίτλος δεν είναι δική σου επιλογή ζητώ εν μέρη συγγνώμη…

τα διαβάζαμε συνήθως παλιότερα (και γελούσαμε) / πώς η οικονομία μπορεί να αποσαθρώσει ένα οικοδόμημα ή μια κοινωνία / αυτό που δεν κατανοούσαμε τότε ήταν πως σύντομα – μετά την οικονομία – η ρητορική αλλάζει και προσλαμβάνει τη μορφή του μίσους / στην αρχή νομίζαμε ότι η ρητορική ήταν προσανατολισμένη στο εσωτερικό – μετανάστες / πρόσφυγες – όλοι μιλούσαμε για αβγά φιδιών κτλ. / και ξαφνικά ακούστηκε μετά από χρόνια μια ρητορική που νομίζαμε ότι ήταν αδιανόητη: η ρητορική του πολέμου / οι δύο όψεις συνδέονται εφόσον έχουν στον πυρήνα τους ένα κοινό επιχείρημα: τη διεθνή συνωμοσία εις βάρος των ντόπιων πληθυσμών / νομίζαμε ότι είναι βλακώδες και ξεπερασμένο το επιχείρημα ή κάτι για να διασκεδάζουμε / κατανοούμε σιγά – σιγά ότι επικαλούμενοι τέτοια επιχειρήματα ο κόσμος αποκτάει νόημα / προσανατολισμό / σκοπό / είναι ανθρωπολογική η κατηγορία / πώς αντιμετωπίζεις μια ρητορική πολέμου; / διότι η ρητορική προετοιμάζει το γεγονός – συχνά / ή: ακόμη κι αν δεν το προετοιμάζει συνειδητά δημιουργεί τις προϋποθέσεις / οντολογικές είναι ή παραγωγικές: κατασκευάζει τον πόλεμο / αδιανόητα πράγματα – εμείς προσωπικά δεν έχουμε αναφορές / ούτε καν από την εμπειρία της γενιάς των γονιών μας /

παρατηρώντας τον τρόπο που η κυρίαρχη αφήγηση – μέσα ενημέρωσης αλλά και άνθρωποι που ανταλλάσσουμε κουβέντες – αντιδρά απέναντι στην επικαιρότητα (τη διεθνή κυρίως: ονοματολογία Σκόπα/Μακεδονία και Τουρκία): η αφήγηση είναι σχεδόν αφελής / από τη μια είμαστε διαρκώς ενώπιον μιας διεθνούς συνωμοσίας με προφανή στόχο το έθνος και από την άλλη ενώπιον των αυτονόητων και αδιαμφισβήτητων- ελέω θεού – δικαιωμάτων μας / η κριτική αντιμετωπίζεται ως προσωπική επίθεση / η άλλη άποψη ως επικίνδυνη / κι εγώ συχνά έτσι αντιδράω… δεν είναι η οικονομική κρίση / είναι μια συλλογική παραφροσύνη: επειδή λέει το άδικο το ζούμε μέσα από την κούνια μας / περαστικά…

λέει ο Δικηγόρος του Λούσιφου: «είναι άραγε η δομή της εξουσίας διαβρωτική ή επώδυνος ο συμβιβασμός ώστε με κόστος – αν – να επιτευχθούν κάποια πράγματα;»

απαντά ο Άγιος: «εσύ πάλι τι θα προτιμούσες; έναν κριτικό τέχνης που γαβγίζει μονάχα – έστω και επιδέξια; – ή τον κριτικό ως καλλιτέχνη; [Wilde]»

δικηγόρος του Λούσιφου: «ο μόνος τρόπος να μείνεις αληθινός (;) είναι να μην μετέχεις»

Άγιος: «ο μόνος τρόπος να μετέχεις είναι μένοντας αληθινός»

δικηγόρος του Λούσιφου: «γαβ»

κι αποχωρίστηκαν οι δρόμοι τους

τα μέλη του SPD θα κρίνουν αν θα υπάρξει συνασπισμός με τους χριστιανοδημοκράτες – διαβάζουμε… όπως έγινε και με τα μέλη των χριστιανοδημοκρατών που ψηφίσανε ήδη… ακατανόητα πράγματα…

η επιστήμη των οικονομικών μέσα από αριθμούς

στοιχεία αδιάσειστα και αντικειμενικά… νομοτέλεια… αδήριτη αναγκαιότητα…

δόξα σοι και περαστικά μας…

αριστεροί / δεξιοί / αριστεροδέξιοι και δεξιοαρίστεροι / δεξιόστροφοι / αριστερόστροφοι και φυσικά μετριοπαθείς: μια ιδέα μας ενώνει ή ένα όνομα / στο κάτω – κάτω τι θα ήταν μια ιδέα δίχως όνομα;

https://www.facebook.com/shamebanduk

https://www.roughtrade.com/regions