Archive for the ‘ο Άγιος’ Category

ο Κραπ δεν ταυτίζεται / αφομοιώνεται / εξαφανίζεται / και όταν αναδύεται, συνήθως, μονολογεί παρατηρώντας όλα όσα έκανε και είπε / ξέρει ότι πεθαίνει / αλλά αυτό δεν κάνουν όλοι; / επιπλέον: αυτός το κάνει καλύτερα από τους άλλους / διότι ξέρει / ότι πεθαίνει / ο Κραπ μεταμορφώθηκε σε Πατ και τώρα σε Αντρέας / ο κύριος Κραπ – είπαμε – αφομοιώνεται / εξαφανίζεται και μεταμορφώνεται / είναι μέρος της τελετής ενός πεθαίνοντας / ο κύριος Κραπ / κι έπειτα απλά γκρινιάζει / αυτό δεν κάνουν όλοι; / όχι όλοι: μόνον οι ηττημένοι / τι δουλειά έχουν οι ηττημένοι ανάμεσα στους ζωντανούς; / τι δουλειά έχει πια η λογοτεχνία;

Βερσαλλίες ξανά… ή πώς να ζωντανέψετε τα λείψανα ξανά (σα μνήμη μέσα σε μουσείο).

Περαστικά μας

ΥΓ. απομένει να δούμε ποια θα είναι η Βαστίλλη σε αυτή τη φάρσα.

lovingvincent

ΥΓ. άγνωστη ημερομηνία διανομής (!)

 

blog-1

 

HereComesEverybody /ο κύριος Πωσνατονπουμ

(να μην ξεχάσω τους γιους:)

Shem and Shaun / ο Αώος

(και οι γυναίκες)

Anna Livia Plurabelle / Χαμενμολυβ

indignu, ophelia

ευγενικό δεν είναι να συμφωνούμε / ευγενικό είναι να ακούμε – τιτίβισε ένα μικρό παιδί στο τιτιβιστίρι της φιλοσοφίας για παιδιά / και η αλήθεια είναι ότι κι εγώ συχνά νιώθω ότι προκειμένου να είμαι ευγενικός θα πρέπει να συμφωνήσω ή έστω σιωπηλά να προσπεράσω (σύμφωνοι: όταν επισκέπτομαι τη γιαγιά μου που είναι πια κοντά στα 90 κατανοώ ότι δεν υπάρχει κοινό έδαφος συνομιλίας / η γιαγιά μου είναι μια φανατική της πίστης / αν και αυτός ο παροπλισμός, όταν ο άλλος απαξιοί κάθε απάντηση στην άποψή σου με γεμίζει με φόβο και ενοχή: σαν να αποσύρονται οι άνθρωποι όταν δεν τους αντιμετωπίζεις – κι αντίστροφα: ο αγώνας, η αντιμετώπιση είναι η προϋπόθεση της αναγνώρισης / δεν μιλώ για επιβολή αλλά για αναγνώριση – ακόμη και της αντίθεσης / μπορείς να χτυπήσεις το χέρι σου στο τραπέζι επικροτώντας μια προσπάθεια ή απλά μπορείς να αποσυρθείς βουβός διότι ίσως πέρασε η ώρα και τα πράγματα πρέπει να εξακολουθήσουν να διαδέχονται το ένα το άλλο – έως ότου η μόνη αλήθεια είναι η διαδοχή πέραν των τριβών) / ζήτημα αισθητικής είναι – κι αυτό υποκρύπτει μείζον ηθικό ζήτημα

ο κύριος Χ είπε: ‘στα πλέον ανεκτικά περιβάλλοντα ανθήσανε οι πλέον φοβισμένοι άνθρωποι και η ελευθερία χάθηκε με τη συγκατάθεσή τους’… ‘αλλά, προφανώς’ συμπλήρωσε ‘στα πλέον ανελεύθερα περιβάλλοντα ανθούν οι ελεύθεροι άνθρωποι’… ‘μόνο όταν δεν τους προλαβαίνουν οι σφαίρες’ έσπευσε να διορθώσει ο κύριος Ε… ‘η συγκατάθεση είναι η πιο τρανή απόδειξη της ελευθερίας’ είπε ο κύριος Γ: ‘συγκατατίθεμαι στην εκχώρηση της ελευθερίας μου’… ‘αμελείτε την ελευθερία στις επιλογές’ μουρμούρισε ο κύριος Κ, ‘αρκούν αυτές’ γέλασε χαιρέκακα ο κύριος Ε, ‘φτάνει να μπορείς να τις πληρώσεις’ συμπλήρωσε εσπευσμένα… ‘ναι, και τώρα είναι η στιγμή ίσως να ρωτήσουμε: Πώς εννοείς εσύ δηλαδή την ελευθερία;’ μίλησε ο κύριος Λ και όλοι σώπασαν… ο κύριος Λ θέλει πάντοτε να έχει τον τελευταίο Λόγο – αλλά μπορεί;

charliehebdo