Avian incubation, sitting on or brooding bird’s eggs in order to hatch them
Dream incubation, practiced technique of learning to “plant a seed” in your mind for a specific dream topic to occur
Incubation period, medical term for the time between being exposed to infection and showing first symptoms
Incubation (psychology), the process of thinking about a problem subconsciously while being involved in other activities

incubation

τι θα συμβεί όταν σταματήσεις να ενημερώνεσαι; όταν δεν θα υπάρχουν πια ειδήσεις; φυσικά ο κόσμος δεν θα σταματήσει να γυρίζει – μάλλον… όμως ούτε και θα καταστραφεί – μάλλον… θέλεις να προετοιμαστείς – το ξέρω… θέλεις να γνωρίζεις – εύλογο… για τι όμως θα προετοιμαστείς και τι θα γνωρίζεις;! για να σωθείς; τότε: ΦΥΓΕ ήδη / εξασφαλίζω / διασφαλίζω / ασφαλίζω: Αυτό που δεν υπάρχει ακόμη και αυτό που δεν θα υπάρξει (ΠΟΤΕ: ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ)…
αυτό που συμβαίνει όταν σταματάει η ροή της εφήμερης πληροφορίας είναι η στοιχειώδης αποκατάσταση (;) της αισθητηριακής σου αντίληψης: Η σύχγυση δεν είναι μόνον προϊόν αποστέρησης ερεθισμάτων (πληροφοριών) αλλά και υπερφόρτωσης των αισθήσεων (του νου)… και οι δύο περιπτώσεις οδηγούν στο ίδιο σημείο: Την σύγχυση… ο θόρυβος – για αυτό πρόκειται – αντικαθιστά όλα τα παραδοσιακά μέσα σύχγυσης του νου: ο θόρυβος και η εικόνα… η εικόνα ως αλληγορία – εδώ θα συμπεριλάβω και τη λέξη ως εικόνα πια άρα αλληγορία και όχι ως σημασία διότι η σημασία έχει αποσυνδεθεί πλήρως από τον εφήμερο διαφημιστικό περιοσμένο και τηλεγραφικό λόγο μας… σκέφτομαι ότι ο νέος σωτήρας θα πρέπει να μιλάει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ με τσιτάτα – αναγνωρίσιμη μορφή… για αυτό: ας πάρουμε τα γκέουρά μας ή τα Υ (γκρεκ) μας, τις δραχμές ή τα ευρώ μας κι ας τα βάλουμε στον κώλο μας – σκατά λεφτά είχαμε, σκατά λεφτά θα έχουμε… αυτό μου φαίνεται ως ισοτιμία – δίκαιη ισοτιμία:τουλάχιστον ένας όρος της σχέσεις και αναλογίας είναι ίδιος…

πρωινά και βαθυστόκαστα

προβοκάτορας (τρολ / μπαγκσ μπάνι)

την καλημέρα μας

Quad Time and the Genius of The Crowd

http://www.origamibiro.com/

http://www.myspace.com/origamibiro

http://adancingbeggar.bandcamp.com/album/ghosts-ep

ω! κι αν σας αρέσει;
πολύ όμως;

- Αυτή είναι η πραγματικότητα και μας επηρρεάζει όλους, είπε ο ανατρεπτικός σύντροφος και πήγε να ψηφίσει.

άρα, έχουμε ένα ΣΥΣΤΗΜΑ που λειτουργεί άρτια ή θα μπορούσε ή είχε λειτουργήσει καλά ΑΛΛΑ ορισμένα αφελή, κακά, διαβολικά κτλ. πρόσωπα παραμόρφωσαν και παρερμήνευσαν τη λειτουργία του συστήματος προς όφελός τους… συνεπώς η κρίση δεν είναι συστημική (!) αλλά αφορά μόνον σε πρόσωπα και το αμφιλεγόμενο ηθικό ανάστημά τους… εξαιρετικό… φυσικά αν το πρόβλημα ήταν το σύστημα θα έπρεπε να ΑΠΟΡΡΙΨΟΥΜΕ το σύστημα άρα ίσως και να μην συρθούμε πίσω από τη λογική (του συστήματος) που απαιτεί ΨΗΦΟ… σε αυτήν την περίπτωση δεν θα είμασταν αντιμέτωποι μόνον με τα δύο κόμματα αλλά με ΟΛΑ τα κόμματα… διότι το πρόβλημα δεν θα ήταν απλώς τα πρόσωπα… ή πώς η δομική θεωρία ΔΕΝ άγγιξε ποτέ την ελληνική συνείδηση: σε κάθε δομική θεωρία που σέβεται τον εαυτό της το πρόβλημα είναι (και) η ΔΟΜΗ – φυσικά ο αντίλογος είναι πως η ΔΟΜΗ είναι ΑΦΑΙΡΕΣΗ (είναι) και ότι απαιτείται το πρόσωπο που θα ενσαρκώσει τη ΔΟΜΗ… δεν διαφωνώ: αλλά και το ΠΡΟΣΩΠΟ εδώ, ως συνήθως, αφαίρεση είναι (είναι)… το ερώτημα είναι: αν δεν σου κάνει (εμένα δεν μου κάνει) το παπούτσι, τι θα κόψεις; το πόδι ή το καλούπι; όλοι επιλέγουν ΠΟΔΙ… το πρόσωπο ή τη δομή;

κι αν το πρόβλημα είναι η ψήφος; όλα εκβιαστικά ΟΛΑ… τα λευκά προσθέτουν εκεί / τα άκυρα εδώ – τα μικρά κόμματα αυτό – αυτό… τι απίστευτο τσίρκο αυτό που λέτε ‘πραγματικότητα’ / μεταφυσικό μέχρι κεραίας –

συνοψίζοντας την απίστευτη αφέλεια της ελληνικής συνείδησης η καλή κυρία είπε: Κοίτα, τα λεφτά εκεί ήταν – κάποιος θα τα έπαιρνε ούτως ή άλλως… έλα μωρέ – δουλεια να υπάρχει (επιλέξτε τον τονισμό εσείς)… πώς το λέγανε εκείνο το ωραίο; η κρίση λέει είναι μια ευκαιρία ηθικής αλλά και καπιταλιστικής ανάτασης…

ΥΓ. όλοι ξέρετε φυσικά ότι κρίση μάλλον δεν υπάρχει… είπαμε: ευκαιρία είναι για όλους μας!

ΥΓ. ο (αυτιστικός) φιλόσοφος θα έλεγε ότι αυτό συμβαίνει όταν μία επιμέρους προοπτική της καθολικής έννοιας παραλαμβάνει τη θέση μίας ΑΠΟΛΥΤΗΣ αρχής, της ουσίας των πραγμάτων…

την καλημέρα μας

http://sigur-ros.co.uk/valtari/

he said, I think I understand now…
he asked, what?
[silent]
he thought about it for a sec and tried to rephrase: now…
he gazed down and thought that it all just makes sense… doesn’t it?
to be honest, No! It does not…
exactly… it makes sense that it doesn’t.

Now we all stood silent for a while and then we left… there wasn’t much to say, there hardly is much to say… there hardly is the need to say… yes… it is not as if the eyes talk: it is as if the eyes enclose and capture every bit of a life well and ill spent… of a language ill spoken – ill spent… yes, but still, it is all of that language…

He gazed up this time towards the mountains, there is still ice from the winter… oh, the music… it is well passed spring time and the ice shouldn’t be there – I mean: it should melt… it will – eventually… pace your self… we all do eventually…

they got in the car and drove back listening to static and scratch recorded on CD from an old LP… it is all about aesthetics after all…

that being said – I love you M and your daughter.

αντιπρόσωπος / εκπρόσωπος /

αντί-προσώπου — αντί πρόσωπος – είναι φανερό ότι το η έμφαση στο ‘αντί’ ακυρώνει το πρόσωπο // αποθεώνοντας το ‘αντί’ και καταρρακώνοντας το ‘πρόσωπο’ /

την ίδια τύχη έχει όμως και ο εκ-πρόσωπος / όπως η εξουσία φανερώνει την μακρινή καταγωγή της – την ουσία – εντούτοις δεν αποκαλύπτει απολύτως τίποτα περισσότερο – η εξουσία δεν είναι η έκφραση της ουσίας διότι παραμένει κενό λεκτικό σχήμα /// όπως ο εκ-πρόσωπος αποκαλύπτει την μακρινή καταγωγή του από το πρόσωπο, εντούτοις διατηρεί τη λειτουργία ενός κενού αφηρημένου ίχνους που δεν οδηγεί πουθενά – το πρόσωπο δεν εκφράζεται ποτέ/

η άρση του προσώπου παραμένει κυρίαρχη και επιβάλλεται: αν θα έπρεπε να περιγραφεί με κάποιον τρόπο μία συνισταμένη αυτή εκφράζεται σε μία έννοια μετάθεσης – διακρούς μετάθεσης // η έννοια ΔΕΝ είναι ψυχαναλυτική παρόλο που σαφώς μπορούμε να αποσπάσουμε Και μία ψυχαναλυτική ανάγνωσή της / δεν μας ενδιαφέρει όμως…

η μετάθεση είναι άρση της ίδιας της θέσης άρα κάθε δυνατής έκφρασης και δύναμης του προσώπου / δεν είναι απλά μετάθεση ευθύνης – είναι σύμπτωμα της διάρρηξης της σημασίας της συνέπειας άρα και της αιτιότητας στα ανθρώπινα πράγματα / το πρόσωπο δεν είναι πια μία άνευ όρων αρχή της πράξης του άρα των συνεπειών λόγων και έργων αλλά διαγράφεται ή αίρεται εκχωρώντας την σημασία του / η διάρρηξη του χώρου και του χρόνου διασαλεύει την έννοια της αιτιότητας άρα και της ελευθερίας – ουσιαστικά καταργεί την έννοια // παραμορφώνοντας τον χώρο και τον χρόνο επικαλούμενοι μια κακή αναλογία ανάμεσα σε μία φυσική θεωρία και την ανθρώπινη κίνηση έχουμε παραμορφώσει και την ίδια την αρχή της αιτιότητας: δεν υπάρχουν πια συνέπειες σε αυτόν τον κόσμο – οι συνέπειες αποκαλύπτονται μόνον στην οριακή εκείνη επαφή μας με το άμορφο ή φυσικό και στη σύγκρουσή μας με τα γενικά φυσικά φαινόμενα //

η εκχώρηση της σημασίας του προσώπου δεν διαφέρει σε τίποτα από την εκχώρηση μέρους της δύναμής του προκειμένου να διασφαλίσει τα ελάχιστα ή μέγιστα μίας συνύπαρξης // το αίτημα εδώ δεν είναι ο απρόσωπος ξανά θεσμός που θα ανασυγκροτήσει την κενή ισότητα ως κατεξοχήν αρχή και σχέση ΟΛΩΝ των προσώπων / δεν είναι το σύνταγμα ξανά / ούτε η έκφραση της γενικής βούλησης / όχι: είναι η έκφραση αυτή καθαυτή που έχει αρθεί απόλυτα / και οι συνέπειές της // μία αντιστροφή θα απαιτούσε την επανάκτηση του τοπικού και περιορισμένου χαρακτήρα του χώρου και του χρόνου: την οριοθέτησή του μέσα σε συνοπτικά όρια που εποπτεύουμε όλοι όσοι συμμετέχουμε – καιρός να διαλυθεί το κράτος // ο έλεγχος δεν είναι η διαφάνεια αλλά υπενθυμίζει στην σύγχρονη μορφή του – αυτή τη γιούχα στο πρόσωπο όλων των αναγνωρίσιμων εκπροσώπων και αντιπροσώπων – την ίδια κατακραυγή που γνώριζε η πουτάνα στα χωριά / το ανώνυμο πλήθος όπως και η μάζα ή ο λαός οφείλει να διαλυθεί στα μέλη του / μόνον μέσα σε αυτές τις σχέσεις θα αποκατασταθεί η αιτιότητα / πώς προστατεύεις ή πώς αποτρέπεις την αδικία; διασφαλίζοντας το κενό σχήμα, την κοινή εξ-ίσωση όλων των προσώπων ή αναλαμβάνοντας την ευθύνη της λέξης και της πράξης σου ενώπιον όχι του νόμου αλλά των προσώπων; /

η κρισιμότητα και η χρησιμότητα των εκλογών – εκ του λόγου / φυσικά: αλλά τίνος; / οι αφαιρέσεις των όρων της πολιτικής επιστήμης συναγωνίζονται τον χαρακτήρα του εμπορεύματος αποκρύπτοντας τον μυστικό χαρακτήρα τους μέσα από την σύγχυση που παράγει η κατάργηση του προσώπου // μπορείς να το πεις και υποκείμενο…