Archive for the ‘σωματοπικά’ Category

lovingvincent

ΥΓ. άγνωστη ημερομηνία διανομής (!)

Advertisements

ευτυχώς κάποιοι αποφασίζουν / σπουδαίο πράγμα η απόφαση / η απόφαση προδίδει μια σκέψη, έναν συλλογισμό / ευτυχώς / δεν θα το άντεχα διαφορετικά / κι επειδή δεν το αντέχω δεν αποφασίζω / και φυσικά η μη απόφαση είναι κι αυτή απόφαση / ευτυχώς / πλήθος προκαταλήψεων / πλήθος ασαφών εννοιών / πλήθος κακών ορισμών / παρανοήσεων και παρεξηγήσεων / αυτές οι τελευταίες: παρεξηγήσεις / πλήθος / για αυτό και δεν αποφασίζω ποτέ και μη αποφασίζοντας έχω αποφασίσει ότι δεν θα αποφασίζω / έως ότου βρεθώ φυσικά εγκιβωτισμένος σε αποφάσεις / τότε δεν πράττω / ή προσπαθώ να μην μετατοπιστώ από την κίνηση και τη δύναμή της ή απλά αφήνομαι / ευτυχώς κάποιοι πάντα αποφασίζουν / σπουδαίο πράγμα η απόφαση / η απόφαση προδίδει μια συ/σκεψη / έναν συλλογισμό / σαφή / καθάριο / αρκεί μόνον η δυνατότητα αναγωγής και ανάλυσης / δεν χρειάζεται στα αλήθεια ποτέ να διεκπεραιωθεί αυτή / η ανάλυση / αρκεί που γνωρίζω ότι έχω τη δυνατότητα να αναλύσω / βέβαια / σπουδαίο πράγμα η απόφαση, είπε ο Άγιος που αποφάσισε ότι δεν θα έπρεπε να μιλάει τόσο πολύ και για αυτό απλώς έγραψε: η απόφαση

‘you’ll be the fox and i’ll be the prince’ (said self-consciousness)

(‘you’ll be the self and i’ll be the consciousness’) said the fox

PS. a non-identity of non-identity struggling to identify itself or the other / as the other etc.

 

AUVN \Hors Sujet

μια διαστροφική τελετουργία που κατέχει τη σημειολογία του οικείου όταν μετατρέπεται σε τρόμο ή της ασφάλειας σε ανασφάλεια, είπε όταν η γη έγινε επίπεδη ξανά / το κακό ως τελετουργία / πρόσωπα που κυριαρχούν γνωρίζοντας τη σημειολογία της αισθητικής αντιστροφής της ηθικής από οικειότητα σε τρόμο / η γη γίνεται επίπεδη όταν οι ιδέες κυριαρχούν μιμούμενες ανυπόμονες το τυπικό μόνον της ιεροτελεστίας / ένας παπάς γονατισμένος μάρτυρας για τη δική του πίστη και ένας πιστός όρθιος μάρτυρας για τη δική του / νομίζω σωθήκαν και οι δύο, είπε / σημειολογικά μιλώντας / κι αυτά τα πρόσωπα που παίζουν με τα σημεία και τις εικόνες καθημερινά / αυτοί δεν είναι οι ανώνυμοι προσκυνητές ή καλλιτέχνες / είναι κενά κουφάρια μιας ματαιοδοξίας και ενός υπέρτατου εγωισμού που στοχεύει στην απόλυτη σωτηρία του εαυτού τους / εκεί / και στον απόλυτο έλεγχο / εδώ / ποιο συναίσθημα γεννά η διπλή χολή της πίστης και της κυριαρχίας; / τα παρατάω / είπε / η γη είναι επίπεδη (κι ο θεός τόσο μεγάλος όσο τον κάνεις εσύ… ευτυχώς που δεν πιστεύω / αν και θα ήθελες, είπε, παραδέξου το / σωπαίνει  / να το εκλάβω ως κατάφαση;)

είναι ο σιωπηλός πωλητής, γωνία Μητροπόλεως με Χρυσοστόμου Σμύρνης / χέρι υψωμένο / αδιάβροχο έντονο κόκκινο / επάνω σε μια σχεδία / είναι η κυρία που σέρνει το καρότσι της / γεμάτο κουβέρτες / ένα ραδιόφωνο χαλασμένο / μόνη / παραμιλάει / είναι ο κύριος που πανηγυρίζει, 9 το πρωί, με ένα κασκόλ μπροστά στον Λευκό Πύργο / μόνος / σαν κακή λούμπα που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά / για κανέναν λόγο / ας πούμε ότι θα μπορούσε να είναι και ζωντανή διαφήμιση ή δυσφήμιση / είναι η κυρία που κοιμάται πάνω σε ένα παγκάκι κάτω από τη σκηνή Μελίνα Μερκούρη / που τρώει ένα ξερό κομμάτι μουχλιασμένο ψωμί και το υπόλοιπο το μοιράζεται με τα περιστέρια / και η άλλη η κυρία που σέρνει τα πόδια της και φωνάζει / βρίζει / φτύνει / μαυροντυμένη γραία που σέρνει το σάλι της / σκισμένο / στο πεζοδρόμιο της Τσιμισκή ενώ τα σάλια της τρέχουν / φεύγουν / η κακή μάγισσα του παραμυθιού ή το κακό παραμύθι μιας μάγισσας / είναι η κυρία που στη γωνία της Διαγώνιου δεν σωπαίνει αλλά φωνάζει, σαν τον σιωπηλό πωλητή που συναντήσαμε στην αρχή / το ίδιο: γροθιά υψωμένη / σχεδία / αυτή όμως προπαγανδίζει  / είναι τα σπαράγματα μιας συνείδησης / τα κομμάτια πάνω στα οποία διαθλάται το φως της / και επιστρέφει παραμορφωμένο / σαν πόνος / στομαχόπονος / γροθιά / οτιδήποτε / σαν εκείνους τους πίνακες όπου ανάμεσα από το πλήθος απομένει πάντοτε κάποιος που κοιτάζει εσένα / μόνο εσένα / σαν τη συνείδηση ένα πράγμα ή δύο ή τρία…  δεν σκύβεις το κεφάλι / συγκεντρώνεις απλά το βλέμμα – πιο έντονα / και έπειτα χάνεται

_49293384_procession17_cross

αντί να μιλάς και να γκρινιάζεις / δοκίμασε εσύ να μεταφράσεις τα κείμενα / να επιμεληθείς / δεν προλαβαίνω πια / ποτέ δεν προλάβαινα και το ήξερα / ο κόσμος όμως πρέπει να μετρηθεί – ξανά / νέα μέτρα / ο καθένας / νέο μέτρο / δεν προλαβαίνω πια να τον μετρήσω ολόκληρο τον κόσμο / ή μήπως; / πρέπει να προσπαθήσω / προσπάθησα / απότυχα / αναμετρήθηκα με τον εαυτό μου / αναμετρώ τον εαυτό μου / δεν ξέρω / να τον μεταφράσω από την αρχή / αυτό δεν κάνεις; / όχι: ερμηνεύω / αυτό δεν είναι η μετάφραση; / υποθέτω ότι οι εκδόσεις Γαβριηλίδη εξαντλούν την εργασία τους στις καλαίσθητες – ομολογώ – εκδόσεις των βιβλίων τους / δεν μπορώ να εξηγήσω διαφορετικά για ποιον λόγο υπάρχει η μετάφραση του Συμεωνίδη / ίσως πάλι να ήταν μια άσκηση / ένα διαγώνισμα: αντιπαραβάλλοντας, σοφά, το αγγλικό κείμενο με το ελληνικό, οι εκδόσεις σε καλούν να ανακαλύψεις ποιες λέξεις ή ποιες προτάσεις καταβρόχθισε ο μεταφραστής / και καταβρόχθισε αρκετές – κυρίως στη Συντροφιά / και μιλούμε για τον Beckett / δεν μιλώ για τον μακροπερίοδο λόγο του Joyce / ας είναι / η αλήθεια είναι ότι εκνευρίστηκα / έχασα την υπομονή μου / διαστράφηκα / άρχισα να παρατώ το κείμενο και να αναζητώ λάθη / κι όσο περισσότερα ανακάλυπτα τόσο πιο ηθικός ένιωθα / αδέκαστος / μέχρι που βαρέθηκα – σταμάτησαν και οι χοντράδες (που μεταξύ μας θα έπρεπε ένας επιμελητής να προλάβει) και επικεντρώθηκα στο αγγλικό κείμενο / εξαιρετικός ο Beckett / σπαρταριστός

σαν την ακινησία (αυτό κατεργάζεται το γράμμα: την ακινησία) /

σαν το παιδί που δεν μπορεί να χειριστεί το γεγονός ότι η γλώσσα δεν είναι η οριστική απόφαση για τον κόσμο (χρήσιμη μπορεί / χρήσιμη οπωσδήποτε / οριστική ποτέ – παρά μόνον όταν νεκρό) /

αυτή η άπειρη δύναμη τρομοκρατεί όταν μεταμορφώνεται σε ακίνητο πέτρωμα / δύσκαμπτο / σκληρό

για τη γλώσσα μιλάω /

αυτή η άπειρη δυνατότητα τρομοκρατεί όταν ορίζεται μονοσήμαντα /

σαν την ακινησία μονοδρομεί /

και έτσι το παιχνίδι χάνεται / το παιχνίδι χάθηκε

the Decemberists, taken from their album «the Crane Wife»

the shankill butchers