Archive for the ‘ο έσω από εκεί’ Category

χαιρετίζουμε τη σεξουαλική απελευθέρωση στον δημόσιο λόγο των ΗΠΑ με αφορμή τις εκλογές για την ανάδειξη του / της νέου / νέας προέδρου

ΥΓ. κάποτε οι υποσχέσεις αφορούσαν διορισμό / μεταθέσεις κτλ. / πια: πεολειχία / αγάπη / ψηφοφορία με ή και δίχως αιδοίο (παρόλο που η τελευταία αυτή δήλωση διαβάζεται – και – ως αγανάκτηση) κτλ.

νομίζω ότι αρχίζουμε και επιστρέφουμε στα ριζά μας / στα βασικά ή αλλιώς: η καλλιτεχνική αισθητική της εθνικής και όχι μόνον οδού κερδίζει τον δημόσιο λόγο – όχι ακριβώς φαντασία στην εξουσία (ούτε και εξουσία στη φαντασία / μάλλον η δικαίωση του Φρόιντ / περαστικά μας)

Mogwai, ‘Ether’ taken from their forthcoming album «Atomic» OST for the BBC documentary on the Hiroshima (and Nagasaki) bombing, «atomic living in dread and promise‘ /

/ θρησκεία είναι μόνον το ορθόδοξο δόγμα / άρα / θρησκευτικά σημαίνουν τη διδασκαλία του ορθόδοξου δόγματος /

/ το δικαίωμα ισχύει μόνον όταν θίγομαι /

/ η υποχρέωση είναι προαιρετική και αφορά πάντοτε τον Άλλον – ο Άλλος δεν υπάρχει διότι έχει μόνον δικαιώματα, όπως εγώ / άρα / … /

/ άποψη είναι μόνον η δική μου / αυτό είναι αυτονόητο /

/ όσοι φοιτούν στα ελληνικά σχολεία θα πρέπει να δηλώνουν άθεοι ή απάτριδες εφόσον δεν επιθυμούν κατήχηση και προπαγάνδα / φυσικά όσοι μετέχουν στην ελληνική εκπαίδευση, αυτονόητα, καθίστανται έλληνες /

/ ώρες – ώρες είναι διασκεδαστικό / συχνά όμως παραμορφώνεται και γίνεται τρομοκρατικό όλο αυτό το σκηνικό /

/ γλώσσα είναι ένα σύνολο κανόνων: στήνουμε δίπλα στη ζωντανή γλώσσα τους κανόνες της γραμματικής και της σύνταξης διευκολύνοντας την αξιολόγηση των παιδιών – μόνο των παιδιών – και αυτό το φάντασμα καταβροχθίζει τη ζωντανή γλώσσα της λογοτεχνίας ή της καθημερινότητας, των παραμυθιών και της φαντασίας / αυτό το φάντασμα ποσοτικοποιεί μια πρακτική – κι εδώ μιλώ και για τα μαθηματικά – με κανόνες και κατηγοριοποιήσεις, καταστρέφοντας συστηματικά και τη γλώσσα και τους αριθμούς / τότε βεβαίως τι θα διδάσκουμε στα παιδιά μας ε; αν όχι τους κανόνες και τη γραμματική; /

δάσκαλος έκανε πίσω σε χωριό και δεν φίλησε το Ευαγγέλιο, την ημέρα του αγιασμού / σύσσωμο το πλήθος αναφώνησε / μίλησε / ψιθύρισε / έδειξε κι έπιασε την ανάσα του και κοίταξε τον παπά / ο παπάς κάρφωσε τον δάσκαλο με το βλέμμα του και ο δάσκαλος χαμογέλασε – δεν ειρωνευόταν / απλά χαμογελούσε διότι την πρώτη μέρα στο σχολείο – όπως και τις υπόλοιπες, όσο μπορεί – θέλει να χαμογελά / σαν τον ηλίθιο, τον πρίγκιπα Μίσκιν, να χαμογελάει στα παιδιά και να τους μιλάει σαν να μην έχει τίποτα να κρύψει και να μην φοβάται τις λέξεις / θυμήθηκε ο δάσκαλος, τότε που έκανε πρακτική, μια περισπούδαστη σήμερα κυρία που καθοδηγεί μελλοντικούς εκπαιδευτικούς και βρίσκεται στο πανεπιστήμιο εξελίξιμη βεβαίως, έκανε την απίστευτη παρατήρηση σε ώρα πρακτικής διδασκαλίας αρχαίων ελληνικών ότι ο δάσκαλος, ο ίδιος αυτός, θα πρέπει να σταματήσει να χαμογελάει στο μάθημα – δεν αρμόζει να χαμογελάει την ώρα που διδάσκει αρχαία ελληνικά / φυσικά όλοι ξέρουν ότι μόνον τα ζώα έχουν εκπαιδευτές, όχι όλα, αυτά που ατύχησαν και εξημερώθηκαν, άρα μπασταρδεύτηκαν και μπερδεύτηκαν, και πως αυτά υποφέρουν με τους εκπαιδευτές τους, ε Φρεδερείκο; / και οι άνθρωποι; / δεν ξέρω, είπε ο Ζαραθούστρα, δεν έχω δει κανέναν τέτοιο ακόμη /

την καλησπέρα μας

ΥΓ. Ας μην διαταράξουμε την εξουσία της οργανωμένης εκκλησίας – μην μας αφορίσουν κι όλα και δεν μας θάβουνε αύριο μεθαύριο και την ημέρα της κρίσης μάς αναζητά ο θεός και δεν μας βρίσκει μέσα στο χώμα

 

 

22a

την 22η μέρα το ποτάμι ξεχείλισε από γράμματα / σπάσανε τα προστατευτικά αναχώματα και οι λέξεις ξεχύθηκαν στους δρόμους απαιτώντας αίμα / ζωντανές νεκρές οι λέξεις / ξενιστές – είναι η περιγραφή που ψάχνω / αναζητούν σώματα προκειμένου να απομυζήσουν τις αναπνοές / να τραφούν / κι έπειτα παρατώντας το κουφάρι ζωντανό – νεκρό να προχωρήσουν / την 22η ημέρα γύρισε την πλάτη του ο Άγιος και έφυγε / οι λέξεις μου, είπε, άρχισαν να σώνονται / μία – μία / δύο – δύο / το τσουβάλι αδειάζει και εγώ θα πρέπει να σωπάσω…

How is our glorious country ploughed? / Not by iron ploughs
How is our glorious country ploughed? / Not by iron ploughs

Our land is ploughed by tanks and feet / Feet marching
Our land is ploughed by tanks and feet / Feet marching

Oh America, oh England / Oh America, oh England

How is our glorious country sown? / Not with wheat and corn
How is our glorious country sown? / Not with wheat and corn

How is our glorious land bestowed? / How is our glorious land bestowed?

Oh America, oh England / Oh America, oh England
Oh America, oh England / Oh America, oh England

What is the glorious fruit of our land? / Its fruit is deformed children
What is the glorious fruit of our land? / Its fruit is deformed children

What is the glorious fruit of our land? / Its fruit is orphan children
What is the glorious fruit of our land? / Its fruit is deformed children

19η ημέρα

είχαμε αναρχικούς τραπεζίτες / αντί-εξουσιαστές πρωθυπουργούς / Αυτό όμως είναι αλλόκοτο / μας κάνει και νιώθουμε άβολα και αμήχανα / αμήχανα για όλα τα βιβλία που κάποτε διαβάσαμε και συνεχίζουμε να διαβάζουμε και άβολα για όλα τα ονόματα που απαριθμούσαμε κι εμείς κάποτε στην προσπάθειά μας να καυχηθούμε / κομπορρημοσύνες ή παιχνίδια με τα βλέφαρα – ξέρω κι εγώ / κι εγώ έχω διαβάσει / κι εγώ… / κι εγώ… / παραδεχτήκαμε ότι η πολιτική είναι πια ανίσχυρη, καθιστώντας την πολιτική μια ριζοσπαστική πράξη, αντί-εξουσιαστική / αυτό όμως που θα έπρεπε να έχουμε παρατηρήσει είναι πώς η παραδοχή μας αυτή επέτρεψε την άνοδο (αυτοαποκαλούμενων) ριζοσπαστικών δυνάμεων διεκδικώντας την εξουσία / ελπίσαμε ότι ισοσκελίστηκε η αντί-εξουσιαστική φύση της εξουσίας με την εξουσιαστική φύση της αντί-εξουσίας ή του ριζοσπαστισμού / φευ / ο εχθρός ήταν σάρκα και αίμα / ήτανε μέσα από την πανοπλία / αριστερά / άπατρις και ανόητος εγώ (αν το νόημα ήταν ποτέ τόπος που ορίστηκε από βιβλία – κινδυνεύει) / έχουμε πια την ηττημένη αριστερά στην εξουσία / ας τους αποκαλέσουμε: Μπενγιαμενικούς / η ήττα δεν είναι ένα πρόβλημα αποτελεσμάτων ή αποτελεσματικότητας / είναι αναγνώριση / παραδοχή (παρόλο που οι λέξεις είναι αμφίσημες πάντοτε, η εκστόμισή τους διατηρεί ακόμη κάποια σημασία) / αντηχεί η λέξη ‘ήττα’ / η λέξη ‘δικαίωση’ / ο μπενγιαμενικός πρωθυπουργός επικαλείται τη δικαίωση, έχοντας αναγνωρίσει την ήττα / φυσικά αυτός ο μπενγιαμενισμός είναι ανεστραμμένος: μεταθέτει – ορθά και αυτός – τη δικαίωση στο μέλλον, ωστόσο η δικαίωση αυτή δεν θα είναι των νεκρών (αυτό θα ήταν πραγματικά βάναυση μεταχείριση της πίστης στον μπενγιαμενικό μεσσιανισμό / εκτός αν λογίσουμε εμάς εδώ και τώρα νεκρούς – ζωντανούς ή και ζωντανούς – νεκρούς) / δικαίωση των επερχόμενων / εδώ όμως είναι το αποφασιστικό σημείο: η δικαίωση των επερχόμενων διττά ή πολλαχώς νοείται / οι επερχόμενοι θα δικαιώσουν (;) / ή οι επερχόμενοι θα δικαιωθούν; ή θα δικαιώσουν δικαιωμένοι ή θα δικαιωθούν δικαιώνοντας;/ και πώς θα γίνει αυτό; / ίσως αναγνωρίζοντας ότι πράξαμε το σωστό ή πάλι αναγνωρίζοντας ότι το δίκαιο αποσύρθηκε – πρόσκαιρα – από την πραγματικότητα / και η δικαίωση; / ξανά η αναγνώριση (ριψοκινδυνεύω μια σκέψη) / διότι η δικαίωση με την έννοια του μεσσία θα ήταν μια επικίνδυνη αναφορά στο πλαίσιο των ανθρώπινων και δη πολιτικών πραγμάτων: πώς ενσαρκώνεται ο μεσσίας στην πολιτική; / δεν θέλω να σκέφτομαι / με τρομάζει / το δίκαιο φυσικά δεν αποτελεί όρο συμβολής μεταξύ μερών – χα – αλλά διαχρονικό αίτημα (άρα ανούσια επίκληση: διότι το δίκαιο μόνον ως νομή θα πρέπει να λογιστεί – ειδάλλως κινδυνεύει να καταστεί υπερβατικό / ένας φάρος που θα καθοδηγεί μόνον το συναίσθημα (αλλά αυτό δεν γίνεται και τώρα;) / το δίκαιο, θα πει, είναι το αίτημα φυσικά του θύματος / το θύμα / ευτυχώς: το θύμα δεν είναι, προς το παρόν, το θύμα της ιστορίας γενικά αλλά είναι το θύμα του εαυτού μας (αυτό είναι μια άλλη συζήτηση) / αυτό κρίνεται και θα κριθεί πολύ – πολύ αργότερα / αλλά ο μπενγιαμενικός πρωθυπουργός προσεταιρίζεται την ήττα και τη δικαίωση / την ήττα ως δικαίωση αλλά και ως σπόρο των επερχόμενων /  ο νάνος της ιστορίας – η μικρή μας χώρα / χειροκροτήματα / ας περάσουμε σε σύντομα διαδυσφημιστικά μηνύματα / ούτως ή άλλως τα χειρότερα μόνον να έρχονται μπορούν (κρίση αισιοδοξίας: και να προσπερνούν / είστε ελεύθεροι να ανταλλάξετε τα χειρότερα με τα καλύτερα)

εκ μέρους των συντόφιμων Κραπ

με κατανόηση / ειλικρινά