what to do with dead people on a Sunday afternoon
Posted: 11 Απριλίου, 2013 in (παρά) πολιτικά, epistomadologies, grinderman, χρονογραφίες(ή Benjamin), αποβλεπτικά σχόλια, αστυνομοτρομοκρατία, αγρυπνία (Nachtgottestdienst / wake), λοξογοτεχνίαοι πολίτες που επιλέγουν τραπεζικά προϊόντα δεν είναι πολίτες αλλά πελάτες /καταναλωτές / εν μέρη επενδυτές… αρκετά με τον διαχωρισμό εκκλησίας – κράτους… ας πιστέψουμε όλοι ότι είναι δυνατός ο διαχωρισμός τραπεζών – κράτους… βεβαίως δεν είμαι βέβαιος τι ακριβώς σημαίνει η εμπλοκή των καταθετών μόνον στην περίπτωση διάσωσης των τραπεζών, όπως υποστήριξε ο διευθυντής, νομίζω, της Πειραιώς… διότι αν ένας καταθέτης καταθέτει – επενδύει τότε θα πρέπει να έχει λόγο και στις επιλογές των επενδύσεων, προσώπων και στελεχών… μικρό-κεφαλαιοκράτες και λοιποί ψιλικατζήδες, αδελφές και αδελφοί μου λωποδύτες… ενωθείτε…
Βίντεο
—
Posted: 25 Μαρτίου, 2013 in complications/compilations, epistomadologies, grinderman, iceland, impuberty or the mentally ill, συντακτικά φαινόμενα, σημειολωτική, χρονογραφίες(ή Benjamin), α/αρχία, ανεικονικός, διαστρωμάτωση ήχων, εσωτέρικα, λοξολογίες, ο Άγιος, music, orakeln, the boy with the thorn in his side
Μανιφέστο κατά της εικόνας #
Posted: 5 Μαρτίου, 2013 in Χωρίς κατηγορίαStatic \ noise \ written pictures as non pictures \standstille
τα κοπέλια λέει είναι κοπέλια
Posted: 4 Μαρτίου, 2013 in (παρά) πολιτικά, 1, grinderman, impuberty or the mentally ill, συντακτικά φαινόμενα, σωματολογία, αποβλεπτικά σχόλια, αντινομικά, ετερότητες, εικονικός, the boy with the thorn in his sideρωτάν οι γονείς για τα παιδιά τους / θέλουν συμβουλές / το πώς και το τι / θέλουν να μάθουν πώς θα τα πειθαρχήσουν / πώς θα επιβάλλουν όρια / πώς θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν τη σχολική τους επιτυχία / τι θα πρέπει να κάνουν / απλές πρακτικές συμβουλές / ανθρώπινο πολύ ανθρώπινο / η απάντηση όμως είναι αλλόκοτη διότι οτιδήποτε απαιτήσεις από το παιδί θα πρέπει πρώτα εσύ να το προσφέρεις, γενναιόδωρα και απλόχερα / μπορεί να μην λειτουργήσει ή μπορεί και να λειτουργήσει / αυτό όμως μπορείς μόνον να κάνεις / τα υπόλοιπα έχουν τον τρόπο και μπαίνουν ή και βγαίνουν από τη θέση τους μοναχά τους / αυτό δύσκολα το αποδέχονται οι γονείς: δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις και οποιαδήποτε προσπάθεια να απαντήσουμε απαιτεί την ολομέτωπη και επίμονη εμπλοκή μας / σκέψου πόσο πιο δύσκολα είναι τα πράγματα όταν οι γονείς, όντας ενήλικοι πια, συμπεριφέρονται σαν παιδιά και προσβλέπουν ξανά, όχι πια σε συμβουλές, αλλά στο κράτος προκειμένου να προσανατολιστούν / τραγικό πολύ τραγικό / διότι η απάντηση είναι ξανά: εσύ τι προσφέρεις – όχι βεβαίως στο κράτος / όχι / αλλά ποια είναι η ολομέτωπη εμπλοκή σου με τη ζωή σου – όχι το κράτος / όχι: αυτό ήταν νεκρό εδώ και πολλά πολλά χρόνια: η μάνα σου θα πρέπει αυτό να το γνωρίζει ήδη / ή όχι;
την καληνύχτα μας
tim hecker
Posted: 27 Φεβρουαρίου, 2013 in (παρα -) λή(ρήμ)μματα, (oblivion) μνήμη, complications/compilations, epistomadologies, αγρυπνία (Nachtgottestdienst / wake), αντινομικά, ανεικονικός, γραμματικές παρατηρήσεις, διαστρωμάτωση σημασιών, διαστρωμάτωση ήχων, ερινύες, εσωτέρικα, λοξολογίες, μετα-τοπολογία, post canadaaftism begins at home
Posted: 21 Φεβρουαρίου, 2013 in (παρά) φιλοσοφικά, (παρά) επιστημολογικά, συντακτικά φαινόμενα, σωματολογία, αποβλεπτικά σχόλια, ερινύες, εσωτέρικα, ετερότητες, μετα-τοπολογία, νομάςβρήκα ένα άρθρο για τον ενδεχόμενο αυτισμό του Wittgenstein… παρόλο που το κείμενο είναι ενδιαφέρον, η προ-οπτική του είναι στα όρια κάθε ερμηνείας… μπορώ να σκεφτώ πώς ένα μεγάλο φάσμα καθημερινών πρακτικών αποκαλύπτει δυνητικά αυτιστικές συμπεριφορές, όμως, παραμένει εξαιρετικά επισφαλής κάθε αναγωγή της πρακτικής ή των κειμένων στο φάσμα των διάχυτων αναπτυξιακών διαταραχών… επανέρχεται στο πιο ανύποπτο σημείο μια προβληματική που αφορά στην έννοια της κανονικότητας και της παρέκκλισης από την κανονικότητα… εδώ όμως έχουμε διαφύγει από κάθε ενδεχόμενο φυσιοπαθολογικό έλεγχο και έχουμε μεταβεί σε κοινωνικές εξουσιαστικές μορφές: ορίζοντας το κανονικό ορίζουμε αυτοστιγμή και την παρέκκλιση (τα έχουν περιγράψει άλλοι καλύτερα και διεξοδικότερα)… επιστρέφω στον αυστριακό: μπορώ να αποδεχτώ ότι ένα συντριπτικό πλήθος από τα φιλοσοφικά κείμενα είναι οριακές περιπτώσεις – οριακές όμως με την έννοια του αναστοχασμού… ο αναστοχασμός όμως – ακόμη κι εκείνος που καταλήγει στην διθυραμβική απόρριψή της ίδιας του της δυνατότητας (Tractatus) – επιδεικνύει μια παράδοξη (λογικά παράδοξη) αρετή: αναιρεί τον εαυτό του, έχει συνεπώς ήδη μια έννοια περί εαυτού, ξεκινάει συνεπώς από μια έννοια / σύλληψη αναστοχαστική που δεν συνάδει με τις περιγραφές των διαταραχών… ακόμη κι αν το Εγώ λοιπόν συρρικνώνεται σε ένα μη εκτατό σημείο που ταυτίζεται με το πραγματικό, θα πρέπει, ακολουθώντας τον αυστριακό μετά το 1929, να σκεφτούμε ότι αυτό το μη εκτατό σημείο δεν περιορίζεται στο ΕΓΩ αλλά σε όλες τις εκδηλώσεις μέσα στα ανθρώπινα πράγματα, και, επιπρόσθετα, θα πρέπει να σκεφτούμε τι είναι πραγματικότητα… οι περιγραφές της θετικής / φυσικής επιστήμης που λίγο πολύ ΟΡΙΖΟΥΝ τι είναι πραγματικό ή οι κοινωνικές ιστορικές διαμορφώσεις; και τα δύο θα αντιτείνει κάποιος και θα συμφωνήσω: το πρόβλημα είναι όμως η ζύμωση ανάμεσα στις δύο περιγραφές και ο τρόπος που, εντέλει, η πρώτη περιγραφή υποτάσσεται στη δεύτερη – η αντίρρηση είναι ότι αυτή η περιγραφή είναι προκατειλημμένη αναπαράγοντας ξανά μια εξουσιαστική σχέση… μπροεί: όμως η επιστήμη δεν φαίνεται να έχει νόημα έξω από την ανθρώπινη αναζήτηση…
through the looking glass 
