η σεξουαλική απελευθέρωση των ΕΙΠΑ

χαιρετίζουμε τη σεξουαλική απελευθέρωση στον δημόσιο λόγο των ΗΠΑ με αφορμή τις εκλογές για την ανάδειξη του / της νέου / νέας προέδρου

ΥΓ. κάποτε οι υποσχέσεις αφορούσαν διορισμό / μεταθέσεις κτλ. / πια: πεολειχία / αγάπη / ψηφοφορία με ή και δίχως αιδοίο (παρόλο που η τελευταία αυτή δήλωση διαβάζεται – και – ως αγανάκτηση) κτλ.

νομίζω ότι αρχίζουμε και επιστρέφουμε στα ριζά μας / στα βασικά ή αλλιώς: η καλλιτεχνική αισθητική της εθνικής και όχι μόνον οδού κερδίζει τον δημόσιο λόγο – όχι ακριβώς φαντασία στην εξουσία (ούτε και εξουσία στη φαντασία / μάλλον η δικαίωση του Φρόιντ / περαστικά μας)

Lake Song

the decemberists

and they were all there… somehow… the Smiths and the rain and the water – mostly water / rain or sea or lake / and the lyrics and the tongue – mother or otherwise… just the possibility of lyrics – again… of course, there was the Decemberists / again… don’t forget the music… there was music… mostly music…

 

 

Sigur Rós – Ekki múkk

‘you’ll be the fox and i’ll be the prince’ (said self-consciousness)

(‘you’ll be the self and i’ll be the consciousness’) said the fox

PS. a non-identity of non-identity struggling to identify itself or the other / as the other etc.

λέξεις πράγματα

όταν τα παιδιά μιλούν εκλαμβάνουν τις λέξεις τους ως πράγματα (αφηρημένα ή συγκεκριμένα) / ακόμη κι όταν πλάθουν φανταστικά παιχνίδια, οι λέξεις παραμένουν πραγματικές – δεν είναι εύκολο να υπονομεύσεις τη λογική συνοχή και την πραγματικότητα μιας παιδικής αφήγησης (δεν αρκεί ποτέ η υπόδειξη ενός ανυπόστατου πράγματος) / η γλώσσα μοιάζει να φέρει εντός της μια μακρινή ή όχι μακρινή ανάμνηση μιας (ύποπτης) ταυτότητας ανάμεσα στις λέξεις της και τα πράγματα (θα πω εδώ απλά: την αλήθεια) / η σταθερή μορφή της λέξης μοιάζει να παραπέμπει διαρκώς σε μια σταθερότητα των ίδιων των πραγμάτων (μέχρις ενός σημείου, αυτό ισχύει – και εντός προϋποθέσεων) / η γλώσσα δεν μοιάζει με εικόνα (ζωγραφική), όπως έλεγε ο Πλάτων – ακόμη κι αν συνυπολογίσουμε τεχνικές ψευδαίσθησης / μοιάζει περισσότερο με πηλό ή πέτρα / σμιλεύουμε έναν κόσμο πάνω της / είναι το καθ’ έκαστο ενός νου που μπορεί να είναι πλάνητας και, πρόσκαιρα ή όχι πρόσκαιρα, συναντά καταφύγιο στις λέξεις / φυσικά θα πρέπει να το θυμόμαστε αυτό / συχνά όμως συνεχίζουμε και εκλαμβάνουμε τις λέξεις σαν πράγματα, άρα ως φορείς αλήθειας / ακόμη και στα πλέον σοβαρά (φανταστικά παιχνίδια μας): όπως στη ‘δημοκρατία’ ή την κυριαρχία της εικονικής οικονομίας – διότι παιχνίδια είναι (φυσικά δεν είναι εύκολο να υπονομεύσεις τη λογική συνοχή και την πραγματικότητα αυτών των παιχνιδιών) / η υποστασιοποίηση των λέξεων είναι ταυτόσημη με την υποστασιοποίηση όλων των παράγωγων της ανθρώπινης εργασίας /

Et après le silence

 

AUVN \Hors Sujet

μαθητεία

υποπτεύομαι ότι αυτό ισχύει: αν τους δώσεις ελευθερία, θα στρέψουν την πλάτη τους σε σένα / μπορείς να προτάξεις την αλλοτρίωση ως αναγκαία συνθήκη της αναγνώρισης (και του εαυτού και του άλλου) ή, πιο τρυφερά, της μαθητείας, όπου ο μαθητής αφανίζεται προτού αναδυθεί (είτε ως μητροκτόνος ή πατροκτόνος είτε ως διάδοχος κτλ.) / αν όμως τους δώσεις επιλογή, όντας εσύ εγκιβωτισμένος και αυτοί εγκιβωτισμένοι στο σύστημα των νοημάτων, τότε θα σου στρέψουν την πλάτη και θα φύγουν (φυσικά η μια επιλογή θα πρέπει να είναι η απελευθέρωσή τους – έτσι θα το εκλάβουν) / κι αν τους κεντρίσεις το ενδιαφέρον; / τότε θα ψεύδεσαι – κατά κάποιον τρόπο: διότι το ενδιαφέρον οφείλει να ανασυσταθεί ως συμφέρον – αργά ή γρήγορα / ο Άγιος όμως δεν έχει αποφασίσει ακόμη αν είναι προτιμότερο να ψεύδεται σε παιδιά ή σε ενήλικες / να μυθοπλάθει ή όχι – και στις δύο περιπτώσεις / εκ τους ασφαλούς; / η ασφάλεια είναι ύποπτη λέξη

ο Μίκυ Ο και τα εμβολιασμένα

ο φόβος νίκησε τον φόβο / ο φόβος (της διαπόμπευσης) νίκησε τον φόβο (του ρατσισμού) – ταυτολογία ( ο θύτης -του στίγματος – μέσα σε ένα άλλο συγκείμενο έγινε το θύμα – του στίγματος) / αποφασιστική η παρέμβαση της ελληνικής πολιτείας για το θέμα του Ωραιόκαστρου / της πολιτείας που στέκει συνεπής στην υποχρέωσή της να εκπαιδεύσει καθολικά τον πληθυσμό της / μιλούμε βεβαίως για την καθολική εκπαίδευση (Ελλήνων πολιτών) / οι λοιποί – όσοι αναμένουν άσυλο ή απλά εγκλωβίστηκαν εδώ – θα εκπαιδευτούν με τη συνδρομή μη κυβερνητικών οργανισμών, εφόσον είναι εμβολιασμένοι / ο φόβος νίκησε τον φόβο και η ελληνική πολιτεία κατάφερε καίριο πλήγμα στον ρατσισμό (για άλλη μια φορά / ο Μίκυ Ο και τα εμβολιασμένα (κυκλοφορεί) /

την καλησπέρα μας

η εσπερία των βαρβάρων

στην εσπερία των βαρβάρων σκέφτονται πώς μπορούν τα παιδιά να μην κουβαλούν τσάντες / ή πώς θα μπορέσουν οι νέοι να προμηθευτούν βιβλία ή δίσκους ή να παρακολουθήσουν θέατρο ή συναυλίες / στην εσπερία των βαρβάρων σκέφτονται αλλόκοτα / ευτυχώς εμείς δεν κινδυνεύουμε: είμαστε προαιώνιες αξίες / φαντάσματα / και σαν τέτοια πορευόμαστε / άφθαρτα / αναλλοίωτα / ανύπαρκτα

την καλημέρα μου

the glistening one

the glistening one by sans you

κάθε αρχή / μας πώς αρχίζεις (ξανά);

τι θα ήθελες να μάθει το παιδί σου; όχι γράμματα / ούτε αριθμούς πάντως / θα ήθελα να μάθει να λέει όχι ή ναι / να αναγνωρίζει τις συνέπειες / να δίνει αλλά και να παίρνει / να υποχωρεί αλλά και να κρατάει σταθερά στην άποψή της / να μάθει να λέει ‘συγγνώμη’ / να λέει ‘δεν ξέρω’ / να λέει ‘άφησέ με να το σκεφτώ’ / να μάθει να πέφτει και να σηκώνεται ξανά (κι ας ξαναπέσει) / να μάθει να ακούει αλλά και να μιλάει / να μάθει να περιμένει / ναι, ναι ξέρω: αυτή είναι η δική μας δουλειά – των γονιών εννοώ / αλλά ίσως και όχι μόνο / φοβόμαστε πως αν δώσουμε επιλογές στα παιδιά δεν θα θελήσουν να μας ακολουθήσουν / μάλλον έτσι είναι: δεν θα μας ακολουθήσουν / εκτός κι αν χαθούμε και χανόμαστε μαζί τους μέσα στα δύσβατα μονοπάτια / ή και όχι / συνήθως είμαστε τόσο σίγουροι ότι γνωρίζουμε τον δρόμο ώστε αυτό – η επιλογή – μας φαίνεται αδιανόητο / ζηλεύω όσους είναι σίγουροι για τον δρόμο / ή και όχι / πάντως πάντοτε υπάρχει και ένας άλλος δρόμος – όσο ζείτε / κάτι που δεν το έχουμε σκεφτεί πριν / ένας άλλος τρόπος για τα πράγματα – κι ας φαίνεται αυτό αδιανόητο / το παιδί έμαθε μόνο του να γράφει / γιατί; / για να γράφει ιστορίες…