Archive for the ‘εικονικός’ Category

όλοι επικαλούνται ή προσβλέπουν ή ελπίζουν σε μια έννοια ευσυνειδησίας που θα διασφαλίζει την ελευθερία (;) στην αγορά (ποια;) παράλληλα με την (αυτόματη) αυτορρύθμισή της, διότι όλοι γνωρίζουν ότι αργά ή γρήγορα σε όλα τα συστήματα επέρχεται μια ισορροπία / δηλαδή μια κατάσταση που λειτουργεί / κάπου εδώ σταματούν όμως οι αναλογίες / διότι ναι: η αγορά λειτουργεί αλλά, φαίνεται ότι λειτουργεί σε βάρος των πολλών / έκπληκτο το άρθρο υπογραμμίζει ότι παραβιάζεται η εργατική νομοθεσία ή πάλι, δεν εκδίδονται αποδείξεις / μα γιατί; / ελευθερία σημαίνει να αποφασίζω εγώ, όπως θέλω, όποτε θέλω / σαν τις διαφημίσεις ένα πράγμα / ή όχι;

την καλησπέρα μας

Advertisements

συνηθίζουμε να λέμε στα παιδιά πώς οι πράξεις τους έχουν αντίκτυπο και στους άλλους / άμεσο ή έμμεσο / κι εξηγούμε συνήθως τι συμβαίνει αν ή τι θα συμβεί αν… / ο αντίκτυπος συνήθως είναι πρόσκαιρος / ένα κλάμα / μια παρεξήγηση / μια αψιμαχία / μια απογοήτευση / ένας αποκλεισμός / πρόσκαιρος είπα / δεν είπα μικρός / θα περίμενες πως κι οι ενήλικες είναι σε θέση να το αντιληφθούν αυτό / ότι δηλαδή και οι δικές τους πράξεις έχουν αντίκτυπο / πόσο μάλλον όταν τα μεγέθη και η δύναμη αυξάνει με ιλιγγιώδη ρυθμό / θα περίμενες ότι αυτό επικαλείται την κοινή λογική – που τόσο λοιδορούν οι ορθολογικοί και τόσο κακομεταχειρίζονται οι εμπειρικοί / κι όμως… / δεν ισχύει / φυσικά η άμεση σύνδεση της πράξης με τη συνέπειά της, όπως συμβαίνει στις μικρές ηλικίες, εξαφανίζεται στον κόσμο των ενηλίκων / η συνέπεια μιας πράξης γίνεται σενάριο / κατασκευασμένο γεγονός / ψέμα / αμελητέα ποσότητα / αναγκαίο κακό / παράπλευρη απώλεια / κόστος / έτσι η συνέπεια δεν είναι πια ορατή / σε αυτόν / αυτήν / αυτούς /αυτές που πράττουν / κι έτσι η συνέπεια υποχωρεί (όπως και η σημασία της ευθύνης αλλά και η δυνατότητα ενός αναστοχασμού: διαλύεται η έννοια της αιτιότητας και αντικαθίσταται – όπως απαιτεί εξάλλου και η σύγχρονη επιστήμη – από την πιθανότητα (εκτός κι αν σε πιάσουν επί τω έργω… σε αυτήν την περίπτωση μπορεί να στοιχειοθετηθεί μια σύνδεση πράξης και συνέπειας / πρόσκαιρα βεβαίως) / έτσι η πράξη, αν και έχει συνέπειες, συνδέεται με ένα σύνολο πιθανών συνεπειών που επιδέχεται ερμηνείας / δεν είναι κακό / είναι μοντέρνο / πολύ μοντέρνο / ίσως θα πρέπει κι εμείς να σταματήσουμε λοιπόν να λέμε στα παιδιά για τις πράξεις και τις συνέπειες / δεν μαθαίνουν εξάλλου με αυτόν τον τρόπο τίποτα χρήσιμο /

ΥΓ/ στο μηχανικό σύμπαν του Νεύτωνα η αιτιότητα είναι αδήριτη ανάγκη / στο κβαντικό σύμπαν η πιθανοκρατία αποτυπώνει μια θεμελιώδη αδυναμία στο μικρότατο του σύμπαντος, την αδυναμία πρόβλεψης / προσοχή όμως στις αναλογίες: μεταφέροντας την πιθανοκρατία στο μηχανικό σύμπαν (συγχρονικά) δεν είναι πια σίγουρο για ποιο πράγμα μιλάμε / το οποίο δεν θα ήταν κακό αν δεν είχε συνέπειες… ή όχι;

την καλησπέρα μας

ας μην προσπαθούμε τόσο πολύ να αλλάξουμε τον κόσμο (πια) /

ας ορθώσουμε έναν αντί-επαναστατικό λόγο: ας προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε…

η πράξη της κατανόησης μοιάζει απελπιστικά θεωρητική / απόκοσμη πια… η αλλαγή ωστόσο – έστω ότι αυτό θέλει ο καθένας ή η κάθε μια (δεν είναι βέβαιο ότι είναι ζητούμενο) – έρχεται μέσα από την κατανόηση (ρήση / σύνθημα)… η κατανόηση ως επούλωση ενός προπατορικού τραύματος ή πώς θα μπορούσαμε να σταματήσουμε την ενατένιση – να είμαστε θεατές; ας μην βιαστούν οι επαναστάτες: επαναστάσεις δίχως κατανόηση μοιάζουν τυφλές, όπως και κατανόηση δίχως επανά-στάση, μοιάζει κενή…

η εμπειρία της κατανόησης ξεκινάει με την ντροπή / την αμηχανία / την αποστροφή / προτού στραφούμε στην κατανόηση των λόγων της ντροπής / θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι, με μια τέτοια περιγραφή, η κατανόηση μοιάζει με μεταστροφή – μόνον που δεν έχει θεολογικές προϋποθέσεις και προεκτάσεις… το θαύμα ή η μεταστροφή θα πρέπει να αναδυθεί μέσα από την κατανόηση – και όχι την αποκάλυψη… σύμφωνοι: ίσως μοιάζει με αποκάλυψη… αλλά επίπονη – σαν το όργωμα, τη σπορά, τη φροντίδα, τον θερισμό αλλά, κυρίως, τον αναστοχασμό όλων των παραπάνω… φυσικά αυτό είναι ένα κενό δέον πια: καθώς δεν χρειάζεται ούτε όργωμα, ούτε σπορά ή φροντίδα συνήθως… είναι όλα άμεσα διαθέσιμα… δίχως συνέπειες…

ΥΓ. έχουμε (;) πια κατανοήσει (;) τις περίπλοκες ακροβασίες των ορθολογικών δομών της οργάνωσης του συμβολικού ανθρώπινου χώρου… παρόλα αυτά, αυτές επιμένουν και αναπαράγονται, απορροφώντας την ένταση της σύγκρουσης των ατόμων ή και των ομάδων με αυτές… η κριτική έτσι μοιάζει απόκοσμη (η κατανόηση) ή περιορίζεται στη θεωρία… αυτή είναι η αντίφαση (ίσως είναι αντινομία άρα αναγκαία)…

την αισιόδοξη καλημέρα μας

η γη ξανάγινε επίπεδη – αν ήτανε ποτέ σφαίρα… μάλλον δεν ήτανε… ο εθνικισμός μοιάζει να έχει επανακάμψει – ταυτόχρονα υποχωρεί η προβληματική της ταυτότητας (δεν ξέρουμε αν η ταυτότητα – εδώ η συλλογική φαντασιακή συμβολική θέσμιση του έθνους ή της ομάδας – οφείλει να προηγείται ανθρωπολογικά προτού μπορέσουμε να την καταστήσουμε πρόβλημα – το δέον ωστόσο δεν έχει θέση εδώ: έτσι έχει το πράγμα)… θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι η οικονομία παραμένει η μόνη ελπίδα σε αυτόν τον χαλεπό καιρό: αν κινηθεί προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, θα σωθεί ο πλανήτης… αν κινηθεί προς το διακρατικό εμπόριο, θα σωθεί η διπλωματία (άρα και η ειρήνη – μέχρις ενός σημείου)… αν κινηθεί προς την καινοτομία ή τις εκκινήσεις, θα μπορέσουν νέοι άνθρωποι να εργαστούν… για αυτό ας ελπίσουμε στην παρέμβαση της αγοράς (η οποία παραμένει υπόδειγμα λειτουργίας και αξιοκρατίας) και κυρίως, των τραπεζών απέναντι στις μεγάλες βιομηχανίες όπλων και στους εθνικιστές… η διεθνής της οικονομίας οφείλει να επανακάμψει… προτού εναγκαλιστεί ξανά το έθνος με την εθνική οικονομία… παραμένουμε θεατές με κομμένη την ανάσα… για τα Σκόπια, την Β. Κορέα, τη Συρία, τη Γαλλία, τη Βενεζουέλα… τη μικρή πια Βρετανία, τη Σκοτία και – γιατί όχι; – για εμάς: την Ελλάδα… ούτως ή άλλως, για μας η γη πάντοτε ήτανε επίπεδη… προφανώς και για όλους τους άλλους…

καλημέρα;

lovingvincent

ΥΓ. άγνωστη ημερομηνία διανομής (!)

Before the flood OST

Before the flood, Documentary

‘η μεγάλη μάζα’ φαίνεται πως συμφωνεί με τον νέο εθνικισμό του Economist / ο εθνικισμός απλουστεύει την όραση και βοηθάει στο βλέμμα να εστιάσει δείχνοντας με σαφήνεια έναν εχθρό / το πρόβλημα δεν είναι ότι ο νέος αυτός εθνικισμός χρησιμοποιεί τα συνθήματα μιας παλαιάς ριζοσπαστικής ρητορικής / ούτως ή άλλως τα συνθήματα φαίνονται κενά πια / τον ίδιο νέο εθνικισμό βιώνει η ευρωπαϊκή ένωση και είναι πιθανολογώ αυτός που θα περιορίσει τη σημασία ή και την ενότητά της (αυτό ήδη συμβαίνει εξάλλου) / τα πράγματα δεν είναι νομοτελειακά: ή αλλιώς / δεν αρκεί η λέξη προκειμένου να εγκαθιδρύσει το πράγμα: μπορώ να πω ότι είσαι ελεύθερος αλλά μπορώ να πράττω αίροντας την όποια ελευθερία σου / θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι έχετε / έχουμε αποτύχει πλήρως… δεν ξέρω αν το πρόβλημα είναι η ανασφάλεια / αυτή όμως φαίνεται πως καθορίζει τη συμπεριφορά μας και αυτή έχει καταστεί πια απτή – συγκεκριμένη / ‘η μεγάλη μάζα’ είναι άνθρωποι που αναζητούν ασφάλεια – δεν είπε ο κύριος Γκρο και έφυγε από την σκηνή / τουλάχιστον είχε περιγράψει επαρκώς μια κομβικής σημασίας έννοια της σύγχρονης αντίληψης περί πραγμάτων… ε; /

η εξέλιξη φαίνεται πως εμπερικλείει μια αρχή προοδευτικής πολυπλοκότητας / θα μπορούσαμε να θεμελιώσουμε την πολυπλοκότητα σε μια εξελικτική διαδικασία ως αφενός εξειδίκευση αφετέρου αλληλεπίδραση – όλα μέσα σε έναν ορισμένο χρονικό ορίζοντα, ένα κριτικό όριο πέρα από το οποίο τα πράγματα καταρρέουν εσωτερικά ή εξωτερικά (παραμορφώνονται και πεθαίνουν) ή πριν από τον οποίο δεν εξελίσσονται πολύπλοκα συστήματα ή ‘συστήματα’ / με αυτή τη λογική θα μπορούσαμε – ισομορφικά – δίπλα στον κοινωνικό δαρβινισμό να προτάξουμε κι έναν εξελικτικό δαρβινισμό με κυρίαρχη έννοια την πολυπλοκότητα προκειμένου να θεμελιώσουμε για ποιον λόγο τα συμβολικά ή φαντασιακά μας συστήματα πρέπει να είναι (ή να μοιάζουν) πολύπλοκα ή για ποιον λόγο θα πρέπει να υποταχθούμε στο αξιακό σύστημα της αγοράς / το ερώτημα που θα πρέπει απλά να σκεφτούμε είναι αν έχουμε ήδη υπερβεί το κριτικό εκείνο όριο και έχουμε παραμορφωθεί ή απλά καταρρεύσει / η εξειδίκευση και η πολυπλοκότητα μοιάζουν όλο και περισσότερο με ένα ένδυμα που συσκοτίζει την κατανόηση / αν δεν κατανοούμε όλα μοιάζουν μαγικά (κάτω από αυτά τα ρούχα υπάρχουν σκελετοί, δομές, εγκαταστάσεις, με έναν λόγο: άνθρωποι)

εναλλακτικά: θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στις αναλογίες που χρησιμοποιούμε

the decemberists

and they were all there… somehow… the Smiths and the rain and the water – mostly water / rain or sea or lake / and the lyrics and the tongue – mother or otherwise… just the possibility of lyrics – again… of course, there was the Decemberists / again… don’t forget the music… there was music… mostly music…