Archive for the ‘μετά το μετά μοντέρνο;’ Category

Βερσαλλίες ξανά… ή πώς να ζωντανέψετε τα λείψανα ξανά (σα μνήμη μέσα σε μουσείο).

Περαστικά μας

ΥΓ. απομένει να δούμε ποια θα είναι η Βαστίλλη σε αυτή τη φάρσα.

charliehebdo

Before the flood OST

Before the flood, Documentary

Socialize Finance

από εδώ

αξίζει τον κόπο κι ας είναι εκτενές το κείμενο

Ευχαριστούμε Χάρη

κι αν ο Trump είσαι (κι) εσύ; (κι) εγώ; κι αν η Hilary ήσουν (κι) εσύ; (κι) εγώ; σοκαρισμένη η κοινή γνώμη σχολιάζει διότι η αφόδευση πλέον θα αποκαλείται χέσιμο / ή η διαχείριση, εξουσία και δύναμη / είναι καλό πότε – πότε οι λέξεις να επιστρέφουν στις ρίζες τους / όχι τίποτα άλλο: να ξέρουμε ποιον ή ποιαν έχουμε κάθε φορά απέναντί μας ή τι είμαστε κι εμείς οι ίδιοι…

καληνύχτα σας και, παρεμπιπτόντως, καλή τύχη

ΥΓ. το επόμενο δημοψήφισμα ας γίνει για τον αν μας αντιπροσωπεύει η αντιπροσωπευτική δημοκρατία κι ίσως είναι καιρός να ανοίξει η συζήτηση για μια επιμερισμένη τοπική διαχείριση, εξουσία, πολιτική – δεν είμαι βέβαιος… οι αριθμοί πια απλά δεν βγαίνουνε σε μαζική κλίμακα και οι νόμοι γελοιοποιούνται πιο πολύ κι από το κατακλυσμιαίο ξερατό των Monty Pythons ή το γνωστό λουκάνικο του Μπίσμαρκ (ας μην παρεξηγηθώ – υπάρχει συγκεκριμένη αναφορά που συνδέει νόμο και λουκάνικο – όχι ως φαλλικό σύμβολο) / ο κατακερματισμός δεν συνεπάγεται μη ενότητα και τανάπαλιν: η ενότητα μπορεί να σημαίνει και κατακερματισμό

ας πούμε ότι η Αμερική γοητεύεται από τους αγελαδάρηδες / τώρα που το σκέφτομαι: κι εμείς από τους τσοπάνηδες / γίδια ή αγελάδες; / όλοι ανεξαιρέτως πρόβατα – ακόμη και οι μη χριστιανοί / διότι ως γνωστόν οι χριστιανοί γοητεύονται από τους βοσκούς – ούτε τσοπάνηδες ούτε αγελαδάρηδες / πες το όμορφα: ποιμένες ή μήπως (εξειδικευμένοι) διαχειριστές αγροκτήματος; / λοιπόν: πρόβατα, αγελάδες ή γίδια;

αυτό είναι (;) το ερώτημα

ΥΓ. η άλλη σκέψη ήταν ένα παιχνίδι λέξεων με φαλλοκρατικά σύμβολα

προσοχή: η λέξη ‘Αμερική’ όπως και η λέξη ‘εμείς’ ή ‘χριστιανοί’ ή ‘μη χριστιανοί’ είναι απλώς αφαίρεση ή αλλιώς, πώς μια φανταστική οντολογία (μεταφορολογία) παράγει μια πραγματικότητα (αν ήμουν ο Μπόρχες θα έπρεπε να ξαναγράψω την εγκυκλοπαίδεια των φανταστικών όντων)

ευτυχώς κάποιοι αποφασίζουν / σπουδαίο πράγμα η απόφαση / η απόφαση προδίδει μια σκέψη, έναν συλλογισμό / ευτυχώς / δεν θα το άντεχα διαφορετικά / κι επειδή δεν το αντέχω δεν αποφασίζω / και φυσικά η μη απόφαση είναι κι αυτή απόφαση / ευτυχώς / πλήθος προκαταλήψεων / πλήθος ασαφών εννοιών / πλήθος κακών ορισμών / παρανοήσεων και παρεξηγήσεων / αυτές οι τελευταίες: παρεξηγήσεις / πλήθος / για αυτό και δεν αποφασίζω ποτέ και μη αποφασίζοντας έχω αποφασίσει ότι δεν θα αποφασίζω / έως ότου βρεθώ φυσικά εγκιβωτισμένος σε αποφάσεις / τότε δεν πράττω / ή προσπαθώ να μην μετατοπιστώ από την κίνηση και τη δύναμή της ή απλά αφήνομαι / ευτυχώς κάποιοι πάντα αποφασίζουν / σπουδαίο πράγμα η απόφαση / η απόφαση προδίδει μια συ/σκεψη / έναν συλλογισμό / σαφή / καθάριο / αρκεί μόνον η δυνατότητα αναγωγής και ανάλυσης / δεν χρειάζεται στα αλήθεια ποτέ να διεκπεραιωθεί αυτή / η ανάλυση / αρκεί που γνωρίζω ότι έχω τη δυνατότητα να αναλύσω / βέβαια / σπουδαίο πράγμα η απόφαση, είπε ο Άγιος που αποφάσισε ότι δεν θα έπρεπε να μιλάει τόσο πολύ και για αυτό απλώς έγραψε: η απόφαση

ανέκφραστος / ανέκφραστη / αδιαπέραστος ο τοίχος / είναι η απομόνωση – από τους ανθρώπους / περιγράφοντας ένα παιδί που δεν θέλει – κάποτε δεν θα μπορεί – να επιδείξει κανενός είδους συναισθηματική έκφραση ή ενσυναίσθηση / ένα απομονωμένο παιδί / το παράδοξο είναι ότι αυτό το παιδί θα έχει ξεσπάσματα, μια πλημμυρίδα από συναισθήματα που θα το παραλύουν οδηγώντας σε παροξυσμό / κι έπειτα: η πτώση / απομόνωση / αυτό το εκκρεμές θα είναι αυτό το παιδί / όπου η πράξη της συμπόνοιας – το συμπάσχω – θα εκκρεμεί ανάμεσα στην αδιαφορία και την παράφορη ταύτιση / θα έπρεπε να υπάρξει μια εξήγηση – αλλά οι εξηγήσεις αστοχούν συνήθως, εφόσον βασίζονται πάνω σε ένα απλό, στα όρια της παρανόησης, μοντέλο αιτίας και αιτιατού / ποτέ δεν είναι γραμμική η εξήγηση – παρά μόνον σε οριακές περιπτώσεις; / ούτως ή άλλως τον απωθούν οι ερμηνευτικές προσεγγίσεις των ψυχοπαθολόγων / έτσι θα είναι ή θα μοιάζει το παιδί (προτού μπορέσει και φτιάξει μια γλώσσα που να μορφοποιεί το αδιαμόρφωτο της ακοινώνητης κοινωνικότητάς του – συνθήκη ανθρώπινη που θα έλεγε και ο Μανώλης ο Κάντιος / ή την κοινωνική ακοινωνησία της / του) / στις ακρότατες συνέπειές της αυτή η κατάσταση δεν απολήγει σε εγωισμό αλλά στον πλήρη αφανισμό του εγώ / προτού το εγώ ανακάμψει / ως απόλυτη αρχή / προτού το εγώ αποσυρθεί / αυτή είναι η συνθήκη της ζωής της – αλλά δεν θα της ευχόμουν, είπε ο Άγιος / ούτε εγώ, είπε ο Κραπ / αλλά αυτό δεν είμαι όλοι; θα προσθέσει ο Νομάς /

ή πώς το μάτι δεν εμφανίζεται σχεδόν ποτέ στο οπτικό πεδίο μέσα (αλλά αυτή είναι μια κακή αναλογία που θέλει να μιλήσει για τη συνείδηση αδιαφορώντας για την αυτοσυνείδηση)

δεν τον απασχόλησαν τα νέα μέτρα – κοστούμι εξάλλου ράβει για την τελευταία του εμφάνιση και θα πρέπει να είναι από κάθε άποψη όμορφο / όχι / δεν τον απασχόλησαν οι έξι τελευταίοι συνοδοιπόροι του / ούτε το μικρό ξύλινο καλύβι μέσα στο οποίο θα πρέπει να στριμωχτεί – ποιος ξέρει μέχρι πότε / όχι / τίποτα από όλα αυτά/ ούτε καν ο αναγραμματισμός στο όνομά του πάνω στην επιγραφή / αυτά συμβαίνουν / ποιος θα μείνει να θυμάται εξάλλου μέσα στους χειμώνες της λήθης; / όχι

εξοργίστηκε όμως με το γεγονός ότι οι άνθρωποι αυτοί διάβασαν – εν πάση περιπτώσει κρατούσαν μέσα στο κοινοβούλιο – τη χρησιμότητα του άχρηστου του Nuccio Ordine

εξοργίστηκε με το γεγονός ότι παράφρασαν το Californication των RHCP

εξοργίστηκε με το γεγονός ότι ντύθηκαν με τα σύμβολά του, την μπλούζα των Joy Division και το ‘Unknown Pleasures’

…είναι πια τρομακτικοί

 

 

 

new_RC-GE1-James-Joyce

Finnegan’s Wake

(thunder): Bababadalgharaghtakamminarronnkonnbronntonnerronntuonnthunntrovarrhounawnskawntoohoohoordenenthurnuk

2 February 1882 – 13 January 1941