φτάσαμε έτσι λοιπόν στον αδιανόητο χαρακτήρα του αναστοχασμού… αυτό που ακολουθεί είναι η γενεαλογία μίας ασυναρτησίας…
(εξωστρέφεια) το βλέμμα (μου) απορροφάται από το αντικείμενο (τον σκοπό) / βλέπω ως σκοπός / είμαι σκοπός / σκοπός / η διπολική φύση της σκοπιμότητας: επιτυχής έκβαση ή αποτυχημένη έκβαση / αναστοχασμός – ανάλυση – ανατροφοδότηση – επανάληψη προσπάθειας ή… παραίτηση / αναπροσαρμογή… (παρακαλώ ρίξτε ένα κέρμα)
(εσωστρέφεια) το βλέμμα και το αντικείμενο (σκοπός) / το βλέμμα ως αντικείμενο / διάρρηξη σκοπιμότητας / βλέμμα / η αιώνια επαναφορά του βλέμματος / βλέμμα / βλέπω / απορρόφηση μέσα στο βλέμμα / κύκλος / ενδοσκόπηση / ακινησία / αντανάκλαση / εικόνα / διαφάνεια / εξαφάνιση / αναμετάδοση…
βλέμμα // αντικείμενο /// σκοπός ///// όχι βλέμμα ////// όχι αντικείμενο /////// όχι σκοπός /////// όχι αισθητική //////// αντιδιαισθητικότητα ////////// αντι-εποπτικός ////////// σχήμα… προοπτική ////////////// προκατάληψη ////////////////// πρόληψη:προλαμβάνω /////////////////// προϋπόθεση ///////////////// αντίφαση… παρακαλώ δοκιμάστε διαφορετική διαδρομή //////////////////////// αντίφαση /////////////////////////////////////////////// αντίφαση //////////////////////////////////////////////////// αντίφαση \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\ αντίφαση /////////////////////////////////////// παρακακαλώ δοκιμάστε ξανά \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\
παρατηρώντας τις εικόνες κατανοούμε ότι οι εικόνες είναι ασυνάρτητα στοιχεία με μοναδικό σκοπό να συνδράμουν στην εποπτεία μίας σκέψης: να καταστήσουν την σκέψη εποπτική… οδηγώντας σε σύχγυση αυτόν που παρατηρεί: παρατηρώντας την εικόνα παρατηρούμε την εποπτική διάσταση μίας ακολουθίας ήχων απαλάσσοντάς μας από την αποκωδικοποίηση των ήχων… ο ήχος κωδικοποιείται και αποκωδικοποιείται έτσι αποκλειστικά μέσα στην εικόνα σύμφωνα με έναν ασαφή προσαντολισμό μας, το συγκείμενο της χρήσης… η σκέψη έτσι περισυλλέγεται μέσα στην εικόνα και όχι μέσα στη γλώσσα- η ίδια η λεξη καθίσταται απλώς εικόνα… η διαφάνεια αυτή επιτρέπει στην σκέψη να απορροφηθεί και να διαχυθεί στο χώρο…
εποπτεία / σύμβολα / διερμηνεία / η αιώνια επαναφορά της ερμηνείας…
προσπαθώντας να καταστήσω εποπτικό τον ρατισμό, την προκατάληψη και τα στερεότυπα για μικρά παιδιά… δίχως να επιθυμώ να κινηθώ στην ασφάλεια των αφοριστικών στερεότυπων (*όλοι ίσοι * όλοι διαφορετικοί – διότι απλά: όλοι διαφορετικοί / από δω εμείς/// από δω εσείς ** όλοι στον χώρο τους /// γκέτο: σεβασμός; ////// ανέχεια; /// ανοχή ///// οίκος ανοχής: αυτός είναι ο δημόσιος χώρος; //////// ένας οίκος ανοχής;////////////////////// και πώς συνδέονται όλα αυτά σε μία έννοια; ή αρκεί μήπως μία εικόνα;)… παρατήρησα εικόνες και σύμβολα… τίποτα άλλο… αποσύνδεσα κάθε έννοια αξίας από την εικόνα και επικεντρώθηκα στη λειτουργία της εικόνας…
αυτοπραγματοποιούμενη προφητεία: Which side are you on boys?
όλοι αγαπάμε ένα θύμα… ειδικά όταν το θύμα είμαστε εμείς…
ΥΓ. χρειαζόμαστε διαφορετικό soundtrack
όπως τραγουδάει ο Lennon….
‘if you want to be a hero well, just follow me’
στον καταληκτικό του στίχο ο Lennon αφήνει ξανά ανοικτό όλο το σύμπαν των ερμηνειών – για αυτό είναι σπουδαίος… ή για αυτό λέω ότι ειναι….
μία δυνατή απάντηση:
Jenseits von Gut und Böse / Vorspiel einer Philosophie der Zukunft
‘you all got to work it all out for yourselves/// YES! we all have got to work it out for ourselves’
ο μόνος αντίλογος: ΜΟΝΟ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ…