να πω την αμαρτία μου; ναι… υπάρχει ένας διαδεδομένος μύθος για το Finnegans Wake ότι δηλαδή είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάζεται φωναχτά με ιρλανδική προφορά – όταν είχα πιάσει – πολλοστή φορά – το βιβλίο στα χέρια μου (μετά από δεκάδες αποτυχημένες απόπειρες), θυμάμαι ήταν μία περίοδος που έμενα μόνος, μέσα στη νύχτα φώναζα όσα διάβαζα… αυτή η φωνή με την κακή ιρλανδική μου προφορά μάλλον μου φαινότανε τότε ότι γέμιζε με σημασία όσα ακατανόητα διάβαζα (δεν είναι όλο το βιβλίο ακατανόητο – ή δεν είναι ακατανόητο το βιβλίο τελεία)… ή η φωνή μου ή οι ποσότητες Guiness διασφάλισαν ένα κάποιο νόημα: ακούγοντας αυτό όμως κατανοώ ότι έτσι έπρεπε να είναι εξαρχής!!!
Δηλαδή τον καταλαβαίνεις με αυτήν την προφορά, δεδομένου του ότι δεν έχεις δίπλα σου το βιβλίο;
να πω την αμαρτία μου; ναι… υπάρχει ένας διαδεδομένος μύθος για το Finnegans Wake ότι δηλαδή είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάζεται φωναχτά με ιρλανδική προφορά – όταν είχα πιάσει – πολλοστή φορά – το βιβλίο στα χέρια μου (μετά από δεκάδες αποτυχημένες απόπειρες), θυμάμαι ήταν μία περίοδος που έμενα μόνος, μέσα στη νύχτα φώναζα όσα διάβαζα… αυτή η φωνή με την κακή ιρλανδική μου προφορά μάλλον μου φαινότανε τότε ότι γέμιζε με σημασία όσα ακατανόητα διάβαζα (δεν είναι όλο το βιβλίο ακατανόητο – ή δεν είναι ακατανόητο το βιβλίο τελεία)… ή η φωνή μου ή οι ποσότητες Guiness διασφάλισαν ένα κάποιο νόημα: ακούγοντας αυτό όμως κατανοώ ότι έτσι έπρεπε να είναι εξαρχής!!!
την καλησπέρα μου
πάντα βέβαια μπορεί να μιλάει και να απαντάει και να κατανοεί μόνον η Guiness – τώρα που το σκέφτομαι είναι ένα πιθανότατο σενάριο!
την καλημέρα μου