με αφορμή τον Μικρό Πρίγκηπα

Posted: 3 Απριλίου, 2016 in παιδικά, αποβλεπτικά σχόλια, αντι/εκπαιδεύομαι, αναμνήσεις ήχων, γραμματικές παρατηρήσεις, ερινύες, εσωτέρικα, εικονικός, ενάντια στο οράν, λαβύρινθοι, λου, λοξολογίες, silent picture, the boy with the thorn in his side, theatre, theoria
0

Screen_Shot_2014-12-10_at_11.30.01_AM.0.0

 

όσοι γράψανε κάποτε για παιδιά / δεν είναι ότι δεν ξέχασαν / δεν είναι αυτό / δεν υπήρξε φαντάζομαι τίποτα για να θυμούνται – το πιο πιθανό ήταν ότι γράψανε για να ξεχάσουν / αλλά ούτε αυτό έχει σημασία / το παιδί είναι μια (πολιτικά ορθή) ουτοπία (στα χέρια ενός μεγάλου) / ένας χαμένος παράδεισος που είναι καταδικασμένος να είναι αυτό μόνον: χαμένος και παράδεισος / ναι, ναι / φαντάζομαι ότι η αντίρρηση είναι ότι η παιδική ηλικία – τουλάχιστον στα σχετικά ήρεμα χρόνια της τελευταίας εποχής του δυτικού ανθρώπου που τελείωνε αθόρυβα τις προηγούμενες 2 δεκαετίες – υπήρξε μια εποχή χαρούμενη / αθώα – όχι αθώα: τα παιδιά δεν είναι αθώα, είναι σκληρά (όλοι το ξέρουν αυτό, εκτός φυσικά από τα ίδια τα παιδιά / για αυτό και συχνά καταρρέουν κλαίγοντας / όχι πάντα / τις περισσότερες φορές είσαι απλά ένας τεράστιος τύπος που φωνάζει σε μια άγνωστη γλώσσα και που, επιπλέον, δεν κρατάει ποτέ τον λόγο του διότι εξαγγέλλει την αιώνια τιμωρία η οποία βεβαίως και δεν διαρκεί για περισσότερο από λίγες ώρες ή, αν η θέλησή σου είναι χαλύβδινη, μερικές μέρες) / αυτό που κάνουν όμως τα παιδιά είναι να παρασύρονται πιο εύκολα στα σκιρτήματα των φτερών της φαντασίας / αυτό το κάνουν – αρκεί να μπορείς να τα πείσεις (αφού πρώτα πειστείς εσύ / προφανώς) / κι εκεί είναι η μέγιστη σύγκρουση με τον ενήλικο κόσμο: η φαντασία / αυτό το ανήσυχο ποτάμι που δεν είναι ποτέ ίδιο και πάντοτε μεταμορφώνεται / δεν θα επεκταθώ… / τα παιδικά βιβλία, χαζέ, δεν είναι στην πραγματικότητα για παιδιά – κι αυτό το κάμνει σπουδαία, αληθινά σπουδαία…

με αφορμή την ταινία ‘ο Μικρός Πρίγκηπας’ (2015) του Marc Osborne

κατολίσθηση

Posted: 27 Μαρτίου, 2016 in (παρα -) λή(ρήμ)μματα, (selbst) ironisch, ad absurdum / absurdum, ad infinitum, anti symbolica, παιδικά, σωματοπικά, φιλοσοφια, αγρυπνία (Nachtgottestdienst / wake), αντί-μεσσιανικά, αντι-Benjamin, ανεικονικός, ανθρωπωδία, γραμματικά / συντακτικά φαινό, γραμματικές παρατηρήσεις, διαστρωμάτωση σημασιών, ερινύες, εσωτέρικα, ενάντια στο οράν, ενδοτοπογραφία, λαβύρινθοι, λεκτοφονίες / λεξιφωνίες, λοξολογίες, μεσσιανικά, νομάς, ο Άγιος, ορα(μ)ματα, krapp, nomads, symbolica, theatre, theoria, Wittgenstein
1

σαν την ακινησία (αυτό κατεργάζεται το γράμμα: την ακινησία) /

σαν το παιδί που δεν μπορεί να χειριστεί το γεγονός ότι η γλώσσα δεν είναι η οριστική απόφαση για τον κόσμο (χρήσιμη μπορεί / χρήσιμη οπωσδήποτε / οριστική ποτέ – παρά μόνον όταν νεκρό) /

αυτή η άπειρη δύναμη τρομοκρατεί όταν μεταμορφώνεται σε ακίνητο πέτρωμα / δύσκαμπτο / σκληρό

για τη γλώσσα μιλάω /

αυτή η άπειρη δυνατότητα τρομοκρατεί όταν ορίζεται μονοσήμαντα /

σαν την ακινησία μονοδρομεί /

και έτσι το παιχνίδι χάνεται / το παιχνίδι χάθηκε

Herrschaft und Knechtschaft

Posted: 23 Μαρτίου, 2016 in (παρά) φιλοσοφικά, ad absurdum / absurdum, ad infinitum, anti symbolica, παύσεις / σιωπές, φιλοσοφια, χρονογραφίες(ή Benjamin), αγρυπνία (Nachtgottestdienst / wake), αντί-μεσσιανικά, ανεικονικός, ανθρωπωδία, ανθρωπογραφία, ερινύες, εικονικός, ενδοτοπογραφία, κρίσεις και κρίσεις, λαβύρινθοι, μεσσιανικά, μηδέν, νομάς, ο Άγιος, nomads, orakeln, symbolica, theoria
1

σε αυτήν τη μάχη για την αναγνώριση ένα από τα δύο μέρη είναι διατεθειμένο να δώσει τη ζωή του / να την εκμηδενίσει / το άλλο μέρος όμως όχι / αυτή τη φορά όμως δεν θα υποταχθεί το δεύτερο αυτό μέρος στο πρώτο – όχι / και τα δύο θα υποταχθούν στον μόνο κύριο / κι έτσι η αναγνώριση θα αναβάλλεται διαρκώς / ξανά και ξανά / διότι ποτέ στα αλήθεια δεν θα ανταμώσουν τα μέρη μεταξύ τους

(παραφράζοντας τον κύριο Έγελο)

 

Moving by Travis (2013)

Posted: 10 Μαρτίου, 2016 in epistomadologies, εσωτέρικα, ενδοτοπογραφία, ηχοτόπια, the boy with the thorn in his side
1

‘Moving’ taken from their 2013 album «Where you stand»

Travis

Mogwai Ether

Posted: 4 Μαρτίου, 2016 in (παρά) λογικά, (παρα -) λή(ρήμ)μματα, (oblivion) μνήμη, ad absurdum / absurdum, ad infinitum, anti symbolica, παύσεις / σιωπές, αποβλεπτικά σχόλια, αβαθή ή συνομιλώντας σιωπηλά, αγρυπνία (Nachtgottestdienst / wake), αντί-μεσσιανικά, αντι/εκπαιδεύομαι, αναμνήσεις ήχων, ανεικονικός, ανθρωπωδία, ανθρωπογραφία, διαστρωμάτωση σημασιών, διαστρωμάτωση ήχων, ερινύες, εσωτέρικα, ετερότητες, εικονικός, ενάντια στο οράν, ενδοτοπογραφία, ηχοτόπια, ο Άγιος, ο έσω από εκεί, ο έξω από δω, nomads, orakeln, post apocalyptica?
3

Mogwai, ‘Ether’ taken from their forthcoming album «Atomic» OST for the BBC documentary on the Hiroshima (and Nagasaki) bombing, «atomic living in dread and promise‘ /

όλοι οι νεκροί / πεθαίνοντας

Posted: 2 Μαρτίου, 2016 in (oblivion) μνήμη, (selbst) ironisch, ad absurdum / absurdum, ad infinitum, anna livia plurabelle, anti symbolica, παύσεις / σιωπές, συμπτωματολογία, χρονογραφίες(ή Benjamin), αβαθή ή συνομιλώντας σιωπηλά, αγρυπνία (Nachtgottestdienst / wake), αντί-μεσσιανικά, ερινύες, εσωτέρικα, ενδοτοπογραφία, λεκτοφονίες / λεξιφωνίες, λοξολογοτεχνία, μηδέν, νομάς, theatre, Wittgenstein
3

πώς να ξεστομίσει ότι πεθαίνει, όταν όλοι – προφανώς – πεθαίνουν;

πώς να ξεστομίσει ότι ξαστοχεί, όταν είναι φανερό: όλοι ξαστοχούν

πώς να ξεστομίσει ότι πεθαίνει όταν έχουνε πεθάνει / όταν είναι πια νεκροί

καμιά παραμυθία στις μαρτυρίες / ή και στους μάρτυρες

πεθαίνοντας ξανά και ξανά, έως ότου κείται πια άπνοος / αυτό

σφαλίζοντας τα μάτια του, συντρίβεται κι ο κόσμος (της μονάδας) / αλλά συντρίβεται παρόλα αυτά

και πώς παρηγορεί αυτό;

θα πάψει και θα ζήσει πεθαίνοντας / εκκωφαντικά σιωπώντας (προτού σιωπήσει οριστικά) /

αυτό δεν πρέπει να γίνει;

ιστορικές αναγκαιότητες κι άλλες μπούρδες (!)

Posted: 1 Μαρτίου, 2016 in (παρά) πολιτικά, (παρά) φιλοσοφικά, (oblivion) μνήμη, (selbst) ironisch, ad infinitum, impuberty or the mentally ill, συμπτωματολογία, ακατονόμαστος, αντί-μεσσιανικά, αντι-Benjamin, αντι/εκπαιδεύομαι, ανθρωπωδία, ανθρωπογραφία, ερινύες, κρίσεις και κρίσεις, καλήψεις / occupations, λαβύρινθοι, νομάς, ο Άγιος, krapp, symbolium
3

πώς μοιάζουν οι εποχές που προσκαλούν χαρισματικούς ηγεμόνες;

ίσως κάπως έτσι…

isolation_8_by_jessica_art-d6tz9dv

η φωτογραφία από εδώ: Jessica – Art (Isolation 8)

the shankill butchers

Posted: 26 Φεβρουαρίου, 2016 in anna livia plurabelle, complications/compilations, epistomadologies, σωματοπικά, αποβλεπτικά σχόλια, αναμνήσεις ήχων, ανθρωπωδία, διαστρωμάτωση ήχων, ετερότητες, ηχοτόπια, λαβύρινθοι, λοξολογίες, μηδέν, νομάς, ο Άγιος, krapp, music, nomads, the boy with the thorn in his side
2

the Decemberists, taken from their album «the Crane Wife»

the shankill butchers

σαν το νερό του ποταμού

Posted: 24 Φεβρουαρίου, 2016 in (παρά) πολιτικά, (παρά) φιλοσοφικά, (παρα -) λή(ρήμ)μματα, (oblivion) μνήμη, (selbst) ironisch, ad absurdum / absurdum, ad infinitum, anti symbolica, grinderman, παιδικά, συμπτωματολογία, σωματοπικά, υπεραναγνώσεις, χρονογραφίες(ή Benjamin), αστυνομοτρομοκρατία, ακατονόμαστος, αντι/εκπαιδεύομαι, ανθρωπωδία, ανθρωπογραφία, ερινύες, καλήψεις / occupations, λαβύρινθοι, μεσσιανικά, νομάς, ο Άγιος, ορα(μ)ματα, krapp, nomads, orakeln, post apocalyptica?
1

το παιδί / σηκώνεται / στριφογυρίζει / κατεβαίνει / σηκώνεται / ξανά / χτυπάει τα χέρια του / τα πόδια του / πέφτει / ξανασηκώνεται / μπουσουλάει / στριφογυρίζει / ξανά / το παιδί / σηκώνεται / θέλει να σηκωθεί / θα πρέπει να μάθε να κάθεται (γιατί;) / θα πρέπει να μάθει… / ξανά / σηκώνεται / πέφτει / στριφογυρίζει / πειράζει / αρπάζει / τραβάει / αφήνει / γιατί; / θα πρέπει να μάθε να κάθεται / κινείται / το παιδί κινείται / θα πρέπει να μάθει να μην κινείται / φυσικά / θα πρέπει / προφανώς / διαφορετικά δεν θα σταθεί / ποιος στέκεται; / το παιδί / όχι αυτό / το παιδί δεν στέκεται / φυσικά και στέκεται / σηκώνεται / περπατάει / δεν αντέχει περισσότερο / κινείται / ξανά / κινείται / θα πρέπει κάποτε να σταθεί (και να ακούσει)

για κάποιον λόγο μοιάζει παράλογο το αίτημα ανάσχεσης της  κίνησης / όλα θα πρέπει να είναι τακτοποιημένα; / όλα στη θέση τους; / αλήθεια; / όλα ‘προβλέψιμα’; / ναι / προβλέψιμα / κι εγώ συχνά αισθάνομαι ασφαλής με την πρόγνωση ή την πρόβλεψη / αλλά δεν παύει παρά να είναι αυτό ακριβώς: μια πιθανή εξέλιξη των πραγμάτων που είτε θα επαληθευτεί είτε όχι / αν δεν υπήρχε αυτή η θεμελιώδης κίνηση που αίρει το δεδομένο παρόν (ακίνητο) σε μια κίνηση (δυνατότητα)… αν δεν υπήρχε αυτή η θεμελιώδης δυνατότητα που παρακινεί και παρακινείται… αν δεν υπήρχε αυτή η θεμελιώδης δυνατότητα που μετακινεί και μετακινείται… ξανά: το παιδί πονάει όταν είναι ακίνητο (το βλέπεις αυτό, δεν το βλέπεις;) /

ποιος θα ακινητοποιήσει την κίνηση; μια σφαίρα; ένας φράχτης; / νάρκες; / πολεμικά πλοία; / συνθήκες;

ΥΓ. δοκίμασε να βάλεις σε παρένθεση την επικαιρότητα και πες ότι διαβάζεις ξανά την ιστορία (ας πούμε, αν είσαι συνομήλικος, ιστορία δέσμης) – μετά από δεκάδες χρόνια – δες τα ονόματα / δες τις συμφωνίες και τις συνθήκες / προσπάθησε να μαντέψεις τώρα το τέλος…

the birds / elbow

Posted: 14 Φεβρουαρίου, 2016 in (oblivion) μνήμη, ad infinitum, anna livia plurabelle, complications/compilations, epistomadologies, σωματοπικά, υπεραναγνώσεις, αναμνήσεις ήχων, διαστρωμάτωση ήχων, ενδοτοπογραφία, ηχοτόπια, music, orakeln, silent picture
1

taken from the Eden Sessions (2014)

 

elbow

Older Entries
Newer Entries