η διαφάνεια ΔΕΝ παρεμβάλλει στον οπτικό χώρο και το βλέμμα εξακολουθεί μέχρις την άκρη του ορίζοντα δίχως τίποτα να διαταράσσει την μακαριότητά του – ως πλαίσιο ωστόσο περιορίζει τον ορίζοντα και διοχετεύει το φως καθορίζοντας, τρόπο τινά, την πρόσβαση στον ορίζοντα (η διαφάνεια ΔΕΝ παρεμβάλλει στον οπτικό χώρο διότι καθορίζει τα όρια του οπτικού χώρου επιτυγχάνοντας το επιθυμητό: ενσωματώνεται στο τοπίο, συγκροτείται ως τοπίο εκθέτοντας μόνο το τοπίο, και καθιστώντας, εντέλει σκοτεινή την έννοια της επίκλησής της ένθεν και ένθεν) – η χρήση της λέξης ‘διαφάνεια’ και η γραμματική
γραμματική παρατήρηση στην σύχγυση μεταξύ ‘γνώσης’, ‘φωτός’ και ‘διαφάνειας’
