όταν ήμουν μικρός νόμιζα πως οι λέξεις είναι πράγματα… ορισμένες λέξεις μάλιστα με είχανε μπερδέψει τόσο πολύ που δεν μπορούσα να αναπνεύσω… μεγαλώνοντας σκέφτηκα να αντικαταστήσω τις λέξεις με ορισμούς… έτσι θα κατάφερνα να σταθεροποιήσω τη διακύμανση που συνεπάγεται η απουσία του πράγματος… κάποτε κατανοείς βέβαια πως οι ορισμοί ορίζουν αυθαίρετα το ίδιο το πράγμα… [...]
Αρχείο για Φεβρουαρίου, 2012
λέξεις /και/ως/ πράγματα
Posted: Φεβρουαρίου 28, 2012 in (παρα -) λή(ρήμ)μματα, ερινύες, εσωτέρικα, λοξολογίες, μετα-τοπολογία0
some riot
Posted: Φεβρουαρίου 27, 2012 in (παρα -) λή(ρήμ)μματα, complications/compilations, epistomadologies, grinderman, σωματολογία, υπεραναγνώσεις, χρονογραφίες(ή Benjamin), ερινύες, εσωτέρικα, καλήψεις / occupations, μετα-τοπολογία, meta / post -, music, orakeln, theatreδιαβάζοντας για την πρώτη μεγάλη νίκη των αναρχικών στις 12 Φλεβάρη και τον παραμορφωτικό φακό των ΜΜΕ / σκόρπιες φράσεις αντί προλόγου / ‘οι πολίτες επέλεξαν ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ’ / ‘ΜΠΡΑΒΟ’ / ‘ΓΑΜΗΣΤΕ ΤΟΥΣ’ / ‘ο κόσμος σε χειροκροτεί’ / ‘ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΡΧΕΣ ΜΑΖΕΥΑΝ ΜΑΡΜΑΡΑ και τα έδιναν στους ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ’ / η εκτροπή της δημοκρατίας είναι η επευφημία της [...]
\/\/\/\/\/\/\/\/\/\/\…………….
Posted: Φεβρουαρίου 23, 2012 in (oblivion) μνήμη, complications/compilations, epistomadologies, σημειολωτική, εσωτέρικα, μετα-τοπολογία, νομάς, meta / post -, theoriaφτάσαμε έτσι λοιπόν στον αδιανόητο χαρακτήρα του αναστοχασμού… αυτό που ακολουθεί είναι η γενεαλογία μίας ασυναρτησίας… (εξωστρέφεια) το βλέμμα (μου) απορροφάται από το αντικείμενο (τον σκοπό) / βλέπω ως σκοπός / είμαι σκοπός / σκοπός / η διπολική φύση της σκοπιμότητας: επιτυχής έκβαση ή αποτυχημένη έκβαση / αναστοχασμός – ανάλυση – ανατροφοδότηση – επανάληψη προσπάθειας [...]
(δεν) είμαι έλληνας τώρα
Posted: Φεβρουαρίου 18, 2012 in (oblivion) μνήμη, 1, complications/compilations, epistomadologies, iceland, ireland, σωματολογία, σημειολωτική, χρονογραφίες(ή Benjamin), αποβλεπτικά σχόλια, αβαθή ή συνομιλώντας σιωπηλά, γραμματικές παρατηρήσεις, καλήψεις / occupations, μετα-τοπολογία, μηδέν, νομάς, meta / post -, orakelnκι αν δεν θέλω να είμαι έλληνας; ούτε τώρα, ούτε ποτέ; μα ποτέ ξανά; ποτέ όμως; ποτέ των ποτών; καληνύχτα σας
Labirinto
Posted: Φεβρουαρίου 16, 2012 in (παρα -) λή(ρήμ)μματα, (oblivion) μνήμη, complications/compilations, epistomadologies, σημειολωτική, φιλοσοφια, αβαθή ή συνομιλώντας σιωπηλά, αγρυπνία (Nachtgottestdienst / wake), μετα-τοπολογία, νομάς, meta / post -, music, orakeln, theoriahttp://www.labirinto.mus.br/ Godspeed You! Black Emperor [άρχισε να παίζεις χαλί το East Hastings περίπου στο 1,5 ή 2 λεπτά πριν τελειώσουν οι Labirinto]
αξιοπρεπής ζωή; είσαι και φαίνεσαι!
Posted: Φεβρουαρίου 14, 2012 in (παρα -) λή(ρήμ)μματα, grinderman, συντακτικά φαινόμενα, σωματολογία, σημειολωτική, χρονογραφίες(ή Benjamin), αστυνομοτρομοκρατία, αντινομικά, γραμματικές παρατηρήσεις, διαστρωμάτωση σημασιών, καλήψεις / occupations, λου, λοξολογίες, μετα-τοπολογία, μηδέν, νομάς, Kant, meta / post -, orakeln, theatre, theoria, Wittgensteinαξιοπρεπής θάνατος ή αλλιώς (μη) λόγος περί ευθανασίας: αναλαμβάνω να πεθάνω όπως θέλω (την έσχατη αναλαμπή της ελευθερίας μου) – άρα και να ζήσω όπως θέλω… Θείος Πλάτωνας Υγ. Η Βαστίλλη δεν θα πέσει με συζητήσεις / προγραμματικές αρχές / καταστατικά / υπογραφές / συμβολικές καταλήψεις / πορείες (απορίες) / συγκεντρώσεις / συνδικαλισμό του κώλου [...]
Wittgenstein
Posted: Φεβρουαρίου 9, 2012 in (oblivion) μνήμη, epistomadologies, νομάς, Kant, meta / post -, music, orakeln, theoria, Wittgensteinξέρω… είναι ν’απορείς αλλά αν ήσουν ηθικός, δεν θα είχες γράψει ούτε μία γραμμή… ξέρω… αν ήσουν όμως ηθικός θα είχες ήδη αποσυρθεί… ξέρω…
Malone Diet
Posted: Φεβρουαρίου 5, 2012 in (παρα -) λή(ρήμ)μματα, (oblivion) μνήμη, ireland, συντακτικά φαινόμενα, σημειολωτική, χρονογραφίες(ή Benjamin), αγρυπνία (Nachtgottestdienst / wake), ερινύες, μετα-τοπολογία, νομάς, Kant, meta / post -, music, orakeln, theatre, theoria, Wittgensteinγια κάποιον λόγο θα πρέπει να υπάρχει διαρκώς μία σύνθεση απόψεων… αυτό βεβαίως φαντάζει ως αίτημα ή μία ρυθμιστική αρχή σε έναν νεκρό δημόσιο χώρο… ο σεβασμός όμως ή η αναγνώριση δεν προϋποθέτει απόψεις αλλά τρόπους ζωής που είναι, συχνά, απόλυτα ασύμβατοι: η μία επιλογή είναι η μάχη της αναγνώρισης άρα το δίλημμα της ζωής [...]
