αξιοπρεπής θάνατος ή αλλιώς (μη) λόγος περί ευθανασίας: αναλαμβάνω να πεθάνω όπως θέλω (την έσχατη αναλαμπή της ελευθερίας μου) – άρα και να ζήσω όπως θέλω…
Θείος Πλάτωνας
Υγ. Η Βαστίλλη δεν θα πέσει με συζητήσεις / προγραμματικές αρχές / καταστατικά / υπογραφές / συμβολικές καταλήψεις / πορείες (απορίες) / συγκεντρώσεις / συνδικαλισμό του κώλου ή κωλοσυνδικαλιστές / δεν θα πέσει με τα ελάχιστα που δεν εξασφαλίσαμε και σήμερα / δεν θα πέσει με ηθικολογίες / αυτή η μπούρδα / με βασικούς μισθούς / όλα όσα αναπαράγουν στη ρίζα του το σύστημα: την μισθωτή εργασία / χέσε μας / στην εποχή της ελευθερίας, των επιλογών, της ορθολογικής ανταλλαγής επιχειρημάτων, τον σεβασμό, πριν από όλα, της άποψης και της διαφορετικότητας ισοπεδώνοονται και η άποψη και η διαφορετικότητα διότι αφαιρείται η τριβή και η ένταση που αυτές συνεπάγονται, σε αυτήν την εποχή, ας πάρουμε όλοι μαζί τον βασικό μας μισθό και ας τον χώσουμε στον κώλο μας (προτού γίνει επίδομα απασχόλησης ή κατώτατο ημερομίσθιο) / και εκεί: άλλοι απολαμβάνοντας άλλοι πονώντας ας αναλογιστούμε αν τα δάκρυα είναι χαράς, λύπης, δακρυγόνων, άρα χημικού πολέμου, θυμού που μόνον ως κλάμα εξωτερικεύεται – να, λέει, – αυτό είναι ακριβώς το σημείο όταν πνίγεσαι και δεν έχει και μαλλιά για να πιαστείς / τι σκατά κάνεις; / τι σκατά κάνεις;/ με ποιους σκατά είσαι; / φυσικά όλα συνεχίζουν ως έχουν διότι το μόνο που είχαμε και έχουνε είναι εικόνες / ομοιώματα/ γαμημένα σύμβολα / φαντασιακά γηπέδου / μια ζωή / εξασφάλιση: όχι πια / ρίξτε κλεφτές ματιές στην άβυσσο λέει ο Νίτσε – όχι στα άδεια ράφια (!) των σούπερ που ούτως ή άλλως σας (γ)καβλώνουν και μαλακίζεστε μετά κοιτώντας το πορτοφόλι σας: στον γαμημένο τον τρόμο / εγώ είμαι πολύ φοβισμένος πια / όχι για μένα… / φυσικά πάντα μπορεί να εκλεγεί ο Κουβέλης ή γιατί όχι η Παπαρήγα – το νέο ΕΑΜ / και να αυτομολίσουν μετά μπροστά στο φόβο όχι του ευνουχισμού αλλά της διείσδυσης / η αριστερά φίλοι μου δεν κοιμάται: ποτέ δεν κοιμόταν / είναι – δεν ξέρω πώς να το θέσω – ΜΕΡΟΣ του κωλοσυστήματός σας / πάντα βέβαια μπορούμε να καθίσουμε σε έναν κύκλο και να κάνουμε θεραπεία – για κάποιον λογο σκέφτηκα τον Τριερ και τους Ηλίθιους / όλα όσα προηγήθηκαν είναι προβοκάτσια του Αγίου…
ζητούμε προκαταβολικά συγνώμη – το έσχατο προπύργιο της λογικής είναι η σύγχυση και ο συνειρμός, η ίδια η σχιζοφρένεια που συγχέει τους υπερβατολογικούς / γραμματικούς χώρους της γλώσσας
