χώροι: σύμβολο και η συμβολική ασυμμετρία

διάσπαρτα φύλλα σημειώσεων: δεν βγάζω πια τα γράμματά μου – τα γράμματά του… κάθε φορά που επιστρέφω είμαι / είναι και διαφορετικό κείμενο… πρέπει να κρατάω ξανά σημειώσεις – κάθε φορά… ή ο σίσυφος και η ανάγνωση…

σύμβολο

η πλήρωση του χώρου του συμβολικού από τη λειτουργικότητα που συγκροτεί μία εκ των δυνατών περιγραφών του συμβολικού αίρει την συμβολική φύση και αντικαθιστά την περιγραφή από την κατασκευή – η αναδιάταξη του συμβολικού σύμφωνα με τη λειτουργικότητα αίρει τις ασύμμετρες διαστρωματώσεις των ατων συμβολικών και αναδιατάσσει σε μία ευθύγραμμη σύζευξη το πράγμα, αντικαθιστώντας ουσιαστικά, την περιγραφή από τον ακριβή ορισμό ο οποίος και απαριθμεί ως μία γραμμική διευθέτηση την (αναμενόμενη) συμπεριφορά… αυτή είναι μία θεμελιακή διαστροφή στην στοιχειώδη εποπτεία του όντος, πιο θεμελιώδης από τον μύθο ή το νόημα… πιο επιρρεπής στη βούληση και την σκοτεινή νύχτα της…

ασυμμετρία

είναι αυτή η ασυμμετρία ανάμεσα στην συμβολική αναπαράσταση του εαυτού που διανοίγει έναν κοινό χώρο [υποθέσεων, προθέσεων, παρερμηνείας, παρεξήγησης ή απλώς αλήθειας και διάψευσης], είναι αυτός ο χώρος η δυνατότητα του νοήματος – μία διαρκής ασύμμετρη προσπέλαση ή αποκατάσταση [ήδη ετεροχρονισμένη και ταυτόχρονη εξωθείται σε μία ψευδή εμφάνιση που πιθανολογεί μόνον την αλήθεια της και πιστεύει τη βεβαιότητά της: η certitudo είναι μόνον πίστη]… πλήρης λογικής δύναμη (δυνατότητα) συγκροτεί ένα νέφος δυνατών παρουσιών – αντιστέκεται στην πρόβλεψη: είναι το ζώο που μπορεί και λέει ότι δεν μπορείς ταυτόχρονα να προσδιορίσεις Και την θέση του σώματός μου αλλά πιο σημαντικά, την Σκέψη μου – η ορμή είναι ασύμμετρη προς τη θέση και η θέση μία (ψευδής) παρουσία της ορμής… ούτε κι εγώ όμως: λέει στον εαυτό του, εισάγοντας μία δεύτερη ασυμμετρία κ.ο.κ.