before the flood
Posted: 8 Δεκεμβρίου, 2016 in anna livia plurabelle, complications/compilations, epistomadologies, αντί-μεσσιανικά, ανθρωπωδία, διαστρωμάτωση ήχων, επιμεριστικά, εικονικός, ενάντια στο οράν, ηχοτόπια, λαβύρινθοι, μετά το μετά μοντέρνο;, ο μέγας αρχειοθέτης / αχρηστοθέτης, ορα(μ)ματα, post apocalyptica?ύψιλον και ωμέγα
Posted: 7 Δεκεμβρίου, 2016 in (παρά) λογικά, (παρα -) λή(ρήμ)μματα, (selbst) ironisch, ad absurdum / absurdum, ad infinitum, Beckett, impuberty or the mentally ill, παιδικά, συμπτωματολογία, υπεραναγνώσεις, αποβλεπτικά σχόλια, αντι/εκπαιδεύομαι, ανθρωπογραφία, ανθρωπολογικότατα, επιμεριστικά, ερινύες, εσωτέρικα, ετερότητες, θίασος, κρίσεις και κρίσεις, λεκτοφονίες / λεξιφωνίες, λοξογοτεχνία, krapp, theatreο κύριος Ύψιλον, η αλήθεια είναι ότι είναι λίγο τεμπέλης – αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν εργάζεται (απλά δεν έχει διάθεση κάθε μέρα) / από αυτήν την άποψη ο κύριος Ύψιλον είναι τυχερός διότι εργάζεται ως δημόσιος υπάλληλος / φυσικά ο κύριος Ύψιλον χρειάζεται μερικές φορές να προσποιηθεί ότι ενδιαφέρεται για την εργασία του / ότι συμμερίζεται τη δυσκολία / ότι συμπάσχει (;) / μερικές φορές η αλήθεια είναι ότι τον διαλύει η εργασία του / αλλά συχνά μπορεί απλά να προσποιείται / αλλά είναι τυχερός: δεν χρειάζεται να λέει ψέματα (ούτε καν στον εαυτό του – όχι πάντα τουλάχιστον) / αυτή είναι η παράδοξη θέση στην οποία βρέθηκε ο κύριος Ύψιλον: δεν χρειάζεται να λέει ψέματα / ο κύριος Ωμέγα αντίθετα εργάζεται στον ιδιωτικό χώρο / και η αλήθεια είναι ότι είναι πιο άτυχος από τον κύριο Ύψιλον διότι συχνά πρέπει να λέει ότι του αρέσει η εργασία του – βεβαίως συχνά του αρέσει / συχνά ο κύριος Ωμέγα εφευρίσκει προβλήματα / άρα ανάγκες / ανάμεσα στα προβλήματα και τις ανάγκες παρεισφρέει ο κύριος Ωμέγα και εξασφαλίζει χρήματα / συχνά βεβαίως ο κύριος Ωμέγα χρειάζεται να λέει ψέματα / να μεγαλοποιεί / να παραπλανά / έτσι: να επιλύει / φυσικά με το αντίστοιχο αντίτιμο / αλλά κάπως δεν πρέπει να ζήσει ο κύριος Ωμέγα; / θα ήθελε να είναι τεμπέλης σαν τον κύριο Ύψιλον (λίγο: είπα λίγο) / έστω / θα ήθελε να είναι λίγο τεμπέλης σαν τον κύριο Ύψιλον / αλλά δεν θα ήταν σωστό / δεν θα ένιωθε ότι είναι σωστό
Financialize Society
Posted: 30 Νοεμβρίου, 2016 in (παρά) πολιτικά, ad infinitum, anti symbolica, bankaran, grinderman, συσκότιση, συμπτωματολογία, υπεραναγνώσεις, χρονογραφίες(ή Benjamin), αντί-μεσσιανικά, ανθρωπωδία, ανθρωπογραφία, γραμματικές παρατηρήσεις, κρίσεις και κρίσεις, καλήψεις / occupations, λαβύρινθοι, μετά το μετά μοντέρνο;, μηδέν, νομάς, ο μέγας αρχειοθέτης / αχρηστοθέτης, ορα(μ)ματα, theoriaο κύριος Γκρο και η α(να)σφάλεια
Posted: 19 Νοεμβρίου, 2016 in (παρά) πολιτικά, (παρά) φιλοσοφικά, (παρά) επιστημολογικά, (selbst) ironisch, ad infinitum, anti symbolica, bankaran, exile, συμπτωματολογία, συντροφιμότητα, χρονογραφίες(ή Benjamin), απανθρωπολογικά, αντί-μεσσιανικά, αντι-Benjamin, αντι/εκπαιδεύομαι, ανεικονικός, ανθρωπογραφία, ανθρωπολογικότατα, γραμματικές παρατηρήσεις, επιμεριστικά, ερινύες, εικονικός, κρίσεις και κρίσεις, καλήψεις / occupations, λαβύρινθοι, μεσσιανικά, μηδέν, ο Άγιος, ο μέγας αρχειοθέτης / αχρηστοθέτης, ορα(μ)ματα, nomads, symbolica‘η μεγάλη μάζα’ φαίνεται πως συμφωνεί με τον νέο εθνικισμό του Economist / ο εθνικισμός απλουστεύει την όραση και βοηθάει στο βλέμμα να εστιάσει δείχνοντας με σαφήνεια έναν εχθρό / το πρόβλημα δεν είναι ότι ο νέος αυτός εθνικισμός χρησιμοποιεί τα συνθήματα μιας παλαιάς ριζοσπαστικής ρητορικής / ούτως ή άλλως τα συνθήματα φαίνονται κενά πια / τον ίδιο νέο εθνικισμό βιώνει η ευρωπαϊκή ένωση και είναι πιθανολογώ αυτός που θα περιορίσει τη σημασία ή και την ενότητά της (αυτό ήδη συμβαίνει εξάλλου) / τα πράγματα δεν είναι νομοτελειακά: ή αλλιώς / δεν αρκεί η λέξη προκειμένου να εγκαθιδρύσει το πράγμα: μπορώ να πω ότι είσαι ελεύθερος αλλά μπορώ να πράττω αίροντας την όποια ελευθερία σου / θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι έχετε / έχουμε αποτύχει πλήρως… δεν ξέρω αν το πρόβλημα είναι η ανασφάλεια / αυτή όμως φαίνεται πως καθορίζει τη συμπεριφορά μας και αυτή έχει καταστεί πια απτή – συγκεκριμένη / ‘η μεγάλη μάζα’ είναι άνθρωποι που αναζητούν ασφάλεια – δεν είπε ο κύριος Γκρο και έφυγε από την σκηνή / τουλάχιστον είχε περιγράψει επαρκώς μια κομβικής σημασίας έννοια της σύγχρονης αντίληψης περί πραγμάτων… ε; /
ο κύριος Ντίλαν και ο κύριος Βιτγκενστάιν
Posted: 16 Νοεμβρίου, 2016 in (selbst) ironisch, ad absurdum / absurdum, ad infinitum, anna livia plurabelle, anti symbolica, Beckett, συντροφιμότητα, υπεραναγνώσεις, αναμνήσεις ήχων, ανεικονικός, ανθρωπογραφία, ανθρωπολογικότατα, γραμματικές παρατηρήσεις, διαστρωμάτωση σημασιών, επιμεριστικά, ετερότητες, ενδοτοπογραφία, θίασος, λαβύρινθοι, λεκτοφονίες / λεξιφωνίες, λοξογοτεχνία, λοξολογοτεχνία, ο Άγιος, krapp, theatre, Wittgensteinείπε ο κύριος Γκονσάλες ότι »ο Ντίλαν είναι λίγο σαν τον Βιτγκενστάιν ο οποίος λέει πάντα τα ίδια πράγματα. Ετσι κι αυτός λέει πάντα το ίδιο τραγούδι αλλά ο καθένας ακούει κάτι διαφορετικό» / και πρόσθεσε: »το βρίσκω εξαιρετικό» / και είναι / όμως πολύ φοβάμαι ότι ο κύριος Ντίλαν ή ο κύριος Βιτγκενστάιν λέει πάντα το ίδιο γιατί βλέπουμε γραμμένο ή ακούμε ηχογραφημένο πάντα το ίδιο / είμαι σίγουρος ότι ο κύριος Ντίλαν κάθε φορά σκέφτεται κι αυτός κάτι διαφορετικό ή νιώθει κάτι διαφορετικό / είμαι επίσης σίγουρος ότι ο κ. Βιτγκενστάιν σκεφτόταν πάντοτε κάτι διαφορετικό ή ένιωθε κάτι διαφορετικό κάθε φορά που έλεγε το ίδιο / είπε ο κύριος Χ, ρύθμισε το ρολόι του να δείχνει 11:38 και αποφάσισε να αποχωρήσει από την ομήγυρη με το βλέμμα του να σουλατσάρει / ο κύριος Χ ξέρει ότι οι γραμμές μένουν ακίνητες ή διοχετεύουν πάντοτε τον ίδιο ήχο εκτός κι αν μπορείς να τις κάνεις να κινηθούν / είπε ο κύριος Χ και με χαιρέτησε / πριν φύγει είπε: πρέπει να μάθεις να ξεκολλάς τις σκιές από τις λέξεις και τους ήχους / κι έφυγε: το ρολόι έδειξε 12:08 /
(Το απόσπασμα από τον Ταβάρες είναι από Εδώ)
εξέλιξη και πολυπλοκότητα
Posted: 15 Νοεμβρίου, 2016 in (παρά) φιλοσοφικά, (παρά) λογικά, ad absurdum / absurdum, anti symbolica, bankaran, exile, συσκότιση, συμπτωματολογία, συντακτικά φαινόμενα, απανθρωπολογικά, αντι/εκπαιδεύομαι, ανεικονικός, ανθρωπογραφία, διαστρωμάτωση σημασιών, επιμεριστικά, εικονικός, κρίσεις και κρίσεις, καλήψεις / occupations, nomads, theoriaη εξέλιξη φαίνεται πως εμπερικλείει μια αρχή προοδευτικής πολυπλοκότητας / θα μπορούσαμε να θεμελιώσουμε την πολυπλοκότητα σε μια εξελικτική διαδικασία ως αφενός εξειδίκευση αφετέρου αλληλεπίδραση – όλα μέσα σε έναν ορισμένο χρονικό ορίζοντα, ένα κριτικό όριο πέρα από το οποίο τα πράγματα καταρρέουν εσωτερικά ή εξωτερικά (παραμορφώνονται και πεθαίνουν) ή πριν από τον οποίο δεν εξελίσσονται πολύπλοκα συστήματα ή ‘συστήματα’ / με αυτή τη λογική θα μπορούσαμε – ισομορφικά – δίπλα στον κοινωνικό δαρβινισμό να προτάξουμε κι έναν εξελικτικό δαρβινισμό με κυρίαρχη έννοια την πολυπλοκότητα προκειμένου να θεμελιώσουμε για ποιον λόγο τα συμβολικά ή φαντασιακά μας συστήματα πρέπει να είναι (ή να μοιάζουν) πολύπλοκα ή για ποιον λόγο θα πρέπει να υποταχθούμε στο αξιακό σύστημα της αγοράς / το ερώτημα που θα πρέπει απλά να σκεφτούμε είναι αν έχουμε ήδη υπερβεί το κριτικό εκείνο όριο και έχουμε παραμορφωθεί ή απλά καταρρεύσει / η εξειδίκευση και η πολυπλοκότητα μοιάζουν όλο και περισσότερο με ένα ένδυμα που συσκοτίζει την κατανόηση / αν δεν κατανοούμε όλα μοιάζουν μαγικά (κάτω από αυτά τα ρούχα υπάρχουν σκελετοί, δομές, εγκαταστάσεις, με έναν λόγο: άνθρωποι)
εναλλακτικά: θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στις αναλογίες που χρησιμοποιούμε
το ρολόι και ο κύριος Καντ
Posted: 14 Νοεμβρίου, 2016 in (selbst) ironisch, συμπτωματολογία, σημειολωτική, χρονογραφίες(ή Benjamin), ανθρωπογραφία, ανθρωπολογικότατα, λεκτοφονίες / λεξιφωνίες, λοξογοτεχνία, λοξολογίες, λοξολογοτεχνία, Kant, silent picture, theatreκάθε μέρα ο κύριος Χ σουλατσάρει στην ανήλιαγη πλευρά της μικρής οδού πλησίον της παιδικής χαράς… κάθε μέρα στις 11:45 ακριβώς / σταματάει, στρέφει το κεφάλι του και με κοιτάζει καθώς περνάω κάθε μέρα από την ανήλιαγη πλευρά της μικρής οδού πλησίον της παιδικής χαράς… κάθε μέρα στις 11:45 ακριβώς… δύο κυρίες που κάθονται στο παγκάκι μπροστά από την εκκλησία περιμένουν και όταν φανούμε στον ορίζοντα ρυθμίζουν τα ρολόγια τους / η μία το ρυθμίζει σύμφωνα με τον κύριο Χ και η άλλη με εμένα / υποθέτω ότι τα ρολόγια τους δείχνουν την ίδια ώρα ή περίπου / εξαρτάται / αν και συνήθως περιμένουν με το κεφάλι σε όρθια θέση και τα χέρια τους σε ετοιμότητα / το ένα σε έκταση και το άλλο σε αναμονή προκειμένου να ρυθμίσει την ώρα / κάθε μέρα / την ίδια ώρα / δεκαπέντε λεπτά προτού σημάνει η καμπάνα της εκκλησίας / δεν είμαι σίγουρος αν και αυτή ρυθμίζει τον κτύπο της σε σχέση με τον κύριο Χ ή με εμένα ή με τις κυρίες / θα έπρεπε / είμαστε συνεπείς και ακριβέστατοι στην ώρα μας
υποκριτικά
Posted: 10 Νοεμβρίου, 2016 in (παρά) πολιτικά, (παρά) επιστημολογικά, (παρά) λογικά, (παρα -) λή(ρήμ)μματα, ad infinitum, bankaran, epistomadologies, impuberty or the mentally ill, πέρασε η ώρα, παιδικά, συμπτωματολογία, χρονογραφίες(ή Benjamin), αντινομικά, ανθρωπογραφία, γραμματικές παρατηρήσεις, διαστρωμάτωση σημασιών, επιμεριστικά, κρίσεις και κρίσεις, καλήψεις / occupations, μεσσιανικά, μετά το μετά μοντέρνο;, μηδέν, ορα(μ)ματα, the boy with the thorn in his sideκι αν ο Trump είσαι (κι) εσύ; (κι) εγώ; κι αν η Hilary ήσουν (κι) εσύ; (κι) εγώ; σοκαρισμένη η κοινή γνώμη σχολιάζει διότι η αφόδευση πλέον θα αποκαλείται χέσιμο / ή η διαχείριση, εξουσία και δύναμη / είναι καλό πότε – πότε οι λέξεις να επιστρέφουν στις ρίζες τους / όχι τίποτα άλλο: να ξέρουμε ποιον ή ποιαν έχουμε κάθε φορά απέναντί μας ή τι είμαστε κι εμείς οι ίδιοι…
καληνύχτα σας και, παρεμπιπτόντως, καλή τύχη
ΥΓ. το επόμενο δημοψήφισμα ας γίνει για τον αν μας αντιπροσωπεύει η αντιπροσωπευτική δημοκρατία κι ίσως είναι καιρός να ανοίξει η συζήτηση για μια επιμερισμένη τοπική διαχείριση, εξουσία, πολιτική – δεν είμαι βέβαιος… οι αριθμοί πια απλά δεν βγαίνουνε σε μαζική κλίμακα και οι νόμοι γελοιοποιούνται πιο πολύ κι από το κατακλυσμιαίο ξερατό των Monty Pythons ή το γνωστό λουκάνικο του Μπίσμαρκ (ας μην παρεξηγηθώ – υπάρχει συγκεκριμένη αναφορά που συνδέει νόμο και λουκάνικο – όχι ως φαλλικό σύμβολο) / ο κατακερματισμός δεν συνεπάγεται μη ενότητα και τανάπαλιν: η ενότητα μπορεί να σημαίνει και κατακερματισμό
Yeehaw
Posted: 9 Νοεμβρίου, 2016 in (παρά) πολιτικά, (παρά) επιστημολογικά, ad absurdum / absurdum, ad infinitum, bankaran, grinderman, impuberty or the mentally ill, πέρασε η ώρα, παιδικά, χρονογραφίες(ή Benjamin), ανθρωπωδία, επιμεριστικά, ετερότητες, κρίσεις και κρίσεις, καλήψεις / occupations, μεσσιανικά, μετά το μετά μοντέρνο;ας πούμε ότι η Αμερική γοητεύεται από τους αγελαδάρηδες / τώρα που το σκέφτομαι: κι εμείς από τους τσοπάνηδες / γίδια ή αγελάδες; / όλοι ανεξαιρέτως πρόβατα – ακόμη και οι μη χριστιανοί / διότι ως γνωστόν οι χριστιανοί γοητεύονται από τους βοσκούς – ούτε τσοπάνηδες ούτε αγελαδάρηδες / πες το όμορφα: ποιμένες ή μήπως (εξειδικευμένοι) διαχειριστές αγροκτήματος; / λοιπόν: πρόβατα, αγελάδες ή γίδια;
αυτό είναι (;) το ερώτημα
ΥΓ. η άλλη σκέψη ήταν ένα παιχνίδι λέξεων με φαλλοκρατικά σύμβολα
προσοχή: η λέξη ‘Αμερική’ όπως και η λέξη ‘εμείς’ ή ‘χριστιανοί’ ή ‘μη χριστιανοί’ είναι απλώς αφαίρεση ή αλλιώς, πώς μια φανταστική οντολογία (μεταφορολογία) παράγει μια πραγματικότητα (αν ήμουν ο Μπόρχες θα έπρεπε να ξαναγράψω την εγκυκλοπαίδεια των φανταστικών όντων)
η απόφαση
Posted: 7 Νοεμβρίου, 2016 in (παρά) πολιτικά, (παρά) φιλοσοφικά, (παρά) λογικά, (παρα -) λή(ρήμ)μματα, (selbst) ironisch, ad absurdum / absurdum, ad infinitum, anti symbolica, Beckett, exile, συμπτωματολογία, συντροφιμότητα, συντακτικά φαινόμενα, σωματοπικά, σημειολωτική, χρονογραφίες(ή Benjamin), απανθρωπολογικά, αποβλεπτικά σχόλια, αντί-μεσσιανικά, αντι-Benjamin, ανεικονικός, ανθρωπωδία, ανθρωπογραφία, ανθρωπολογικότατα, επιμεριστικά, εσωτέρικα, ενάντια στο οράν, ενδοτοπογραφία, θίασος, λαβύρινθοι, λεκτοφονίες / λεξιφωνίες, λοξολογίες, μεσσιανικά, μετά το μετά μοντέρνο;, μηδέν, νομάς, ο Άγιος, ο μέγας αρχειοθέτης / αχρηστοθέτης, krapp, nomads, symbolica, symbolium, Wittgensteinευτυχώς κάποιοι αποφασίζουν / σπουδαίο πράγμα η απόφαση / η απόφαση προδίδει μια σκέψη, έναν συλλογισμό / ευτυχώς / δεν θα το άντεχα διαφορετικά / κι επειδή δεν το αντέχω δεν αποφασίζω / και φυσικά η μη απόφαση είναι κι αυτή απόφαση / ευτυχώς / πλήθος προκαταλήψεων / πλήθος ασαφών εννοιών / πλήθος κακών ορισμών / παρανοήσεων και παρεξηγήσεων / αυτές οι τελευταίες: παρεξηγήσεις / πλήθος / για αυτό και δεν αποφασίζω ποτέ και μη αποφασίζοντας έχω αποφασίσει ότι δεν θα αποφασίζω / έως ότου βρεθώ φυσικά εγκιβωτισμένος σε αποφάσεις / τότε δεν πράττω / ή προσπαθώ να μην μετατοπιστώ από την κίνηση και τη δύναμή της ή απλά αφήνομαι / ευτυχώς κάποιοι πάντα αποφασίζουν / σπουδαίο πράγμα η απόφαση / η απόφαση προδίδει μια συ/σκεψη / έναν συλλογισμό / σαφή / καθάριο / αρκεί μόνον η δυνατότητα αναγωγής και ανάλυσης / δεν χρειάζεται στα αλήθεια ποτέ να διεκπεραιωθεί αυτή / η ανάλυση / αρκεί που γνωρίζω ότι έχω τη δυνατότητα να αναλύσω / βέβαια / σπουδαίο πράγμα η απόφαση, είπε ο Άγιος που αποφάσισε ότι δεν θα έπρεπε να μιλάει τόσο πολύ και για αυτό απλώς έγραψε: η απόφαση