Archive for the ‘ireland’ Category

 

blog-1

 

HereComesEverybody /ο κύριος Πωσνατονπουμ

(να μην ξεχάσω τους γιους:)

Shem and Shaun / ο Αώος

(και οι γυναίκες)

Anna Livia Plurabelle / Χαμενμολυβ

Advertisements

new_RC-GE1-James-Joyce

Finnegan’s Wake

(thunder): Bababadalgharaghtakamminarronnkonnbronntonnerronntuonnthunntrovarrhounawnskawntoohoohoordenenthurnuk

2 February 1882 – 13 January 1941

εσύ μοναδικέ επισκέπτη μου – μοναχικέ (;) ή μοναχική (;) – αυτού του Σαββάτου γνώρισε ότι ολοκλήρωσα τη Στοά – έτσι θα είχα μεταφράσει το Tunnel του William Gass / η αλήθεια είναι ότι το κείμενο είναι απαιτητικό αλλά τα εξογκώματα και οι απότομες πλαγιές του, η κοίτη των υδάτων που άλλοτε αργοπεθαίνουν κι άλλοτε παρασύρουν θορυβώδη και λυσσαλέα στο διάβα τους, τα υπόγεια και οι κρυμμένες παγίδες, οι λέξεις που ματώνουν, οι λέξεις που πετούν σαν σπούργιτες ή πεταλούδες στο στομάχι μέσα, η αλήθεια είναι ότι όλα αυτά έχουν σημασία ή είχαν (;) σημασία μεγαλύτερη από την αυτοβιογραφία του Knaussgaard / διότι το κείμενο αντιστάθηκε / ενόχλησε / έφτυσε / έβρισε / βεβήλωσε / εντάξει: δεν κατόρθωσε να αποφύγει τη μανιέρα του ‘μετά-μοντέρνου’ και να χρησιμοποιήσει όλους τους λαγούς του από το καπέλο του Τρελού Λαγού αλλά πάλι: το πηγάδι δεν είχε πάτο και η Αλίκη κατόρθωσε και πέρασε ανάμεσα από τις πέτρες / δεν σου το συνιστώ μοναδικέ μου επισκέπτη διότι με ενόχλησε / σαν γροθιά στο στομάχι / επίσης διότι δεν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά / αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να αντισταθεί στη ρακή και στη βαριά δουβλινέζικη κακή προφορά μου

 

την καληνύχτα μου

την 18η ημέρα φύσηξε ο άνεμος και σήκωσε σκόνη και σκουπίδια / τα βήματά μου σέρνονται αργά / κανένας δεν είναι τριγύρω / τα χρώματα είναι ασαφή / θολά / ξεχωρίζω το πράσινο / σαν άχλη / το πράσινο θυμίζει τον πατέρα μου / πάντοτε αυτό το χρώμα επέλεγε / αυτό επιλέγω κι εγώ / έχω γίνει ο πατέρας μου / την 18η ημέρα σηκώθηκε αέρας / ανεμοσούρι το / στροβιλίζομαι / τα βήματά μου / πρέπει να γίνεις εσύ τώρα εκείνο το σταθερό σημείο / είσαι / απλά πρέπει να αναλάβεις την ευθύνη της ακινησίας / και αυτό, ρώτησα, Άγιε, τι σημαίνει; / να πεθαίνεις; / αργά; / όλα στην ώρα τους / μην βιάζεσαι / την 18η ημέρα ονειρεύτηκε ότι ο Άγιος διέσχισε τους έρημους δρόμους και χάθηκε στον ορίζοντα / έγινε ο ορίζοντας / είναι ο ορίζοντας / την 18η ημέρα / κανένας δεν είναι τριγύρω / κανένας δεν θα μαρτυρήσει / αυτή η καταγραφή είναι αυτόματη καταχώρηση /

αυτή η ανάρτηση ήταν να έχει θέμα της τον ‘ρεαλισμό’ αλλά προτού σχηματιστεί σε διαδοχές λέξεων συνάντησε την επιστροφή των GY!BE (godspeed you! black emperor)  … είναι εύλογο πια ότι δεν θα έχει σαν θέμα της τον ρεαλισμό και τις παρενέργειές του αλλά την επιστροφή του ιρ-ρεαλισμού (στις αγορές;)… ή μήπως;

GY!BE

ή όπρλως ρλέει και ένλρας σπουδρλαίος σύντροφλιμος

joycecatdevilrose19

ο λρεαρλισμλρός είνλραι η βρεβλεότρλητα ότρλι ο εκσωτρερλικός κόλσμρος είνλραι η φόδρλρα τρλου εσωτλερλικού κόλσμρου γυριλισμένλρη ανάποδλρα ή και τρλο αντίστρλοφρο δηρλαρλδή ο εσωτλερλικός κόλσμρος δεν είνλραι παρλά πτύχωρση του εκσωτρερλικού… έτσι όμρως ο λρεαρλισμλρός συμπίπτει απόρλυτα με τον ιρλρεαλισμλρό ή αντί ρλρεαλισμλρό ή ιδεαρλισμλρό…

(ιρλ/αντιρλ/ιδερλ) λρεαρλιστλής κατεκσοχρήν υπήρξλε ο Διάβορλος και η γρλώσσλρα (του)

P.S. The devil mostly speaks a language of his own called Bellsybabble which he makes up himself as he goes along but when he is very angry he can speak quite bad French though some who have heard him say he has a strong Dublin accent

(James Joyce’s ‘The cat and the devil‘)

joycecatdevilrose15

»live at the Unitarian Church»

σοφά είπε: ‘θα συναντήσεις ό,τι ψάχνεις… αν ψάχνεις δαίμονα ή άγγελο, αυτόν θα συναντήσεις’ / ο Λουδοβίκος είναι νέος ακόμη και στην ταυτολογία συναντά το νόημα της ζωής / μεγαλώνοντας θα σκεφτεί πιο ώριμα: δεν πρέπει να λύσουμε την αντίφαση, αλλά να δούμε πώς αυτή λειτουργεί, λ.χ. στην πολιτεία / και η ταυτολογία; / η απάντηση θα έπρεπε να είναι: ‘αν ψάχνεις δαίμονα, άγγελο θα συναντήσεις’ ή πάλι ‘αν ψάχνεις άγγελο, δαίμονα’ / μπορεί και όχι… / απαντήσεις δεν υπάρχουν / μόνο δάχτυλα που δείχνουν / ή που νουθετούν… / δεν είναι πια βέβαιος

την καλησπέρα μου

κι αν δεν θέλω να είμαι έλληνας; ούτε τώρα, ούτε ποτέ; μα ποτέ ξανά; ποτέ όμως; ποτέ των ποτών;

καληνύχτα σας

για κάποιον λόγο θα πρέπει να υπάρχει διαρκώς μία σύνθεση απόψεων… αυτό βεβαίως φαντάζει ως αίτημα ή μία ρυθμιστική αρχή σε έναν νεκρό δημόσιο χώρο… ο σεβασμός όμως ή η αναγνώριση δεν προϋποθέτει απόψεις αλλά τρόπους ζωής που είναι, συχνά, απόλυτα ασύμβατοι: η μία επιλογή είναι η μάχη της αναγνώρισης άρα το δίλημμα της ζωής ή του θανάτου, ζωής και θανάτου… η άλλη επιλογή είναι η συνύπαρξη άρα ξανά η οριόθετηση… και οι δύο επιλογές είναι θελκτικές: δεν θέλω πια να συνομιλώ με όσους δεν με ενδιαφέρει να συνομιλώ- σε κανένα επίπεδο… ούτε καν για συναλλαγές… η οικονομία εκμεταλλεύτηκε τον κατ’επίφαση χαρακτήρα της και διασφάλισε μία χίμαιρα συνύπαρξης, στην ουσία της, εκμετάλλευσης… δεν συμφωνώ έτσι σε τίποτα αλλά μπορώ να σου πουλήσω οτιδήποτε – ακόμη και το τίποτα με το οποίο ΔΕΝ συμφωνώ… έτσι τρως σκατά και παραδίπλα έχεις την επιλογή ενός ισορροπημένου γεύματος – στον ίδιο χώρο… έτσι ακούς σκατά και παραδίπλα έχεις την δυνατότητα μίας ελιτίστικης μουσικής ακρόασης… έτσι βλέπεις σκατά αλλά πάντα μπορείς να δεις και π(ι)οιότητα… έτσι είσαι σκατά αλλά παραδίπλά έχεις την επιλογή να ντυθείς / να βαφτείς / άντε και γαμήσου… και δεν γαμιέμαι εγώ καλύτερα; θέλω ξανά να περιχαρακωθώ και να οριοθετήσω το πράγμα – από εκεί ξεκίνησε… από τα όρια… μπορώ να σε σέβομαι αρκεί να μην έχω τίποτα να κάνω μαζί σου – ΤΙΠΟΤΑ… το ίδιο ισχύει και για εσένα βεβαίως… αυτό όμως σημαίνει πως θα πρέπει να εγκαταλείψω την φλυαρία μου και το κουτσομπολιό ως οντολογική πια κατηγορία μας ανθρωπολογίας / να εγακαταλείψω τις απόψεις και να ξαναβαφτιστώ μέσα στο ενεργό στοιχείο της σύνθεσης (τελεία) – όχι των απόψεων… του τρόπου της ζωής μου…

ο Άγιος και ο Κραπ πίνανε ρακές και μεθύσανε πολύ – ο Ανελικτής πιάστηκε στα χέρια με τον Νομάδα και όλους μαζί τους σφάγιασε σε ένα μικρό βαρκακι που τους μετέφερε το ίδιο βράδυ από το φιλοσοφιατρείο στο αντίπερα νησάκι ο Lemuel παρόλο που ορκίστηκε ότι δεν θα το ξανακάνει ποτέ ποτέ ξανά ξανά ποτέ αυτό… με το τσεκούρι όμως… δεν είχε τσεκούρι όμως αυτή τη φορά: είχε οπλοπολυβόλο…

Reigns ‘The Widow Blades’
[http://www.monotremerecords.com/archives/reigns-the-widow-blades-deluxe-vinyl-package-cd-and-digital-pre-order-link]

The domino effect is a chain reaction that occurs when a small change causes a similar change nearby, which then will cause another similar change, and so on in linear sequence. The term is best known as a mechanical effect, and is used as an analogy to a falling row of dominoes. It typically refers to a linked sequence of events where the time between successive events is relatively small. It can be used literally (an observed series of actual collisions) or metaphorically (causal linkages within systems such as global finance or politics).

[http://en.wikipedia.org/wiki/Domino_effect]

Causality is the relationship between an event (the cause) and a second event (the effect), where the second event is understood as a consequence of the first.[1]
In common usage Causality is also the relationship between a set of factors (causes) and a phenomenon (the effect). Anything that affects an effect is a factor of that effect. A direct factor is a factor that affects an effect directly, that is, without any intervening factors. (Intervening factors are sometimes called «intermediate factors.»)
Though the causes and effects are typically related to changes or events, candidates include objects, processes, properties, variables, facts, and states of affairs; characterizing the causal relationship can be the subject of much debate

[http://en.wikipedia.org/wiki/Causality]

In chaos theory, the butterfly effect is the sensitive dependence on initial conditions; where a small change at one place in a nonlinear system can result in large differences to a later state. The effect derives its name from the theoretical example of a hurricane’s formation being contingent on whether or not a distant butterfly had flapped its wings several weeks before.
Although the butterfly effect may appear to be an esoteric and unusual behavior, it is exhibited by very simple systems: for example, a ball placed at the crest of a hill might roll into any of several valleys depending on slight differences in initial position.
The term «butterfly effect» itself is related to the meteorological work of Edward Lorenz, who popularized the term.

[http://en.wikipedia.org/wiki/Butterfly_effect]

η οντογένεση προϋποθέτει τον μη εκτατό χαρακτήρα της σύλληψης – όρο της πράξης: η σύλληψη παράγει αυτόματα το σημείο- γλωσσικό ή σωματικό σημείο – την ελάχιστη έκταση που ευελπιστούμε πως παραμένει στο όριο της πράξης… αυτό δεν ισχύει όμως: η πράξη αποκαλύπτεται ως σημείο μέσα στο χώρο και όχι στο όριό του… το ανάπτυγμά της συνεπάγεται κατά πρώτον το γεωμετρικό σχήμα και με δεδομένο τον πεπερασμένο χαρακτήρα της καθίσταται στερεό… το σημείο είναι πια σφαίρα και έχοντας οπλίσει εισάγει με συνοπτικές διαδικασίες την ασυμμετρία στο χώρο, το χρόνο… εισάγει με συνοπτικές διαδικασίες τη μη γραμμική διάδοση της πράξης διανοίγοντας – έστω πρόσκαιρα – τον αιώνιο και αμετάβλητο ευκλείδειο χώρο της κοινής μας αντίληψης… όλα τα παραπάνω μπορούν εξίσου να εκκινήσουν από τη μη πράξη και την έλλειψη σημείων γλωσσικών ή άλλων: η μη πράξη με αυτούς τους όρους καθίσταται άρνηση ή το μελανό σημείο (μαύρη τρύπα) που διαθλά και παραμορφώνει το χώρο επιταχύνοντας το χαοτικό ανάπτυγμα της λογικής συνέπειας… η κατακλείδα σε αυτό το ανάπτυγμα είναι πως αυτή η σφαίρα μπορεί να διαλύσει την οικεία τετρασδιάστατη φυσική των οικονομικών και πολιτικών δομών… η τροχιά δεν προϋποθέτει κατ’ ανάγκη μία πράξη – η μη πράξη είναι εξίσου ικανή…

την καλημέρα μας