ήταν αμήχανο να διαβάζω τους πανηγυρισμούς των φανατικών μουσουλμάνων μετά την έκρηξη στο Manchester… η αμηχανία μεγάλωσε διαβάζοντας τους πανηγυρισμούς των φανατικών αριστερών / φασιστών μετά την έκρηξη της βόμβας στον Παπαδήμο… σοβαρά τώρα: θα μιλήσει κανένας άλλος για υποκίνηση σε μίσος;

(μιλώντας για υποκίνηση σε μίσος είναι αυτονόητο ότι μιλάς για υποτίμηση ανθρώπων)

ΥΓ. τη δικιά μας φυσικά – εννοώ τη τζιχάντ…

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η aufheber λέει:

    διάβασα μια επιστημονική (;) προσέγγιση αναφορικά με το τι συμβαίνει στο μυαλό των τρομοκρατών (http://antikleidi.com/2017/05/28/sto-myalo-twn-tromokratwn/) / είναι εντυπωσιακό πώς η νευροβιολογία ανακαλύπτει ότι υπάρχει υλικό υπόστρωμα (‘δομές’ στον εγκέφαλο) αναφορικά με τον τρόπο συμπεριφοράς, που αποτυπώνεται σε μαγνητικές τομογραφίες… το πιο εντυπωσιακό είναι ότι αυτό το άρθρο θεωρεί ότι επεξηγεί τη συμπεριφορά, όταν απλά και μόνον αποκαλύπτει την υλική βάση της συγκεκριμένης αυτής συμπεριφοράς… εκτός κι αν αυτή η επιστήμη θεωρεί ότι παρεμβαίνοντας στα κυκλώματα – στην υλική βάση – μπορεί να θεραπεύσει συμπεριφορές / κάτι σαν τις παλιές καλές λοβοτομές που χρησιμοποιήθηκαν για να τροποποιήσουν τη βίαιη συμπεριφορά ή πάλι, τα ηλεκτροσόκ ή τα φάρμακα ενάντια σε ομοφυλόφιλους κτλ. / υποθέτω ότι είναι περίπλοκη και νεφελώδης η διασύνδεση απλά και μόνον της εκπαίδευσης (ως μάθησης συμπεριφοράς) με την ίδια τη συμπεριφορά/ υποθέτω ότι δεν αρκεί η αναφορά σε κακή εκπαίδευση / κακές συνήθειες κτλ. / θα πρέπει να αποτυπωθεί και το υλικό της σύστοιχο / έτσι πέρα από τη τζιχάντ σου θα πρέπει να διαλέξεις και τον τρόπο θεραπείας σου / άμεσο: χειρουργική παρέμβαση ή χρονοβόρο: προσπάθεια και εκπαίδευση (αμφότερα με αμφίβολα αποτελέσματα)

  2. Ο/Η aufheber λέει:

    θα έπρεπε πάντως να επιχειρηθεί μια παρόμοια αποτύπωση των δομών της κοινής γνώμης που επιχαίρει με κάθε παρόμοια πράξη… μια νευροκοινωνιοβιολογική προσέγγιση…

    την καλησπέρα μας

  3. Ο/Η aufheber λέει:

    Το σχόλιο του Σεβαστάκη παραμένει ακατανόητο: Ποια η διαφορά ‘αυτολογοκρισίας’ από τον ‘αυτοπεριορισμό’; Σύμφωνοι: Η λέξη ‘λογοκρισία’ ανασύρει κακές μνήμες – μέχρι εκεί όμως.

    Το ερώτημα είναι μάλλον αυτό: Επαφίεται στη συνείδηση του καθενός ή της καθεμιάς ο τρόπος έκφρασης ή εκφοράς ενός λόγου – προφανώς δημόσιου, εφόσον είναι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (έχει δίκιο ο Σεβαστάκης) – ή θα πρέπει να λειτουργούν, επιπλέον, μηχανισμοί ελέγχου;

    Η συνείδηση είναι σκοτεινό μέγεθος – και μετά τους ρομαντικούς: ανεξέλεγκτο / κι αυτό είναι σαφές νομίζω / ο έλεγχος; / εξίσου σκοτεινός: είτε είναι εσωτερικευμένος σαν φωνή (θεός / νόμος / πατέρας / συνείδηση / εγώ) είτε είναι εξωτερικός… ξέρουμε νομίζω ποιο είναι το ιδεώδες / ανάμεσα στη νύχτα του άπειρου και σκοτεινού εγώ της συνείδησης (που γεύεται μια πρωτόγνωρη βούληση και ελευθερία) και στην σκοτεινή ελεγκτική λειτουργία της μηχανής ενός απρόσωπου νόμου (Κάφκα) πρέπει κάπως να λειτουργήσουμε… ανεξέλεγκτα; ελεγχόμενα;

    Δυστυχώς δεν είμαστε όλοι καλοί / ούτε κακοί / είμαστε μάλλον δίποδα / άπτερα /

    την καλησπέρα μας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s