Αρχείο για Νοέμβριος, 2015

κατηγορήθηκαν οι φανατικοί πως διαπομπεύουν τον νεκρό / πώς διαπομπεύεται ο νεκρός άραγε; / μονάχα όταν τον φτύνεις ή όταν τον κτυπάς – ενώ είναι νεκρός; / όχι: εσύ διαπομπεύεσαι / και πώς να ονομάσουμε την πράξη δημοσιοποίησης φωτογραφιών των νεκρών ή της διαπόμπευσής τους; /

δεν αρκεί να πεις ότι είναι νεκρός; / δεν αρκεί η λέξη; ρώτησε αφελώς ο Άγιος / ‘κι οι λέξεις εικόνες είναι και οι εικόνες χρειάζονται λέξεις για να τις δεις’ συμπλήρωσε κι έφυγε /

εσύ για ποιον πόλεμο προετοιμάζεσαι σήμερα; για ποιον πόλεμο θα πολεμήσεις;

κι έτσι σιγά – σιγά παρεισφρέει ο φόβος / που τον θεριεύει το μίσος και οι λέξεις του που διατυμπανίζουν τον νέο πόλεμο – χωρίς εχθρό / με όλους μας εχθρούς / φανταστικοί εχθροί (με σάρκα και οστά πια) / πλάσματα όλα μιας διαταραγμένης φαντασίας (φανατικοί) / εμείς οι δικοί τους / αυτοί οι δικοί μας / εμείς οι δικοί μας / αυτοί οι δικοί τους

«Ganz anders ist es mit dem Fanatiker (Visionär, Schwärmer) bewandt. Dieser ist eigentlich ein Verrückter von einer vermeinten unmittelbaren Eingebung und einer großen Vertraulichkeit mit den Mächten des Himmels. Die menschliche Natur kennt kein gefährlicheres Blendwerk. Wenn der Ausbruch davon neu ist, wenn der betrogene Mensch Talente hat und der große Haufe vorbereitet ist dieses Gährungsmittel innigst aufzunehmen, alsdann erduldet bisweilen sogar der Staat Verzuckungen. Die Schwärmerei führt den Begeisterten auf das Äußerste […]» Kant, Versuch über die Krankheiten des Kopfes

«This two-sided appearance of fantasy in moral sensations that are in themselves good is enthusiasm, and nothing great has ever been accomplished in the world without it. Things stand quite differently with the fanatic (visionary, enthusiast). The latter is properly a deranged person with presumed immediate inspiration and a great familiarity with the powers of the heavens. Human nature knows no more dangerous illusion. If its outbreak is new, if the deceived human being has talents and the masses are prepared to diligently accept this leaven, then even the state occasionally suffers raptures. Enthusiasm leads the exalted person to extremes […]» Kant, Essay on the maladies of the head (Cambridge Edition)

 

 

 

δεν αλλάζει το γεγονός / φυσικά οι σκέψεις μας είναι με τους συγγενείς των θυμάτων /

όπως και τότε / όπως πάντοτε

5646ddfcc36188e1198b4602

διάβολε: μια βομβαρδισμένη γειτονιά στη Μέση Ανατολή ή το Αφγανιστάν / ένα ισοπεδωμένο κτίριο στην νότια Τουρκία (στο Κουρδιστάν) ή τα πτώματα στην πλατεία της Άγκυρας – όλα είναι οικεία / τίποτε όμως δεν είναι πιο οικεία ξένο και ανοίκεια οικείο από τον τρόμο μέσα σε έναν χώρο συναυλιών (και δη στο Bataclan) / διάβολε… είναι ακριβώς σαν τη ζωή μας: μόνον αναποδογυρισμένη και χτυπημένη / διάβολε… είναι ανοίκειο επειδή είναι ΕΓΩ αλλά έξω από το σώμα μου και έξω από τα συνήθη νοήματα / δεν νιώθει όμως ΕΓΩ (άδειο)

ο πολιτισμός αφανίζει ενώ υπερίπταται το γεράκι / η βαρβαρότητα σπέρνει τον θάνατο στους δρόμους σαν φραγκόκοτα που δεν μπορεί να πετάξει και τσιμπολογάει από τους νεκρούς / ο πολιτισμός συλλαμβάνει τον θάνατο πανοραμικά – φαντασμαγορικά / η βαρβαρότητα κάτω από σεντόνια και κουκούλες / μαζικός ο πολιτισμός / μαζική και η διασπορά της βαρβαρότητας / ο πολιτισμός επιχειρεί με ακρίβεια και σκοτώνει μαζικά ανύποπτους ανθρώπους ή βομβαρδίζει υποδομές και νοσοκομεία / η βαρβαρότητα χτυπάει τον πολιτισμό στους ναούς τους (ειδωλολάτρες είμαστε)  και σκοτώνει ανύποπτους πολίτες / καλώς ήρθαμε στη δημοκρατία του μίσους όπου όλοι μισούν όλους και όλοι φταίνε για όλους / με όλους / σε όλους /

διαλέξτε… αυτούς / εμάς / τους άλλους / τη φαυλότητα / διακηρύξτε ότι είστε Γάλλοι / Σύριοι / Μουσουλμάνοι / Ελεύθεροι Πολιορκημένοι / Ισραηλίτες ή Νεοϋορκέζοι / δεν ξέρω πια… όλοι οι χαρακτηρισμοί εξάλλου ανθρώπινοι είναι: αποφασίστε ποιος είναι πολιτισμός και ποιος βαρβαρότητα

μπορεί άραγε η πίστη να διαστρεβλώσει το βλέμμα; / μια ιδέα;/ μια ιδέα, διαστρεβλώνει το βλέμμα; / μπορεί ο σκοπός να διαστρεβλώσει το βλέμμα; / μπορεί μια λέξη να διαστρεβλώσει το βλέμμα; αλλά και πάλι: πού μπορεί να βρεθεί ένα βλέμμα πέραν του καλού και του κακού; / υποπτευόμαστε πουθενά (το αθώο βλέμμα είναι μια αφαίρεση ή μια ανάμνηση μιας ζωικής κατάστασης / βεβαίως έχει ενδιαφέρον πώς τελικά το πολύπλοκο βλέμμα του ανθρώπου ενδύεται ξανά τη ζωώδη φύση του: παραμορφωμένα αμφότερα – και το βλέμμα και το ζώο διαστρεβλώνουν το σώμα και την πράξη / μετά το βλέμμα βεβαίως ή ταυτόχρονα / χειρότερο από τα ζώα ή τουλάχιστον την αναγκαία υπόστασή τους)

 

λόγοι ενάντια στον οφθαλμό του νου

Audionata