Αρχείο για Οκτώβριος, 2009

οι εφιάλτες της μεταφυσικής

Posted: Οκτώβριος 23, 2009 in grinderman

η αναπαραγωγή της κενής μορφής ως λειτουργίας κατεξοχήν

(παρά τη φημολογούμενη σήψη μου οφείλω να προβώ σε μία δημόσια τοποθέτηση: ναι, εγώ μυρίζω)

Advertisements

νεκρό σήμα

Posted: Οκτώβριος 23, 2009 in epistomadologies

το αίτημα ήταν κάποτε η αποσαφήνιση των όρων εφαρμογής των εννοιών ως το όριο της νομιμότητάς τους… ο ανεστραμμένος κόσμος προτάσσει μόνο τους όρους εφαρμογής – συσκοτίζοντας συστηματικά ότι είναι όροι εφαρμοργής Εννοιών…

dial a…

Posted: Οκτώβριος 23, 2009 in grinderman

κλισέ το [klisé] O (άκλ.) : 1. ανάγλυφη πλάκα, συνήθ. μεταλλική, που χρησιμοποιείται στην τυπογραφία για την αναπαραγωγή κειμένων, εικόνων ή και ολόκληρων σελίδων. 2. (μτφ.) στερεότυπος τρόπος έκφρασης, συμπεριφοράς κτλ., που έχει καταντήσει κενός περιεχομένου από την υπερβολική χρήση: Φραστικά ~. H ομιλία του ήταν γεμάτη ~.[λόγ. < γαλλ. cliché]

εκλογές 2009

Posted: Οκτώβριος 6, 2009 in 1

κάτω από την επιφάνεια οι προνύμφες συναθροίζονται – νηνεμία, προς το παρόν… δουλειές – ως συνήθως… η κίνησή τους έχει ενσωματωθεί με τρόπο θαυμάσιο μέσα στη ροή των χυμών του σώματος και είναι τόσο περίτεχνη ώστε δεν έχει διαρρηχθεί ακόμη η επιφάνεια – έτσι… δουλειές – ως συνήθως… η πολύβοη πόλη κτίστηκε πάνω στα πτώματα (με διορθώνει): είναι πτώμα και δεν το γνωρίζει ακόμη… μόνον που ο σκελετός της είναι εξωτερικός: και η κίνησή της επιφανειακή / φαινομενική (δεν είναι το ίδιο – θα επιμείνω εδώ όμως): αυτό που φαίνεται (συμφωνεί)… η πολυσημία του μύθου επέτρεψε την ερμηνευτική και τον λόγο, λέει: η α-σημασία του λόγου δεν επιτρέπει τίποτα, σπεύδω… και το ενδιάμεσο; ο δαίμονας, ρωτάει… ο δαίμονας, συμφωνώ… η αντίθεση όμως δεν είναι ανάμεσα στο λόγο και το μύθο – ποτέ δεν ήταν (λέει)… ευτυχώς… οι προνύμφες συναθροίζονται, το ξέρω, αργά ή γρήγορα θα αναζητήσουν έναν τρόπο διαφυγής προς την επιφάνεια, ευτυχώς… ευτυχώς – αλλά η αντίθεση ποτέ δεν ήταν ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο… η αντίθεση είναι… το όριο… αυτό παράγει… μέσα στον σκελετό αυτής της πόλης τα όρια είναι άνευ σημασίας: είναι μαθηματικά σημεία… αίρονται διαρκώς… και το πτώμα; ο λόγος δεν είναι α-σήμαντος… σωστά: δεν θεμελιώνει όμως και τίποτα… μόνον την πολυσημία ξανά… άρα δεν υπάρχει πτώμα; μόνο πτώματα… θα με χρειαστείς άλλο απόψε κραπ; όχι… κλείνει τις περσίδες, βλέπω ακόμη τους λευκούς τοίχους, κλείνει το φως, βλέπω ακόμη το λευκό κελί μου, κλείνει την πόρτα, όλα είναι λευκά… κραπ;

με ρωτάς ποια θα μπορούσε να είναι η πηγή αυτού του κύματος μυστικισμού που εξαπλώνεται με ταχύτατο ρυθμό αλλά και με ποιον τρόπο θα μπορούσε αυτή η ασθένεια να θεραπευθεί. Και τα δύο αυτά ερωτήματα θέτουν στους θεραπευτές των ψυχών ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα όπως  είχε θέσει για τους θεραπευτές του σώματος ορισμένα χρόνια νωρίτερα το πρόβλημα της επιδημίας της γρίπης που είχε εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον κόσμο (αυτό που οι Βιεννέζοι είχαν αποκαλέσει ‘Ρωσική Κατάρα’). Η γρίπη μεταδόθηκε από άνθρωπο σε άνθρωπο – σύντομα όμως υποχώρησε. Νομίζω ότι τα δύο αυτά είδη θεραπευτών διατηρούν πολλά κοινά σημεία, κυρίως αυτό: αμφότεροι είναι πολύ πιο ικανοί στην περιγραφή της ασθένειας παρά σε σχέση με τον προσδιορισμό της καταγωγής της αλλά και την υπόδειξη της θεραπείας. Τυχεροί είναι τω όντι οι ασθενείς όταν οι θεραπευτές συνταγογραφούν μόνον μία ισορροπημένη δίαιτα και καθαρό, καλό νερό, βέβαιοι ότι η μητέρα φύση θα πράξει τα υπόλοιπα.

Μου φαίνεται ότι η καθολικά επικρατούσα μανία ανάγνωσης δεν συνιστά μόνον τον φορέα μετάδοσης της ασθένειας αλλά είναι και το ίδιο αυτό το μιασματικό δηλητήριο που την παράγει. Όσο περισσότερο οι εύποροι και σύγχρονοι άνθρωποι ισχυρίζονται ότι γνωρίζουν τουλάχιστον εξίσου – αν όχι καλύτερα – θέματα γνώσης που κατακτούν με δυσκολία και μόνον μέσα από την ακανθώδη οδό της εξαντλητικής έρευνας όσοι μπαίνουν στον κόπο να ακολουθήσουν αυτήν την οδό, τόσο αυτοί λοιπόν ικανοποιούνται με περιλήψεις και κριτικές, επιφανειακά παίρνοντας τον αφρό της κρέμας κάθε επιστημονικής έρευνας. Αυτοί οι άνθρωποι προτιμούν να συσκοτίζουν την προφανή διάκριση ανάμεσα σε μία φλύαρη άγνοια και την σοβαρή επιστήμη, και αυτό επιτυγχάνεται με μεγάλη ευκολία όταν θέτουν ακατανόητα πράγματα που δεν είναι παρά μόνον φευγαλέες δυνατότητες παρουσιάζοντες αυτές εν συνεχεία ως γεγονότα τα οποία θα πρέπει οι σοβαροί φυσικοί επιστήμονες να εξηγήσουν […]

Εξ όσων κατανοώ μία μόνον θεραπεία διαβλέπω ενώπιον αυτής της ασθένειας: η εξαντλητική έρευνα οφείλει να αντικαταστήσει την επιφανειακή ανάγνωση και ο πόθος της ανάγνωσης – αν και δεν πρέπει να ξεριζωθεί – πρέπει να ανακατευθυνθεί ώστε να υποταχθεί σε έναν σκοπό. […]

Μία διεξοδική και περίτεχνη ανασκευή είναι εν προκειμένω ανάξια της αξιοπρέπειας του λόγου, ενώ, πιο σημαντικά, δεν φέρει κανένα αποτέλεσμα. Μόνον η περιφρονητική σιωπή αρμόζει ενώπιον μίας τέτοιας παράνοιας. […]

Karkwa

Posted: Οκτώβριος 6, 2009 in αποβλεπτικά σχόλια, music

Karkwa