ασυμμετρία

είναι αυτή η ασυμμετρία ανάμεσα στην συμβολική αναπαράσταση του εαυτού που διανοίγει έναν κοινό χώρο [υποθέσεων, προθέσεων, παρερμηνείας, παρεξήγησης ή απλώς αλήθειας και διάψευσης], είναι αυτός ο χώρος η δυνατότητα του νοήματος – μία διαρκής ασύμμετρη προσπέλαση ή αποκατάσταση [ήδη ετεροχρονισμένη και ταυτόχρονη εξωθείται σε μία ψευδή εμφάνιση που πιθανολογεί μόνον την αλήθεια της και πιστεύει τη βεβαιότητά της: η certitudo είναι μόνον πίστη]… πλήρης λογικής δύναμη (δυνατότητα) συγκροτεί ένα νέφος δυνατών παρουσιών – αντιστέκεται στην πρόβλεψη: είναι το ζώο που μπορεί και λέει ότι δεν μπορείς ταυτόχρονα να προσδιορίσεις Και την θέση του σώματός μου αλλά πιο σημαντικά, την Σκέψη μου – η ορμή είναι ασύμμετρη προς τη θέση και η θέση μία (ψευδής) παρουσία της ορμής… ούτε κι εγώ όμως: λέει στον εαυτό του, εισάγοντας μία δεύτερη ασυμμετρία κ.ο.κ.