κι αν δεν θέλω να είμαι έλληνας; ούτε τώρα, ούτε ποτέ; μα ποτέ ξανά; ποτέ όμως; ποτέ των ποτών;
καληνύχτα σας
(δεν) είμαι έλληνας τώρα
Posted: Φεβρουαρίου 18, 2012 in (oblivion) μνήμη, 1, complications/compilations, epistomadologies, iceland, ireland, σωματολογία, σημειολωτική, χρονογραφίες(ή Benjamin), αποβλεπτικά σχόλια, αβαθή ή συνομιλώντας σιωπηλά, γραμματικές παρατηρήσεις, καλήψεις / occupations, μετα-τοπολογία, μηδέν, νομάς, meta / post -, orakelnΣχόλια
ελληνόφωνος ίσως; ευτυχώς δεν υπήρξα και ποτέ έλληνας…
ο φιλελληνισμός και άλλες μπούρδες: όπως και η ανεξαρτησία όλα είναι θέμα PR – τίποτα άλλο… εκστρατείες / καμπάνιες και τα λοιπά ιδεοληπτικά παραληρήματα…
δεν είμαι τραπεζίτης;
πολύ καλύτερα…
συμπαράσταση αλήθεια σε ποιον και για τι; παρόλο που ως κίνηση πολιτών είναι σπουδαία εντούτοις απουσιάζει το αντικείμενο του πόθου, το αντικείμενο της συμπαράστασης… αλλά πάλι;
σώσε την παρτίδα / πατρίδα… εσύ διαλέγεις
μπροστά σε αυτή τη θεομηνία που έπληξε τη χώρα….
βλέποντας εχτές Πρωταγωνιστές… κατανοώ ότι για έναν μεγάλο μάλλον αριθμό ανθρώπων η πατρίδα παραμένει ο ορίζοντας που προδιαγράφει την σκέψη τους απόλυτα… εννοώ ότι ανεξάρτητα από τυχόν εκδοχές περί πατρίδας όλοι μάλλον συγκλίνουν στο αυτονόητο γεγονός της ύπαρξής της… ανάμεσα σε διαγνώσεις, προτάσεις, θεραπεία κοκ. το ενδιαφέρον γεγονός παραμένει πως όλοι όσοι συμμετείχαν σε μία ακόμη (προβληματική) εκπομπή αναπαράγουν στο έπακρο την κυρίαρχη φιλολογία σε όλα τα επίπεδα… ένας νεαρός θέλει αξιοκρατία… ο άλλος νεαρός θέλει επικεφαλής τον Παπαδήμο… η νεαρή το ίδιο: με άλλη ομάδα… ο νεαρός βρίσκει εύκολα το σύνθημα: εμπρός λαέ μην σκύβεις το κεφάλι… θα μου πεις: τηλεόραση κάθισα να δω… δίκιο έχεις… κι επειδή είδα συνεχίζω… ο άλλος νεαρός λεει: ευκαιρίες… το πρόβλημα να γίνει ευκαιρία… και συνεχίζει: θεωρούμε, λέει, πως ο ιδιωτικός τομέας δεν μπορεί να προσφέρει όλα όσα προσφέρει το κράτος… ναι – αυτό είναι… εξαιρετική διάγνωση: αξιοκρατία / ιδιωτικές πρωτοβουλίες / ΜΚΟ / ελάχιστο σχεδόν καθόλου κράτος… έχει δίκιο: το κράτος είναι κακή λέξη… όπως και η πατρίδα: τι είναι η πατρίδα δίχως κράτος; ευκαιρίες που το κράτος θα επιτρέψει στον ιδιώτη να εκμεταλλευτεί; σαν τον τυφώνα Κατρίνα; που έγινε μια σπουδαία ευκαιρία εκμετάλλευσης αλλά κυρίως διάλυσης του τοπικού εκπαιδευτικού δημόσιου συστήματος; στη θέση της εκπαίδευσης… κουπόνια… στη θέση της σίτισης… κουπόνια… ή μονάδες; φορο-απαλλακτικές μονάδες; το κράτος και η πατρίδα… αυτός είναι ο ορίζοντας… κι αν λέγαμε; δημόσιος χώρος; αν λέγαμε κοινωνικός χώρος; κι αν αυτός ο χώρος δεν ήταν απλά η Μητροπόλεως και η Τσιμισκή, η Νίκης με τα μαγαζιά; κι αν ελευθερία δεν ήταν απλά επιλογές;
την καλημέρα μας
παρτιδολαγνεία